Yine o günlük ailemin rutin benim ise cehennem bildiğim şeyleri yapıyoruz. Kölelik. Her zamanki köleliği yapıyorum ama bugünün ayrı bir yanı var bu yüzden mutluyum. Bugün okullar açılıyor ve ben artık çok şükür 11. Sınıfa geçtim. Aslında okulu seviyorum ama sevmiyorum. Soyle yani ailemden kurtulmak için seviyorum yanliz olduğum ve zorbalığa uğradığım içinse sevmiyorum.
Bugün bir yaşamla yaşamsızlık arasında yine okula gideceğim. Evde ki kölelik işlerine baktıktan hemen sonra okula gittim. -kurtulmak için-. Okulda bazenleri anksiyete krizi geçirebiliyorum ve bu benim istediğim son şey bile olamaz. Çok kötü bir şey. Tabii ara sıra sinir krizleri falan. Ruh hastası değilim ama hastalık konusunda bir şey diyemem. Sosyal anksiyete hastalığı var ve gerçekten ara sıra sinir krizi geçirebiliyorum. Eğer geçirirsem yanımda bir şeyler olmasını istiyorum çünkü eğer yanimda sinirimi çıkartacağım bir şey yoksa kendimden çıkarıyorum .
Kimi zaman bacaklarımı,ellerimi,yüzümü,kollarımı parçalamışlığım var. Eğer sinir krizindeysenizde de zaten farkında olmadan da yapabiliyorsunuz. O an canınız asla acımıyor sonra bir bakıyorsunuz ki her yeriniz kıpkırmızı ve canınız acıyor. Kötü bir his. Tarif edilemeyecek yada edilmeyecek kadar kötü. Kimsenin yaşamaması dileğiyle...
Yine bir ozguvensizlikle okula gittim. Aa birde o vardı. Ozguven eksikliği. Bu da yine kötü bir şey. Okula gittiğimde yine iyk Ecrin gelmiş bir geberip gitmedi şu hasta kız laflarını duyuyordum. Tabii yanında kalbimin paramparça oluşunun sesini de. Bir insan kalbini kırınca o kadar zoruna gitmez ama o kalbinin kırılma sesini duyan insanlar için gerçekten ağır birseydir o. Çünkü biz kalbinin kırılma sesıni duyan insanlar her şey de bu sesi duymayız. Duyduğumuz da sebep çok kötüdür.
Okul yine her zamanki sıkıcıydı. Pick me kızlar, kendini big boy ve bad boy sanan erkekler, erkeklerin dikkatini çekmeye çalışan kızlar, benim gibi yanlız olanlar. Yanliz olanlarla çok kez konuşmayı denedim. Ama yanlizlik onların zorunda olduğu bir şey değildi, kendileri seçmişlerdi. Onlar yanlızlıgı kendileri seçmişlerdi,benim gibi mahkum bırakılmamışlardı.
Okulun müdürü aniden herkese sıraya gecin diye bağırınca tüm öğrenciler koşturmaya başladı. Ve bende. Sıraya geçtikten sonra herkesi tek tek süzmeye başladim. Okul kıyafetimiz üstte beyaz bir tişört altta ise lacivert etekti. Etek dalgalı ve kısa etekti. Ailem aslında giymeme izin vermezlerdi ama Okul kıyafeti konusu disipline kadar gittiği için bir şey diyemediler.
Sıralardan sınıflara giderken yine kosturuyorduk ve o an bir çocuk bana hızlıca çarptı.
-Önüne baksana ya kör müsün kardeşim.
-Kardeşim deme lazım olur.
Makas aldı ve gitti. O sırada ben altıma sı*ıyorum tabii. Biri görürse Eğer hemen aileme söylerdi. Bizim okuldakiler tam bir ispiyoncuydu. Ailem öğrenirse de ya komalık olurdum ya da kökten çözüm ile hallederlerdi. Keşke kökten çözüm ile halletseler....