Sessiz adımlar... Uyumaya devam etmiştir gibi durdum gelen kişi kimse çok sessizdi yanıma yaklaşıyordu,elinin yüzüme yaklaştığını hissettiğim de aniden kolundan tutup ters çevirdim gelen kişi Erdem di,
Erdem: Bırak kolumu,lan ne güç varmış sende de bıraksan kızım, dediklerini kısa bı süre anlayamadım sonra serbest bıraktım kolunu,ne işin var bu odada neden sessiz yaklaşıyordun??, Erdem de; akşam oldu uyan diye yemek vakti diyerek hızlı bir şekilde odadan çıktı,neydi bu şimdi neyse takılmadım elimi yüzümü yıkadım ve odadan çıktım sahi ben kaç saat uyumuştum?, iç ses Huriye; Sabah kahvaltısından beri olabilirmi. Sağol ya Huriye iyi hatırlattın, yüzüm asılmıştı
neden bilmiyorum tuhaf hissediyorum kendimi birşey olacakmış gibi, aşağı indiğimde herkes masadaydı bende sessizce sabahki yerine geçtim Yavuz; Afiyet olsun başlayalım diyince sessizce herkes yemeği ile ilgilendi ,o tuhaf his halâ geçmemişti nedenini anlatamadım, Sonra birden kapı çaldı içeriye Melisa girdi neden ki daha haftasonu olmamıştı neden geldi! Diye içimden söylendim ama dışım halâ soğuktu
Melisa; Babağ,Anneğ ben geldimm, Abilerim çok özlemişim sizi, aaa Sende mi buradaydın adın neydi ya senin Hah açelya dimi unutmuşum ya,
diyerek boş yapmaya başladı nedense bu kıza, Mert; Abicim hoşgeldin evine diye vurguladı bu gönderme banaydı sanırım, Bense halâ onların sevgi dolu ailesini izliyordum sonra yemeğe devam ettim takmamaya çalıştım onları ama içim bı cız etmedi değil yani, sanırım biraz kıskandım:') ilk gün bana olan tavırları kardeşlerine gelince bir başka oluyordu birazcık kırdı beni bu durum hepsini geçtim Yavuz bey ve Asiye hanım adeta beni unutmuşlar dı hepsi melisayla konuşmaya çalışıyorlardı Yavuz bey melisaya sandalyesini yanaştirmış tabağına birşeyler yesin diye dolduruyordu ben yokmuşum gibi davranıyorlardı... Gizlice onları izledim beni fark etmesinler diye istemsizce bı utanma hissettim neden bilmiyorum onların kızı olmadığım için kendimden utandım, tekrar neden diye düşündüm onlarla olsaydım ne olurdu ki bende birgün böyle mutlu olsaydım diye düşündüm lokmalar boğazımda düğümlendi yutkunamadım,sonra dudağımda küçük bı gülümseme oluştu bu gülümseme yine mutluluktan değildi acıdan dı, o sırada bir çift göz hissettim üzerimde akın bana bakıyordu göz göze gelince kaçırdı gözlerini,o sırada erdemin de bana baktığını farkettim bana küçük bı gülümseme bahsetti eh buda olur, hiç yoktan iyidir diye kendimi avuttum, Yavuz bey! Bir kaç saatlik işim var çıkmam gerekiyor geç kalırsam haberiniz olsun diye söyledim,pek takmadılar beni Hele Asiye hanım onu tanıdığım dan beri ilk defa bukadar huzurlu gülümsediğini gördüm,o sırada Melisa ile göz göze geldik sinsi bı gülümseme oluştu yüzünde sonra kimseyi takmadan çıktım ve odaya gittim,odaya... Hiç kendi odammis gibi hissetmiyordum,renklerden mi yoksa gerçekten bu eve ait olmadığım içinmiydi bilemiyorum
Daha fazla oyalanma dan siyaha bürünmüş bir şekilde çıktım odadan aşağı indiğimde salona geçmişlerdi yüzüme bile bakmadılar unutmuşlar dı beni :) sessizce evden çıktım ve koşmaya başladım yine bugün koşmamıştım, kulaklığımı taktım ve müzik açtım en çok sevdiğim şarkıyı açtım
*Şarkı: Barış Diri,Derinden
Bu şarkıya bayılırdım beni anımsatırdı bana... Ara vermeden 2 saat koştum ve kendimi hayatta tutma sebebim olan spor salonuna girdim kimse yoktu bana özeldi burası Bayram abi sağolsun geleceğim vakitlerde kapatırdı burayı rahatça hareket edebilmek için, hiç vakit kaybetmeden boks torbasına gittim elimi bandajlayıp başladım yumruklamaya o sırada düşündüm hep onları,Neden sevilmiyorum,Neden biride beni görmüyor, dayanamıyorum artık bu cehennemde olmaktan bıktım usandım kurtulmak istiyorum herşeyden ve daha nicesi diyerek içimde kopan haykırışlarla torbayı yumruklamaya devam ettim en son çok yorulduğum için durdum ve kendimi yere attım,uzun zaman sonra gözyaşım akmaya başladı ama müsade etmedim devamının gelmesinden korktum, kaç yıl oldu sahi böyle içimi dökerek ağlamaya lı 3 yıl oldu galiba.
Biraz soluklanıp kalktım ve telefonu açtım biri arar umuduyla kimse aramamıştı saat akşam 9 du kimse merak etmemişti, umursamamaya çalıştım ve soyunma odasına girip kıyafetlerimi değiştirip deodorant sıktım, sürekli buraya geldiğim için birkaç çift eşofmanım bulunuyordu buda kolaylık sağladı bana, çıktım dışarı gökyüzüne baktım yıldızlar çok güzeldi geceyi severdim huzuru geceden yıldızlardan bulurdum, kulaklığımı taktım ve yeni bı şarkı açtım eve yürümeye başladım yavaştım hemde çok yavaş yürüyordum takmadım, Müziğe eşlik ettim sevdiğim bir diğer şarkı ise *Mavi:Deniyorum ama.
Eve vardım şöyle bı dışarıdan izledim büyük ve hoş bı evdi, kapıya yürüdüm ve zili çaldım biraz bekledikten sonra Asiye hanım kapıyı açtı yüzünde bariz bı şaşkınlık vardı,Asiye; kızım sen odanda değil miydin? Biz seni uyuyorsun sanıyorduk ya neyse geç içeri çay hazır
Beni kırdığını bilmeden bunları söyledi hiç istifimi bozmadım boş bakışlarla baktım ve içeri girdim ve salona girdim Melisa halâ buradaydı gitmeyecekti galiba,takmadım bı koltuğa attım kendimi Yavuz bey; Hoşgeldin kızım, hoşbuldum diye konuştum düz bı sesle ses tonum sanırım ürküttü biran afalladı sonra düzeldi, Çaylarımız geldi,uzun zamandır çay içmemiştim sevmezdim, çay gelince dokunmadım sadece düz bir şekilde oturdum sessizdim,sessizledi...
Yavuz bey; Kızım dedi dönmedim bana dememiştir diye, Açelya kızım diyince döndüm kendisine bakışlarım halâ düzdü, çayın soğudu icsene, Çay sevmem diyip önüme döndüm tekrar,telefonumu elime alıp biraz sosyal medyada oyalandım ve tekrardan Yavuz bey seslendi, kızım birşeyin mi var birşey mi oldu durgunsun, Hah iyiyim ben diye kısa ve alayvari bı konuşma yaptım yine sustum yerdeki halıları inceledim
Melisa; Eee açelya bu saate kadar nerdeydin neler yaptın o kadar saat diyerek alaycıl bir şekilde konuştu bunun üzerine herkes bana baktı, İşim vardı Melisa diyip önüme döndüm, Melisa; Aaa ne işiymiş o gece gece,hem Baba'mın selamı vardı sana diyince kendimi tutamayarak hızlı bir şekilde ona döndüm, Selamı mı vardı?
Aaa evet selamı vardı seni çok sevdiğini söyledi.ne diye fısıldadım sessizce, ama annem senden biraz şikayetçiydi, çok şımarık, dediğim dedik,ve de geceleri eve gelmeden şikayetçiydi bu yüzden nereye gittiğini sordum merak etmiştim,diyip sustu ortalık birden sessizliğine büründü bense halâ melisaya bakıyordum ama gördüğüm o değildi Üvey babamdı nasıl baktıysam melisaya Erdem bağırdı kardeşime öyle bakmayı kes diye o an irkildim ne nededin? Diye sorduğumda sustu yine ve ben de düşüncelere daldım,nefesim daralıyor du o adam beni sevdiğini söylemiş ya yine yaparsa bu sefer hiç gücüm kalmamış gibi hissediyordum
iç ses Huriye; Açelya kendine gel hemen sen çok güçlü bir kızsın yine yenersin onu,onunla nasıl başa çıktığını hatırla sakın kendini kötü hissetme koru kendini yoksa kaybedersin...
Haklıydı Huriye yaptım önceden yine yaparım neden olmasın o sırada Melisa in telefonu çaldı Efendim bacım kayış o an bende koptu kaybettim kendimi hızla Melisa in üstüne yürüdüm o sırada Melisa ; bu akşam burda kalacağım babacım,onun üstüne gittiğimi görünce ne yapıyorsun uzak dur benden diye cırladı, senin yüzünden,senin yüzünden diye saydıkladım ama durmadım ve kolunu tuttum o sırada aniden bı kenara fırlatıldığımı hissettim ve irkildim beni fırlatan kişi mertti; Sen ne yaptığını sanıyorsun öyle kimin kardeşinin üzerine yürüyorsun sen oruspu seni, yüksek bir tokat sesi yankılandı salonda ve sessizlik... Bayıldım o an neler olup bittiğini hâlâ anlamamış tım tokat yediğimi bile hissetmemiştim...
Evettt asklarım uzuun bı bölüm oldu lütfen beğenip,yorum yapmayı unutmayın biraz dram dolu bir bölüm oldu umarım seversiniz iyi okumalar 🐥🎉
