İçeriğe geç

Aile/Abilerim

Bölüm 2 · 5 dk okuma

Aile/Abilerim

Bölüm 2

ŞAŞIRTICI BİR GÜN

Saat 6:00 yine ve yine erken uyandım ne kadar geç yatarsam yatayım hep bu saatte uyanırım:) neyse kendimden bahsedeyim biraz Ben Açelya Soykar 17 yaşında,lise son sınıfa giden basit biriyim işte...

Bugün okul yok yani cumartesi mutluyum ama tatil bana değil maalesef işe gitmek zorundayım her zamanki gibi şimdi neden çalışıyorsun diyeceksiniz şöyle söyleyeyim "param yok" ailemden para almam,aslında onlar vermezler pek sevmezler beni kendileri bu yüzden çalışmak zorundayım.

Aile... Ne demekti aile var ama yoklardı neden ailesizim ben,neden varken yok gibi hissettiriyorlar kendilerini.Bana olan kinlerini anlamıyorum sürekli fiziksel ve duygusal şiddete maruz kalıyordum şimdi ise kendimi ezdirmiyorum onlara ve dövüşmeyi öğrendim,hissizleşmeyi öğrendim bu aile bana herşeyi öğretti ama iyi şekilde değil:) Neyse size onları tanıtayım

Babam:Abdullah,48 yaşında

Annem: Zübeyde,43 yaşında

Abim:Rubar,23 yaşındaydı en son,en son dedim çünkü 4 yıldır kendisini görmüyorum bizi terk etti bu aileye bağlı kalmak istemiyordu beni burda onlarla bırakıp gitti... Abimi severdim beni korur kollardı hep ve gittiği gün bana bir söz vermişti benide bu cehennemden kurtaracağını söylemişti ama gel gör ki 4 yıldır yok özledim onu ama şimdi gelse beni almaya gidermiyim,sanmam...

Evett günlük iç savaşımı da halletiğime göre lavaboya gidip işimi halledip çıktım hemen bı sporcu atleti ve tayt giyip odadan çıktım evdekiler hâlâ uyuyolar saat 7 çünkü

Biraz geç uyanırlarda, Evden çıktım ve kulaklığımı takıp koşmaya başladım, bir saat boyunca koştuktan sonra eve geldim hâlâ uyuyorlar dı hemen duşa girip güzel bi duş aldım gri eşofmanımı giyip aşağı indim , birşeyler atıştırdım ve evden çıktım. İşe geldim şuan masaları siliyorum evet bı kafede çalışıyorum parası fena değil idare ediyor beni patronum çok iyi biri Aysel hanım,iş arkadaşlarım da fena değiller pek iletişim kurmam kimseyle yani arkadaş canlısı değilimdir soğuk ve kendi halimde bı insanım İşte.Bugün kafe yoğun değildi nadiren böyle sakin olur zaten bu yüzden rahatım biraz. Telefonum çaldı "Abdullah" arıyordu neden aradı ki bu şimdi neyse hemen açtım telefonu bekletilmesini sevmez beyefendi.

...:Nerdesin sen?

İşteyim nerde olabilirim

...:Kes sesini hemen konum atacağım yere gel geç kalma! Diyip kapattı hayrola noldu acaba

*Abdullah: Konum📍

Burası hastanenin konumuydu Aysel hanımdan izin aldım sağolsun izin verdi ve hemen kafeden çıktım hastaneye gitmek için otobüse binmem gerekiyordu yürüyerek durağa gitmeye başladım acaba ne olduda çağırdı zübeydeye mi bişi oldu neyse bakacağız zaten, durağa geldim ah boş yer var mış bugün baya şaşırıyorum genelde heryer kalabalık olur eee İstanbul burası neyse boş yere oturdum ve kulaklığımı takıp yolun bitmesini bekledim

Hastaneye geldim ve hemen onların olduğu odayı öğrendim ve oraya doğru sakin adımlarla gittim burası bi başhekim odasıydı kapıyı çalıp içeri girdim ordalardı hemen ciddileşip soğuk bı yüzle boş yere oturdum *Doktor: Açelya hanım da geldiğine göre kan testi için kan alabiliriz dedi , Doktor bey konu neydi neden kan alacakmışsınız? Diye sordum Doktor bey amca biraz şaşırdı ve Zübeyde lafa girdi sen bizim gerçek kızımız olamaya bilirmişsin bu yüzden kan alacaklar dedi bende uzatmadım ve karşımdaki aileye baktım.

Esmer 45 li yaşlarda bi adam yanında da kumral bı kadın oturuyordu 40 lı yaşlarda gibi duruyordu yanında ise güzel hemde baya güzel bi kız oturyordu benim yaşlarımda idi karışmış olduğum kız bu galiba,aykta ise dalyann gibi bı çocuk vardı oda esmerdi 20 li yaşlarda duruyordu yakışıklıydı ama bakışları korkutuyordu tehlikleli birine benziyor, sanırım kızın abisi

Ben bunları düşünürken o sırada kanımı aldılar ve kızın yanına geçtiler adını hâlâ bilmiyorum ve birden bağırmaya başladı yavaş oğll kolumu acıtırsan seni şikayet ederim diye boş konuştu hanımefendi hemşireye üzüldüm biran :( *Doktor: sonuçlar 2 saate çıkar dedi ve hemen odadan çıktım hiçbirini görmek istemiyordum şuan ne mi hissediyorum hiç birşey gerçekten hiç birşey sanki bu olayı ben yaşamamışım gibi hissediyordum trajikomik olayı! Hastanenin bahçesine çıktım boş bı banka oturdum bı sigara yaktım,sigarayı 2 yıldır kullanıyorum ve evet sigarasız yapamıyorum içmeye başladım ve düşündüm sürekli düşündüm biliyorum birgün çok düşünmekten kafayı yiyeceğim ama elimden gelen başka ne ki? Ve bi hemşire geldi sonuçların çıktığını söyledi zamanın bu kadar çabuk geçmesine kısa bı an şaşırdım neyse içeri gitmeye başladım ve odaya girdim herkes buradaydı biraz durduktan sonra doktor elinde bir zarfla geldi *Doktor: sonuçlar çıktı bu karışma olayı yaşanmasın isterdim ama oldu bı şekilde ve çocukların bilerek değiştirildiğini düşünüyoruz, bebekleri değiştiren hemşire istifa etmiş hastanemize yapacağınız işlemleri hastaneye değilde o hemşireye yaparsanız seviniriz dedi Hah sanki gercekten karıştığımızı anlamış gibiydi neyse yavaşça zarfı açmaya başladı acunmusun be mübarek aç şu zarfı işte ne uzatıyon.

*Doktor: Evet sonuçlara göre Açelya soykar %99.9 la Yavuz Akarın kızı olduğu ve Melisa Akar %99.9 la Abdullah soykarın kızı olduğu belirlenmiştir

Melisa: Hayır ben ailemle kalmak istiyorum baba ben onlarla gitmek istemiyorum lütfen bırakma beni gibi söylenmeye başladı Yavuz bey ise sadece kızının saçlarını okşadı o sırada Abdullah: Melisa kızım yapma böyle seninle güzel anılar biriktirmek için daha fazla geç olmasın lütfen bizimle gel istediğin zaman onlarla konuşabilirsin ama sen bizim kızımızsın dedi oh ne güzel kimse açelya ne diyor açelyayı kim alacak diye konuşmuyor bende takmadım ve odadan çıktım banenydi ki paylaşsınlar bakalım kızlarını diyince dudağımda hafif bı gülümseme oldu zaten beni kim istemiş ki abim bile gitti onlar mı isteyecek beni diye dalga geçtim kendimle ne acı durum ama o sırada biri bana seslendi Açelya dur,açelya beklermisin kızım dedi

O an durdum bu Yavuz beyin sesiydi arkamı döndüm ve buyrun Yavuz bey,*Yavuz bey: Nereye gidiyorsun?

Eve gidiyorum Yavuz bey dedim yüzü bir an düştü ama hemen toparladı kendini *Yavuz bey: Gitme gel evimize gidelim sen bizim kızımızsın senin yerin bizim yanımız hem istesende istemesende bizimle gelmek zorundasın reşit değilsin polis zoruyla bile seni alabilirim dedi

Gerçekten mi ya? Sustum ne diye bilirim ki haklıydı istese hemen alabilir beni ve yavaşça başımı salladım bu sırada üveylerim kızları ile bize yaklaşıyordu Melisa hemen koşarak babasına ve annesine sarıldı "haftasonu görüşürüz anne,baba dedi.Demek haftasonları orda kalmayacak Yavuz beyde tabi kızım orası senin evin istediğin zaman gelebilirsin dedi ve kızlarını uğurladı bende sadece izledim onları yapacak bir şeyim yoktu veda bile etmediler bana üzüldüm mü galiba birazcık fazla değil yani.Yavuz bey arabaya geçmemizi istedi arabaya bindikten sonra kulaklığımı taktım ve yolu izledim ve sonra gözlerim yavaşça kaymaya başladı sanırım günün stresinden uykum geldi o sırada kısık bı ses duydum *Asiye hanım: uyudu galiba,neyse umarım abileriyle iyi anlaşır dedi bı dakika bı dakika abi mi dedi o cevap veremedim ve uykuya daldım

SON🎉

Asklarım umarım beğenirsiniz daha yeniyim diyalogları güzel oluşturabilmişimdir umarım keyifli okumalar canlarım 🐥

Bölüm sonu

2 yorum