Sabah gözümü açar açmaz aşağıdan gelen seslerde kendime geldim.Bir sabah dedim ya bir sabah şu yatağımdan huzurla kalktım mı ben diye düşündüm.18 yaşıma kadar her sabah uyandığım bu ev bu yatak sanki bana düşmanlarımın vermiş olduğu bir ceza gibiydi.
‘Kızzzz kalk artık saati yine 8 yaptın hayvanların yemi kaldı baban ocağa bekler ‘ komutuyla zıpladım yatağımdan .
‘Geldim ana geldim diyerek şalvarıma sokuşturduğum yamalı gömleğimle merdivenlerden aşağıya doğru koştum ve bir aynı günüm daha Aktaş köyünde böylece başlamış oldu.
Günler akıp giderken köyde yeni çiçeklenen filizler gibi aşklar da vardı .Çeşmenin başında dikilen kızlar oğlanlarla bakışarak sanki aşk tohumlarını ortalığa saçıyor gibiydi. Ama iki kişi vardı ki orada ki bir bakış bir ömre bedel olacak yıllarca aşkları konuşulacaktı.
‘Kızz Ahu ocağa mı böyle ‘ diye seslendi köyün en güzel kızlarından olan Ayşe
‘Heee ocağa Ayşe saati görmüyon herhalde bu saatte ocak mı kalır ?
diye cevap verirken Ahu bitaraftan da kendi kendine söyleniyordu. Azcık aklı olan adam bu Ayşe ye dönüp bakmaz vallahi kız güzel olsa ne yazar salak saat olmuş üç ocağa mı diyor he Allahım ! Bütün yağız oğlanlarda bunun peşinde kim ne sanki diye diye tuttu evin yolunu. Eve geldiğinde kimsenin olmadığını fark etti uzun zamandır babasından aşırdığı sarma tütünü içmemişti fırsat bu fırsat deyip koştu bahçeye, usul usul çözdü gömleğinin düğmelerini daldırdı sütyenin içine elini biraz yamulmuştu tütün ama olsun dedi. Kendi kendine düşündü boş bahçe duvarına baka baka iç çekti bu köy bu hayat ne olacak sonum diye düşündü. Ayşe’yi düşündü kıyafetlerini yüzünü saçlarını ama en çok da Ayşe’nin evinde olan kıymetini. Ayşe bir evin bir kızı babasının gözünün nuru. Beş erkekten sonra Ayşe doğunca babası yere göğe koyamamış onu. Durumları da iyi tabi Ayşe ne isterse olmuş..Köyde lise okuyan kız haa istesee babası Şehre götürüp okuturum ben kızımı demiş de Ayşe ben sizden ırak yapamam diye istememiş. Ayşe’yi köyde isteyen de çok olur tabi çok güzel kız babası da çok zengin Ama işte babası orda da yapmış babalığını ben kızıma ömrünce bakarım bana yük değil kimi isterse gönlü ona veririm demiş. Ahu’nun tütünü yarılanmıştı ki kendini gördü sağda ki kırık aynadan babası traş olmuştu kesin anası kızar diye de bahçeye çıkmıştı. Bende çirkin değilim diye geçirdi içinden çirkin değildi.
Köydeki çoğu kızın saçı sarıyken onun kahverengi gözleri yemyeşildi. Vücudu yaşıtlarına göre daha minyon ten rengi köydeki kızlara göre daha beyazdı. Öyle çok kız kız hareketleri de yoktu çeşme başında salınmaz kızlarla hiçbir yere gitmez annesi olmadan pazara bile inmezdi. Kızardı anası çünkü aranma der hemen dolardı ellerine saçlarını. Ahu da bir evin bir kızıydı oysa ki babasının ikinci evliliğiydi bu ilk evliliğinden babasının 3 çoçuğu ve eşi yangında yanınca Hacer kadınla evlendirmişti köylü onu. Aralarında epey yaş farkı olmasına rağmen ..Hak verdi Ahu anasının bu kızgınlığına babasına ve kendisine olan bitmek bilmeyen öfkesine.. Düşündü hayal etti kendisini verse babası 40 yaşında kendinden de dünyadan da geçmiş evlat acısını tatmış bir adama ne olurdum acaba dedi. Anam gibimi olurdum herkese her şeye öfkeli her şeyden bıkkın her şeye küs.
Babasının kimseyle işi yoktu ne anasıyla ne Ahu ile vakti saatini dolduran kavuşmayı bekleyen bir yolcu gibiydi. Sever miydi babası Ahuyu orasını Allah bilir hiç kendi ismini duymadı babasının ağzından sonra elini salladı havaya babasının ağzından kim ne duyuyordu ki zaten .Ahh anam dedi kendi kendine bana düşman olacağına alıp seveydin beni ben mi verdim seni babama ben mi gelcem dedim dünyaya..Tütünü sona gelmişti artık hızlıca toparlanıp mutfağa koştu anası gelmeden yemeği yapıp bu akşamı kazasız belasız bitireyim diye düşündü.
Mutfakta yemek yaparken kapı hızlı hızlı Çalınmaya başladı Ahu alacaklı gibi kapıya vuranı merak ederken
Ana sen misin geldim geldim diye koştu kapıya gelenin ebe nine ile Fatma bacı olduğunu görünce şaşırdı.
‘Kızım hadi giyin ananlar merkezde hastanede muhtar ağanla seni götürmeye geldik’ dediğinde yüreği ağzına geldi.
‘Ebe nine hayırdır ne oldu anam mı babam mı kötü bir şey mi var ?’diye sorarken bir taraftan da üzerini toparlıyordu .Onlar yola çıkarken kaderin Ahu ile planları daha yeni başlıyordu.
Hasteneye vardıkların da ilk kez Ahu annesini ağlamış ve üzgün gördü. İlk kez merhametle baktığını hissetti Ahu’ya ilk kez açtı kollarını kızına .
‘Ahu baban içerde gir helalleş kızım ‘dedi.Ahu durdu ne hissesdeceğini bilemedi yıllardır içten içe beklediği kavuşmayamı hazırlanıyordu artık babası üzülmek kızmak hatta sevinmek istedi bilemedi o an napacağını .Odanın kapısının kenarından baktığında babası öylece yatıyordu babası .
‘Baba iyimisin ‘ dedi sesini kendi bile zor duyarken döndürdü babası başını
‘Kızım’ dedi Ahu o an dondu kaldı kalbinden bir parça ciğerine saplandı doldu gözleri..
‘Ahu benim vaktim geldi artık’ dediğinde Ahu cevap verecekti aslında ama babası devam etti.
‘Beni bölme de dinle .Ben sana babalık anana kocalık yapamadım. Ben kendimden geçmişken getirdiler ananı ben dünyalık heveslerimi bitirmiş aileme kavuşmak için beklerken al senin ailen artık bu dediler ananında hakkına girdiler. Ama ses etmedim benim en büyük hatamdır ki ananı hiç sevemedim benim gönlüm hep birine sevdalı kaldı .Ben ses etmedim çünkü sonradan duydum ki eğer ben ananı almasaydım o deden olacak mendebur onu benden de yaşlı birine kuma olarak verecekti. Anan bunu hiç kabul etmedi oda beni sevmedi hep kendine daha iyisine layık gördü ama onun kaderi bendim. Allah biliyor ya seni de hiç istemedim benim naçiz gönlümde kimseye verecek sevgi yoktu çünkü bildim bildim de ananın konu komşu ne derlerine dayanamadım .Sen olduğunda tutunmak istedim sana tutunmak istedim ama sana baktığım her an yaşadığıma lanet ettim. Kızıma ablana o kadar benziyordun ki ben o an geçmişime ihanet ettim gibi geldi. Onları unuttum da hayata tutundum gibi.. Yapamadım hayatta kalamadım ben zaten onlarla ölmüştüm ..Annene kızmıyorum çok gençti çok toydu senin olmanla hayatı hepten zorlaştı affet beni kızım ben hiçbir zaman size ata olamadım’ yıllardır kendi kendine düşündüğü şeyleri Ahu o ölüm döşeğinde babasından duymuştu .
‘Helal olsun baba’ diyebildi gönülden mi söyledi yoksa gayri ihtiyari mi bilinmez ama elini tuttu babasının öptü iki damla gözyaşı aktı yanaklarına .İçinden şükretti en azından babasını iyi hatırlayabieceğine..