Sevgilisi daha çok şımarıyordu, her geçen gün daha güzelleşiyor ve geçmişin yaraları siliniyordu. Elleri iyileşiyordu. Saçları eskisinden daha parlaktı. Ve kokusu her zaman ki gibi mükemmeldi. Yoongi devam etti kağıtlara dökmeye aşkını. Sevgilisine olan aşkını her şekilde belli etmek istiyordu.
Bazı kokular unutulmaz değil mi? Hele ki kalp atışı sesi eşliği ile sabaha kadar solunan Sakura kokusu asla. Belki üzerine sinmiş tütün kokusu diğer tüm tütün kokuları ile aynı olsa bile , onun bedeninin ahenk ile uyumu farklıdır. Unutamaz onu insan. Ben şimdi neden unutuyorum her şeyi gülüşünü kokusunu sesini elimden tutarken ki heyecanını... Cennetten izliyordu belki beni. Belki de cennet o kadar güzeldi ki benim gibi bi insana bakıp kaçırmak istemiyordu huzurunu. O yüzden unutuyorumdur ya böyle şeyleri... Bi mabed fahişesi gibi öpüşlerin zarar verdiği o vücut ile gidemezdim cennete. Cehennem de son kez gel aklıma gülüşün bedenimi yaksın, kavursun şayet bu cehennem ateşinden daha zararlı.
Sakura kokusunu sevmezdi Yoongi, sevgilisinin üzerindeki kokusu dışında. Sevgilisi ona her şeyi sevdirmisti. Sarı rengini sevmişti Yoongi. Güneşi sevmişti, yürümeyi sevmişti, Sakura kokusunu sevmişti, çiçekleri sevmişti sarılmayı sevmişti, öpmeyi sevmişti, sevmeyi sevmişti. Onun sarı saçlarını sevmişti, güneşini sevmişti, onun için yürümeyi sevmişti, sevgilisinin kokusunu sevmişti, sevgilisine çiçek toplamayı sevmişti, sevgilisine sarılıp kalp seslerini duymayı sevmişti, onun nâr gibi, narin dudaklarını öpmeyi sevmişti, onu sevmeyi sevmişti. Onun gözlerine bakmayı sevmişti. Onu sevmişti.
