Kainatın başından beri zekeyim
>eke gibi uçar
korkardım annemden
yaşamadığım anılar
gökyüzünde uçuşan bulutlar
arkamdan konuşurlar
Heves artık bir tanyeridir akşamın sabaha güldüğü sahada
Zeke gibi inletir bu oluşum beni
damarlarımdaki olmayan kanlarda
Dün bulduğum kardeşimle bankta oturuyoruz
önümüz uçurum,
kötürüm
kötürüm bir uçurumdur artık zihinim
Üreyorlar şimdi benim zihnimde
Üreyorlar ve durmuyorlar, sabahtan akşama kadar zihnimin en ücra deliklerinde inletiyor bedenimi o salyalı yaşlı kadınlar
O kadın ne için beni istiyor
neden
Ne hakla benim benliğimi ele geçirmiş bir mikrop gibi beni kontrol ediyor
neden
Hevestir artık gözüken mağralar
Kaçıp gideceğiz buralardan
unutmakızım
Erbain vakitlerinden kalan bir pranga, çizme ve zihnimi koruyamayan bir kask giydirdiler insanlığıma
Zekeyim ben
Zekeyim ki
Acı artık bir duvar olacaktır ahlakın olmadığı yerde
Ötenazisiz öldüreceğim fikirlerime şimdiden birer dua ediyorum sonra annem bana kızmasın
Kızmasın bana tanrı
Bütün çirkefiyle dünyayı sırtlayorum
Ağzı açık aslanlarla beraber yatıyorum doğuş tüneline girmeden önce
ve onlar beni irinletemiyor, ne pahasına olursa olsun irinlerimi aktırtmıyorum bir damla bile yere
Zekeyim ben
>eke
ÜZgün şeytanlar gazelini dinleyorum şimdi
kuralı olmayan resimlerden bir dada çıktı
bombalar ağızımda
Testislerimden kanlar akayor şimdi doğa bana el uzatmazken
Yıllar uzayıp gidiyor
Zeke olduğumdandır dünyaya gelemeyiş
Zekeyim ben
Sakalımdaki nuru sildim uyandığımda
Gözlüklerim tozlanmış, paslanmış bir elim, umutlar yarına
üz
Gecenin koynunda benim terli vücudum
Testislerimi kanatayor
Doyumu olmayanlara
iniltiler kulak tırmalıyor
tırım tırım tırmalıyor kulaklarımı yavru bir kedi
durkızım
urlarımı kesemiyorum şimdi
indiremiyorum bıçağı
silahı boynumdan yukarıya çıkartamıyorum
Zekeyim ben
>eke
Zamanı geldiğinde selamlayacağım diktalar var
mor saçlarına kurban edilecek menekşelere rağmen
benim mor saçlarım var
Çiçekler yağıyor şimdi ev kızlarının belaltına
ama patlatamıyor o çiçekler küçük çocukların oyunlarını
Hatta yeni oyunlar kurayorlar bensiz bir dünyada
Zekeyim ben
Zeke
Dünya ayaklarımın altında fakat ben zaten dünyayı sırtlamış yürüyorum
Adını çağırıyorum etrafta
yanılgılarla dolu bir orman inşa ettim
ortasında canavarlar
ömürcekler zıplıyor
Ama kaybettim
Kaybettim
Nerede benim
hülya gördüren bir çarşafa dolanmıştım gecenin tam ortasından çeyrek geçe, buçuk kala
Ve şimdi ben tam bir savaşın ortasında
Çırılçıplak vaziyette
Yeni seksten çıkmış
İniltilerimle dünyanın bacasından uzaklaşıyorum son anlarla
Eski bir düşmanı dostça selamlıyorum ben
Beni öldürsün diye
Zekeyim ben
eke>
