Herşey o gün başladı yanlış hatırlamıyorsam 21.12.2020 tarihleriydi
Arkadaşlarımın zoruyla gitmiştim altı kişiydik.Hayatım boyunca hiç binmemişdim çünkü bana hiç güvenli gelmiyolardı. Dev gibi, çok renkli, nasıl yapıldığı bilinmeyen, tuşlarla kontrol edilen, istediğin zaman durduramayacağın, en ufak birşeyde hayatınızı sonlandırabileceği korkunç aletlerdi.
Ya eğlenmek için yada ölüm için yapılmıştı
kişinin şansına bağlı.
şanslıysa çok eğlenip sağ şekilde oradan ayrılacaktı yada çok küçük bir şans kaymasından yolu mezar olacaktı. Peki ya benimki neydi?
Bütün arkadaşlarım hız trenine binecekti. Hernekadar binmek istemediğimi dile getirsemde
zorla beni bindirmeyi başardılar. Birtek benmi örtlektim yoksa tek haklı olan benmiydim? Ne farkederki sonuçta bindim.
İçimde kötü bir his vardı trene gittikçe yaklaşıyordum bizimle birlikte onlarca insanda bu ölüm makinesine biniyordu gerçekten şaşırıyodum olasılıklar insanların aklına gelmiyormuydu?
Kafamın içinde onca soru varken acaba benmi çok abartıyorum demedimde değil. Ama keşke öyle olsaydı.
Tren hareket etmeye başladı vücudum titremeye başladı sanki olacakları önceden anlamış gibiydim ve galiba anlamışdım.
Herkes bağırıyordu gözüme siyah bir perde inmişti ve galiba tren en hızlı ve en yüksek olduğu yerdeyken aşağıya düşmüş.
Hastanede uyanmıştım. Garip bir biçimde herşeyi hatırlıyordum. Gözüme siyah perde inmeden önceki insanların çığlıklarını bir an gelen o ölümün kokusunu hatırlıyordum.
Yaşananlar kafamın içinden çıkmıyordu. Yaşayacağımı öğrendim ama ben hariç trendeki herkes ölmüştü. Sizcede çok garip değilmi?
şansmıydı yoksa kaderin cilvesimiydi?
Haklı olduğunu öğrenmek her nekadar mutluluk versede bi okadarda acı veriyordu.
Kafamın içinde sürekli bir isyan vardı neden bem ölmedim? keşke ölseydim söylemesi acı ama evet keşke ölseydim. Yaşanılanları unutmak kolay değil.
Bunun bırakacağı hasarları nasıl anlatacağım.
Ve yine haklıydım. Üzerimde büyük bir hasar bırakan o güne lanet ediyorum. Herkesle beraber ölmek bu kadar zormuydu? Otuzaltı kişini arasından kurtulmak bukadar kolaymıydı?
olay sonucu bir psikopat gibi davrandığım için ailem beni psikoloğa yönlendirdi. Tam 16 seans gitsemde sağdece tek birşey öğrenebilmiştik Agorafobi tam olarak buydu olay sonucu peşimi bırakmayan hastalık buydu peki bunu nasıl yencektim?