Kağan karşısına dikilmiş sırıtıyordu . Elinde kocaman bir su şişesi vardı .Bütün suyu Deniz'in üzerine dökmüştü .Deniz sinirli sinirli kalktı .Kağan arabasına bindi ve gitti .Deniz öylece kalakaldı . Bu sefer fazla ileri gitmişti .
Deniz sakin sakin yürümeye başladı . Sırtında bir ağırlık hissetti .
—Mavi gözlü çocuk ?
—Buyurun benim?
Ceketini Deniz'in sırtına koymuştu .
—Gerçekten hiç gerek yoktu .
—Tir tir titriyorsun . Hem sorun değil .
—Teşekkür ederim .
—Rica ederim .Dedi ve gitti .
Deniz eve vardı . Üzerini değiştirip dışarı çıktı .Çocuğun adını sormayı unutmuştu .
—Umarım tekrar karşıma çıkar .
Saat 11.00 gibi eve geldi .Annesi mutfaktaydı .Deniz tam yukarı çıkacakken annesi ona seslendi .
—Deniz yanımıza gelir misin ?
Hayır dese bir şey değişecekti sanki .
—Geliyorum . Deniz salona doğru ilerledi . Babası da salondaydı .
(Deniz'in iç sesi )
—Sen şimdi naneyi yemedin mi ? Neyse ki beklediği kadar kötü bir şey olmadı .İlk başta biraz azarlandı . Saat kaç senin haberin var mı ? Dışarısı çok tehlikeli falan filan Deniz her zaman aynı şeyleri dinliyordu .Ama onun umurunda değildi .Ardından annesi derin bir nefes aldı ve konuşmaya başladı .
—Denizciğim seni ne kadar çok sevdiğimizi biliyorsun .
—Ya ne demezsin ?
—Bir şey mi dedin ?
—Yo
Annesi devam etti .
—İşlerimiz sebebiyle şehir dışına çıkacağız .Evde tek kalabileceğini düşünüyoruz .Zaten bu konuyu Kağanla da konuştuk . İstediğinde onlara gidebilirsin veya Kağan da gelebilir . Gidişimiz ceza gibi olduğundan istediklerinle kalman ödül olsun istedik .
Deniz şok olmuştu . İstese asla böyle bir şey olmazdı .İçinden sevinç çığlıkları atıyordu .
—Peki ne zaman geri döneceksiniz ?
—Bu konu hakkında bir bilgimiz yok .
Deniz sessizce yukarı çıktı . Üzülmüş gibi yapmalıydı . Odasına varınca yatağına uzandı ve tavanı izlemeye başladı .Bir yandan da neler yapabileceğini düşünüyordu . Gözlerinin kapandığını hissediyordu .
