Karşısındaki kişi Deniz'di .Hakan kapıyı sonuna kadar açtı .Kafasında tonlarca soru geçmeye başladı ."Yine hayal mi görüyordu ?""Karşısındaki kişi gerçekten o muydu ?"
İkisi birkaç dakika bakıştılar .Sanki ikisi de aynı şeyi istiyorlardı .Saatlerce bakışmak ve özlem gidermek .En sonunda Deniz
-Beni içeri almayacak mısın ? dedi .
Hakan konuşamadığı için hafifçe geri çekildi .Deniz salona geçince kapıyı kapatıp içeri gitti .Hala kendisine gelememişti .Deniz Hakan'ın hala tereddüt ettiğini görünce açıklamaya başladı .
-Ben aslında ölmedim .Yani hayal görmüyorsun sadece minik bir oyun oynadık .
-Ne demek oyun oynadık ?
-Yani aslında her şey planlıydı .Önce hakime söyledik beni ölü göstermesini istedik .Böylece Fırtına Meleği itiraf edebilirdi ve peşimi bırakacaktı .
-Peki benim neden bütün bunlardan haberim yok ?
-Sana söyleyecektim ama
-Ama ne Deniz ama ne !Herkese söylemişsin benim neden haberim yok ?Doğru ya benim kimsenin yanında bir değerim yoktu değil mi ?Benim neler yaşadığımın sizin için bir önemi yok değil mi ?
-Hakan öncelikle sakin ol .Birincisi herkese söylemedim sadece Nazlı'nın haberi vardı .İkincisi sadece sen acı çekmiyorsun Hakan !Biz de çok zorlandık .
-Ben geldim !
Ses Çınar'a aitti .İçeri gelince Deniz'i gördü ve yüzü düştü .
-Hakan bu hanımefendi de kim geçen gün bahsettiğin kız mı ?
Deniz Hakan'a döndü .
-Evet Hakan hemen başka kızlara koştun dimi ?Nazlı haklıymış sen iğrenç birisine dönüşmüşsün .Belki de onları dinleyip buraya hiç gelmemeliydim .
-Sende aynı Kağan gibisin dinlemeden beni yargılıyorsunuz !
Deniz açık kalmış olan kapıdan çıktı .