İçeriğe geç

Afacan yedili

Bölüm 1 · 3 dk okuma

Afacan yedili

Bölüm 1

8/A saldırıları

Hayır bir uçurumdan aşağı düşüyorum. Galiba sona gelmiştim saçlarım uçuşuyordu ve benim sonum geliyordu. Uçurumdan aşağı düşüyordum ve kimsenin umurunda değildi herkes seyrediyordu ama kimse kurtarmıyor. Bağırmak istedim ağzımı açtım ama ne çığlık ne de sesim çıktı. Öylece boşluğa düşüyordum. Ani bir titremeye yataktan fırladım. Kesik kesik nefes alıyordum. Tam yatağımdan kalkıcakken abim odama daldı. Sanki dingonun ahırı. Abileri bilirsiniz bizlere terör yaşatırlar. "lan gerizekalı kalk hadi babam kahvaltıya bekliyor" tam çıkıcakken ona doğru seslendim. "sensin gerizekalı "yavaş yavaş bana döndü ve kaşlarını çatı bu bakışı biliyordum şimdi ben sana gösteririm bakışıydı. Allah'tan babam seslendi de kurtuldum. Abim kabıyı çarparak çıktı. "ayı ayısın sen öküz kapı çarpılırmı böyle" söylene söylene kalktım. Formatlarda nefret ederim. Bence öğrenciler istediğini giymeli neymiş okulumuzu temsil etmeliymişiz. Sanki her bakan baksana gittiği okula diyerek formalarımıza bakıyordu. Yeni geldiğim için birşey demezler diyerek altıma bol yeşil bir pantolon üzerime de kahverengi bir swit giydim. Kahverengi saçlarımı açık bıraktım.lavaboda doğal ihtiyacımı karşıladıktan sonra elimi yüzümü yıkadım ve aynadaki görüntüme baktım. Ne olmuştu bana böyle ben neden böyleydim. Yüzüm olmuştu. Aynaya vedalaşıp aşağıya indim. Sucuklu yumurta kokusu beni mutlu etmişti. Bir an annemin öldüğünü unutup "anne sucuklu yumurta mı yaptın "diye sordum. Babam bana sinirle abim ise dolmuş gözleriyle bana baktı. Yutkunup sofraya oturdum. Babam benden nefret ediyordu. Çünkü annem benim yüzümden ölmüştü. 2 hafta önce kaybetmiştik annemi. 2 hafta önce annemle kavga etmiştik annem benim öğretmen olmamı istiyordu ben ise yazar olmak istiyordum. Sırf bu yüzden onunla kavga etim bir ara anneme "senden nefret ediyorum keşke annem olmasan sanan benim hayallerimden hayatımdan hayat benim "diye bağırmıştım. Annem bunun üzerine kalp krizi geçirdi. Abim ruh ben ölü gibiydim babam ikimizden önce toparlandı yeni bir başlangıç yapmak istediğini söyledi ve bizi izmirden alıp İstanbula getirdi. Babamın bahsettiği o yeni başlangıçta bana yer yoktu benden nefret ediyordu haklıydı da. Hepimiz sessizce kahvaltılarımızı yapıp kalktık. Babam işe gitti abim ise yanağımdan öpüp okuyacağı ünüversiteye gitim ben ise yeni okula gidicem. Ortaokul son sınıf öğrencisiyim. Ayağa kalktım. Sofrayı toplayıp evin anahtarını aldım ve okula doğru yürümeye başladım. Okulun kapısından içeri girdim. İlk işim müdürün odasını aramak oldu. Birkaç kişiye sorarak müdürün odasını buldum. Gözüm müdür kapısının köşesindeki isimliğe takıldı. Herhangi bir doğal afet ve sorunda kurtarılacak ilk kişi ersin kaya kapıyı çaldım gir sesiyle içeri girdim. "şey hocam ben bu okula yeni geldim sınıfım"

"sınıfın 8/A kolay gelsin" kolay gelsin benim söylemem gerekmiyor muydu umursamadan odadan çıktım bir dakika ben şimdi sınıfı nereden bulacaktı. Sora sora sınıfı buldum okul okul değil labirent. İçeri girmemle tüm sınıf bana döndü. "merhaba arkadaşlar ben mira buraya yeni geldim" herkes bana kolay gelsin dedi. Aga beden herkes kolay gelsin diyordu birden içeriye altılı bir gurup girdi. İçlerinden bir kız sıranın üzerine çıktı. "afacan altılı konuşuyor dinle" mavi gözlü sarı ve uzun saçlı kıza baktım sesi de görünüşüyle çok güzeldi bakanın tekrar bakası gerekiyordu. Kız afeti devran ateşi sultandı. Sonra öne siyah saçlı siyah gözlü kıvırcık saçlı bir erkek çıktı. Yanlız erkek gibi erkekti boy endam. "arkadaşlar müdürle konuştuk yine 8/A saldırılarını üstleniyor ve umursamıyorlar yine biz bizeyiz" sonra kızıl saçlı yeşil gözlü saçları dalgalı olan kız bana baktı kız da az önceki gibi güzeldi. "sen yeni misin" başımı olumlu anlamda saladım. Bu sefer siyah saçlı ela gözlü bir çocuk bana baktı ve bana yaklaştı. "biz afacan altılı bu okulun en sıkıntılı gurubuyuz bu yüzden bize bulaşma şu sarışın güzel Leyla kızıl cadı ece şu sarışın civciv emre şu kumral olan Ali şu siyah keko melis ben de şey lan benim adım neydi"bunun üzerine herkes kahkaha atı ben hariç. "pardon benim adım Enes sen de artık 8/A sınıfında olduğun için saldırılara hazırlan" eren bana baktı anlamadığımı anladı. " biz 8/A olarak okulun en başarılı ve çalışkan sınıfıyız bu yüzden tüm sınıflar bizi kıskanıyor bu yüzden 8/A sınıfına saldırılar düzenliyor öğretmenler bizim bu durumumuzu umursamıyor"dedi eren ali de be soracağımız anlamış gibi "yüzlerini gizleyerek saldırdıkları için kimse onların kim olduğunu göremiyor" Allah'ım ben nasıl bir okula düştüm.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

Arkadaşlar aranıza yeni katıldım lütfen yardım edin sizleri seviyorum beğenmeyi yorumlamayı unutmayın.

Bölüm sonu

11 yorum