Gözlerimi açtım karşımda babam vardı şok olmuştum babam yatağın karşısında ve benim uyanmamı bekliyordu çok mutluydum bir dakika dedim babamın yanında o vardı
Mart:Adrianna beni çok endişelendirdin iyi misin!?
Adrianna:Evet seni çok özledim lütfen beni bırakma ölümü
Dedim gözlerimden yaşlar geliyordu Mart elimi tuttu ve bana şöyle dedi
Mart:Söz veriyorum seni bir daha asla bırakmayacağım benimle tekrar olmak istermisin
Martın üstüne atladım ve ona sarıldım oda bana sarıldı sonrasında babam yanıma geldi ve anlımdan öptü ben şoktayken bana şöyle dedi
Gabriel:özür dilerim kızım söz veriyorum istediğin her şeyi yapmana izin vereceğim seni bir daha asla azarlamayacağım kızmayacağım senindaha asla ağlamana izin vermeyeceğim
Mutluluktan göz yaşları döktüm ve babam elimden tutup beni kaldırdı eve gittim ve çalışanlar bana çok iyi davranıyordu birden irkildim ve...
Uyandım rüyaymış çok güzel ama imkansız bir rüyaydı nefes almam için ağzımda bir şey vardı kollarımda serumlar ve ayaklarıma bakmak istedim elimi zorla kıpırdattım ve ikisinide hareket ettirmeye çalıştım...
Ettiremiyordum biliyordum böyle olacağını her yerim ağrıyordu hayla yanıma baktım ve tekerlekli sandalyeyi gördüm
Babamı değil
Martı değil
Birden düşündüm rüya olduğunu aptal gibi anlayamamıştım zaten neyi anlayabilmiştimki o yaptığım iki hareket bile beni yormuştu gözlerimi kapadım
Belki yine imkansız bir rüya görürüm diye...
