Kedi peynir çöp tenekesindeki o çürük eti görünce çok mutlu oldu ve heyecanla çöp tenekesinin içine atladı. Çürük eti ağzına aldığı gibi binaların arasına girip "çürük" etini yemeye başladı. Ardından bir kaç yavru kedi gördü. Yavru kediler çok aç ve soluk görünüyorlardı. Birbirlerine dayanarak zar zor yürüyorlardı. Peynir onları gördüğünde üzüldü ve yediği eti onların yanına götürdü.
"İyi görünmüyorsunuz ama merak etmeyin sizinle yemeğimi paylaşabilirim"
Peynir bunu dedikten sonra bir kadın geldi
"Seni pire yuvası uzak dur benim kedilerimden!"
dedi ve Peyniri tekmeleyip yavru kedileri aldı sonra'da kedilerle beraber gittiler.
Peynirincanı çok yanmıştı. Yerde kıvrınıyordu en sonunda ayağa kalktı ve ona sürekli sevgi gösteren bakkal'ın dükkanının önüne yattı. Bakkal Remzi Bey kediyi fark edip yanına geldi.
"Selam minik dostum nasılsın"
dedi ve Peynirin karnını okşadı.
"Bitkin görünüyorsun biraz bekle hemen geliyorum"
Dedi ve dükkanının içine girdi bir kaç dakika sonra elinde bir paket salam ile geri geldi. Salamın ambalajını açıp salamı Peynirin önüne koydu. Peynir mutlu bir şekilde salamları yemeye başladı. Remzi Bey gülerek ona bakıyordu.
"Çok acıkmışsın.. Biliyormusun bazen seni sahiplenmek istiyorum. Ama ailem buna izin vermiyor.. Ama sorun değil sana burada da bakabilirim değilmi"Der gülerek
Peynir salamları bitirdikten sonra Remzi beyin ayaklarına sürtündü sonra oradan uzaklaştı.Ona zarar vermemeleri için duvarların kenarından yürüyordu. Sonra bir kaç çocuk Peynirin yanına geldi çocuklardan biri;
"Tipe bak pire yuvası" der gülerek.
Diğerleride bunu başıyla onaylar. Peynir çok korkmuştu. Kaçmaya çalıştı ama o çocuk onu kucağına aldı. Peynir çocuğu tırmaladı ve kaçtı. Çok korkmuştu ve endişelenmişti.
Peynir;
"Ben sana ne yaptımda bana böyle davrandın? Sana saldırdımmı? Seni ısırdımmı? Yemeğini mi çaldım?" Dedi koşarken.
Korkmuştu.. Çok korkmuştu. O kadar korkmuştu ki yanından geçen küçük çocukların yanından bile endişeyle geçiyordu. Remzi beyin yanına geldi ve kasanın arkasına saklandı. Remzi Bey Peyniri kucağına aldı.
"Noldu küçük dostum? Biri seni korkuttu mu?"
Remzi Bey Peyniri kucağına aldı ve onu raflarına arkasındaki mola odasındaki yatağa koydu.
"Burada güvendesin."