Anne naber iyimisin? O gün içeri girdiğimde annemin hasta oduğunu gördüm. Sepebsizce öksürüyordu onu o halde gördüğüm zaman içim acıyordu.Yanına gitdiğimde bana şöyle söyledi.Ela kızım okuldan ne çabuk döndün? Bense şöyle yanıt verdim. Evet anne çabuk döndüm çünki öğretmen ders yapmadı.
Annemse tamam deyip uyumaya devam etdi. Ona yalan söylemek istemezdim ancak okulda zorbalığa uğradımı nasıl söyleye bilirdim ki, onun yanından ayrıldım ve mutfağa geçtim açıkcası okulda baya acıkmıştım.Annem para vermişti ancak onu sınıf arkadaşım Ayhan zorla elimden aldı. Daha doğrusu beni tehdit etdi neylemi? Şimdi öğreniz...
O gün okulun kolidorlarında sessizce yürürken Ayhanla karşılaşdım. Sanırım açtı çünki eliyle karnını tutuyordu.Ancak daha sonra dikkatli baktığımda eliyle tutduğu şeyin aslında bir kağıt olduğunu gördüm. O benim üstüme üstüme geliyordu,bense bunu fark edip merdivenlere yöneldiğim zaman Ayhan benden hızlı davrandı ve kolumdan tutdu ve şöyle söyledi. Hey kızım tek başına burda ne arıyorsun? Bense yavaş ve titrek sesle söyledim.Hiç kantine gidiyorum.
Ayhan bunu duyduğu zaman sanki gözleri parladı. Kısık sesle mırıldandı ve şöyle söyledi. Ne kadar paran var? Bense karşılığında ona hiç bir şey söylemedim. Ayhan bu sessiz halimi hiç beğenmedi, bu kez bağırarak tekrarladı. Ne kadar paran var! Bense korkarak sana ne dedim, Ayhan bunu duyduğu zaman elini havaya kaldırdı, onun bana tokat atıcağını düşündüm,ancak o beni alkışladı. Bunu gördüğüm zaman bende şaşırdım ve orda öylece donup kaldım,çünki Ayhanı ilk kez böyle görüyordum,Alkışlarken birden duraksadı ve kafasını bana doğru çevirdi,bir anda boğazımı sıkmaya başladı...
Ela! ahh annem beni çağırıyor sanırım. Hikayeye sonra devam ederim. Efendim anne? Nerdeydin kızım? Ela: mutfaktaydım anne bir şeymi oldu. Ha yok yavrum ortalık bir sessizlik olunca nereye kayboldun dedim,baban geldimi? Ela: Hayır anne daha gelmedi bu gün Perşembe sanırım biraz geç gelicek. Aslında annem babam için endişelendiğinden değil, Henüz yemeğin hazır olmamasından endişeliydi. Bir kaç gündür yemeği ben yapıyorum,her ne kadar anneminkine benzemesede yinede fena değil en azından babam öyle söylüyor.
Derken kapı çaldı gelen muhtemelen babamdı,ben hızla kapıya doğru yürüdüm kapıyı açtığımdaysa. Orta boylarda, sarışın, gözleri yeşil olan bir kadın duruyordu. Bu kadının duruşundan bir yabancı olduğunu anlamışdım, bana şöyle söyledi:Merhaba, Engin bey bu evdemi yaşıyor? Bir an duraksadım çünki bu kadın babamı soruyordu,bende evet diye karşılık verdim.Kadın gülümseyerek baban evdemi dedi,sakince hayır diye cevap verdim,ona siz kimsiniz? Diye sordum,o şöyle söyledi: Ben senin babanın şirketinde çalışıyorum tatlım,adım Emilie, bende ona hemen yabancımısınız diye sordum o da hemen evet dedi.Sonrasında Emilie'i içeri davet etdim.
TESADÜFEN EVİMİZE GELEN KADININ HAYATIMIZI DEĞİŞTİRE BİLECEĞİNİ NERDEN BİLE-BİLİRDİM...