Ada Vik ve Dedektif Mert Bulur uçurumun kenarındaydı. İkisi de daireler çiziyordu sonra Ada Vik , "yolun sonu geldik"dedi dedektif mert korkmuyordu çünkü Ada Vikin bütün zayıflıklarını bildiğini zannediyordu ama yanılıyordu.
Mert güldü seni buradan atabilirim ve bu sonsuz karanlığa karışırsın dedi ada vik arkasına baktı "beni bu uçurumdan atabileceğini düşünüyorsan yanılıyorsun dedektif "diye yanıt verdi soğukça ve sonra Mert'in arkasına döndü ve "işini bitir Alya" diye bağırdı. mert arkasını döndü ve aynı zamanda güçlü uzun boylu açık kumral saçlı ve kahverengi gözlü bir kız tarafından yere indirilmişti.
ada vik’e sordu "bunu ne yapalım?"ada gaddarca güldü ve sonra "uçurumdan aşağı atacağız" dedi Alya Adanın sözünü hiç ikiletmedi ve mert'i uçurumdan aşağı attı. ada ve Alya hiç tereddüt bile etmeden arkalarına bile bakmadan onları bekleyen siyah arabaya binip gittiler fakat bilmiyorlardı ki dedektif mert bulur bir kovuktan yani uçuruma atıldığında tek eliyle yakalayabildiği bir çıkıntıdan içeri girmiş olduğu bir kovuktan onları gözetliyordu ve içerden şöyle bir yemin etti: "ben dedektif mert. Ben yaşayana kadar Ada Vik'i öldüreceğim."
