Şehir geceleri daha dürüst olurdu gündüz herkes kendine bir rol bulur, o rolün içinde kaybolurdu ama gece kimse gerçekten saklanamazdı. Sokaklar sessizleşirken insanların içindeki sesler daha çok konuşurdu
Bu şehirde dört kişi vardı aynı karanlığın içinde büyümüş, aynı kurallarla şekillenmiş ama yolları henüz kesişmemiş dört hayat
Karmen sabahın erken saatlerinde mutfakta tek başına duruyordu kahve hazırlarken hareketleri sakindi ama zihni her zamanki gibi doluydu seker kavanozunu eline aldığında bir an durdu, sonra düşünmeden bir kaşık daha ekledi
Arkasından sandalye sesi geldi
Şekeri yine fazla koymuşsun
Jeaonun sesi uykulu ama rahattı karmen gözünü bile kaldırmadan fincanı karıştırmaya devam etti
İçme o zaman
Jeaon hafifçe güldü, sandalyeye yayılırken fincanı ondan aldı sikayet etmiyorum sadece söylüyorum
Karmen bu sefer ona baktı Bakışı sert değildi sadece alışılmış bir sabırsızlık vardı içinde. Senin sadece söylüyorum dediğin şeyler genelde sinir bozucu.
Jeaon omuz silkti sen de genelde sinir bozucusun
Bir anlık sessizlik oldu sonra ikisininde aynı anda kıkırdadı fazla büyütülmeyen ama eksikliği hemen hissedilecek türden
Karmen saçını toplarken göz ucuyla onu süzdü.
Bugün çıkacak mısın?”
Toplantı var dedi Jeaon başını geriye yaslayarak
Yine mi?
Bu şehir kendi kendini yönetmiyor
Karmen fincanı masaya bıraktı Sen de tek başına yönetmiyorsun
Jeaon fincanı dudaklarına götürürken kısa bir bakış attı Sen de yardım etmiyorsun.
Karmen kaşını kaldırdı Ben yardım edersem kim seni dengede tutacak?
Bu sefer Jeaon cevap vermedi ama bakışındaki o kısa donma onunda katıldığını belli ediyordu
Şehrin başka bir yerinde aynı derecede sessiz bir evde Lily koltuğa yayılmış elindeki kitabı açık tutuyordu ama okumuyordu düşünceleri sayfaların çok ötesindeydi
Dün geceki karşılaşmayı boynundaki karıncalanma hissini düşünüyordu
Akira içeri girdiğinde elinde iki şişe vardı Birini masaya bıraktı
Bunu içeceksin
Lily başını kaldırdı şişeye ve Akiraya baktı kaşını çattı
İçmeyeceğim abla
Akira hiç zorlamadan ama geri de çekilmeden ona yaklaştı
Üç gündür düzgün uyumadın hasta olacaksın
Lily hemen karşılık verdi
Sen sanki uyudun
Akira umursamazca omuz silkti
Ben alışığım
Lily hafifçe güldü
Bu evde herkes aynı cümleyi kuruyor farkında mısın?
Akira’nın dudak kenarı hafif kıpırdadı
Bu evde herkes güçlü kalmak zorunda
Kısa bir sessizlik oldu Bu sessizlik rahatsız edici değildi daha çok birbirini tanımanın getirdiği bir durgunluktu
Akira şişeyi tekrar uzattı iç
Lily bu sefer itiraz etmedi şişeyi alıp küçük bir yudum aldı ama gözlerini ondan ayırmadı bir şey var sende
Akira bakışını kaçırmadı ama sesi hafifçe titredi
Her zaman var yeni değil
Lily başını hafifçe salladı
hayır bu farklı
Akira bir an sustu sanki ne diyeceğini bilmiyordu Sonunda sadece kısa bir cümle kurdu
Her zamanki halim uykum var sadece
Gün ilerledikçe şehir kendi ritmine girerken dört farklı hayat aynı anda ama birbirinden habersiz şekilde değişmeye başlamıştı
Karmen odasına çekildiğinde hiçbir şey düşünmüyordu aslında. Ama eli istemsizce yanağına gitti orada görünür hiçbir şey yoktu yine de hafif bir sıcaklık hissediyordu Sanki bir şey çok uzaktan bile olsa ona dokunuyordu
Aynı anda şehrin başka bir noktasında Akira pencerenin önünde duruyordu rüzgar içeri girerken saçlarını hafifçe hareket ettiriyordu o da düşünmeden bileğine dokundu
Aynı his
Kaşları çok hafif çatıldı ama elini hemen çekti çünkü ortada açıklanacak bir şey yoktu Henüz
Akşam çökerken evler yine kendi sessizliğine büründü
Jeaon çıkmadan önce kapının önünde durdu omuzlarında bir sıcaklık hisseti kısa bir an ama umursamadı Karmene baktı
Geç kalırım
Karmen omuz silkti
Alışığım abi
Jeaon kapıyı açtı, sonra bir an durdu geriye bakmadan konuştu
kapıyı kilitle Karmen
Karmen hafifçe göz devirdi
ben çocuk değilim
Jeaon’un sesi bu sefer daha sakindi
Ama ben de abiyim Karmen
Kapı kapandığında ev yine sessizleşti
Diğer tarafta Akira ceketini giyerken Lily onu izliyordu.
Dikkatli ol. dedi Lily
Akira kapıya yöneldi
Olurum
Lily arkasından konuştu
en son olurum dediğine gördük abla güvenmiyorum
Akira bu sefer gerçekten gülümsedi
O farklı bu an farklı lily
Gece tamamen çöktüğünde şehir yine aynıydı Işıklar yanıyor, sokaklar doluyor insanlar kendi hayatlarına devam ediyordu
Ama dört kişinin içinde aynı his vardı
Sebepsiz bir huzursuzluk
Sebepsiz bir çekim
Sebepsiz bir bekleyiş
Karmen yatağa uzandığında gözlerini kapattı.
Akira aynı anda başka bir yerde durdu.
Ve ikisi de, birbirinden tamamen habersiz şekilde, aynı şeyi düşündü
Karıncalanma hissi ne yoksa omu?
Onlar bunları düşünürken jeon çoktan şehirdeki en sevdiği yerdeydi sahil kenarı omzudunki karıncalanma hissini düşünüyordu belki de diye geçirdi ama devamı gelmedi