Bölüm 2

Kaçıyorum ama sokaklar bomboş nefesim sokağı titretiyor kim bilir ama arkamdan onun koşuşunu ve BURAYA GEL! seslerini duydukça kalbimdeki o atış yavaşlıyor midem bulanıyor ve bayılmak üzereyim ama benim adımlarım onun adımlarını geçemedi en sonunda tuttu kolumdan güçlüydü kasfetliydi kumraldı ama teni yaz gününün sıcağıyla bronzlaşmış sevgiliyken en son ölçtüğümüzde boyu 185ti kokusu baharatlıydı hala aynı parfüm gözleri karaydı hem mecazen hemde gerçekten. Korkardı insan baktıkca tuttu ve o an anladımki benim kaçışım yoktu. SEN NE YAPTIĞINI SANIYOSUN? cadde boyu koşmuştuk eminim çevrede birileri olsa kesin polisi arardı ağladım mahçuptum korkmuştum ve üzgündüm ama kendime söz verdim. Sakin olacağım ve onla düzgün biçimde konuşacağım ama beklenmedik şekilde tuttuğu kolumdan çekti sarıldı onunda kalbi hızlıydı koşmaktan nefes nefese kalan bi ben değildim belliki sarıldı bastırdı kendine. “Bu gece gitme eve” hemen yandaki pansiyonda bir günlüğüne kalırız söz veriyorum seni eve bırakıcam sabah dedi. O sözlerine çok güvendim gittik beraber ama korku benim peşimi bırakmadı. Saat tam 01.30 olmuşken bir oda tuttu onla aynı odada olmak bile ürkütücüydü ama başka çarem yoktu bir çift kişilik yatak tezgah ve lavabosu olan o otel odasında bir geceyi paylaşacaktık. Odaya çıktık gözüne baktım kapıyı kapadığı gibi otur konuşucaz dedi . Yatağın kenarına oturdum o ise karşıma geçti tezgaha yaslandı sigarasınu yaktı gözlerime bakarak “Beni neden beklemedin sude ?” dedi onu beklerdim ancak ayrıydık ve işlediği suç günahsız birini yaralaması soğutmuştu ondan beni bi anda ağzımdan döküldü. “Çünkü soğumuştum senden” üstüme doğru geldi sigarayı söndürdüğü gibi ellerini omuzlarıma koyup dudağımdan buse kondurdu sonra yine yine ve yine en sonunda ise boynumu öpüp o hamburgerci üniformasını üstümden yavaş yavaş çıkarmaya başladı korktum nefesi sıcacıktı elleri ise bi o kadar soğuk..