İçeriğe geç

Acılar içinde

Bölüm 3 · 6 dk okuma

Acılar içinde

Bölüm 3

Ateşten Gömlek

Ateşten gömleği giymistim üzerime, aci benliğim olmuştu sanki , bir anda her şey üste gelmişti. Annemin hastalığı, babamın varlığıyla yokluğu ,olsa bile bize zarardı. Bir anda evin tüm sorumluluğunu üzerime almistim . Tek yardımcım nenemdi . O da Olmasa ne yapardım .

Ayse !

Efendim nene!

Gel kızım , al bunları git pazarda sat da , ananın ilaçlarını al geri kalan paray da evin eksiklerini alırsın

Tamam nene

Nenemin hazirladigi yağları, peynirler ve sütü güzelce at arabasına yerleştirip yolla koyuldum . Her zaman sattım yere gelip tezgahımi kurdum . Pek kimse görünmüyordu etrafta saatin erken olduğundandı sanırım zaman geçmesi için okulla giden arkadaşımdan bana öğrenmem için yazdıklarından istemiştim o da kırmayıp vermişti sağ olsun , defteri kalemi çıkarıp hem yazmaya ,hemde okumaya çalışıyordum.

Merhaba ayse !

Buyurun ne istemiştiniz

Sen miydin ? Ne istiyorsun

Kızma hemen yağ peynir alicam belki

Sen ağ oğlusun merak etme onları annen almıştır

Annemin aldıkları güzel değil !

Öyle diyorsan ! Peki peynir mi yag mi istiyorsun

Sen bana tereyağı ver

Tamam , iste al yağ , ugurlar ola

Al bunlari sen git bende gelicem

Ama beyim

Ama yok git

Okuma yazma mi ogrenmeye calisiyorsun

Evet

Istersen sana öğretebilirim okuma yazmayi

Gercekten mi cok isterim ama etraf yanlis anlar

Anlamaz merak etme

Tamam o zaman

Mehmet her gun gelip okuma yazma ogrenmeme yardim ediyordu . Bir taraftanda tezgahda olan malzemeleri satiyorduk . Yag peynir olmadigi zaman o meyveler getirip satıș yapmami sagliyordu .

Al bakalim bu para senin

Olmaz !

Neden ?

Sen getirdin meyveleri ve sebzeleri bu para senin hakkin

Evet ama benim paraya ihtiyacım yok ayrica okumada ve yazmada cok ilerledin bu senin odulun olsun

Tamam o zaman

Ayse ! Okumayi cok seviyorsun hangi meslegi düşünüyorsun

Eger okuyabilirsem doktor olmayi cok isterim peki sen

Ben mi ? Hic düşünmedim

Neden düşünmedin ki ağ oğlu oldugun için mi?

Düşümsemde buna bizimkiler ne söyler bilemiyorum biliyorsun ki babamdan sonra başa ben gecicem

Ne kadar yazik , senin imkanin var okumayi düşümiyorsun .Benim imkanim yok , sorumluklarim var düşünmeye gayret etmeye calisiyorum

Haklisin

Mehmet cahil ağ olma okumus eli kalem tutmus bilgili ol ki insanlar senden korkmak yerine seni sevsinler

Doğru söylüyorsun Ayşe , sana soz elimden gelini yapicam senin icin ve ileride iyi birisi olmak icin elimden geleni yapacağım!

" Hayatim bir anda Ayse sayesinde değişmeye başlamıştı. Söyledi sözler çok doğruydu . Ayşe ile vedalaştıktan sonra ev gittim . Anam her zaman ki yerinde elinde kahvesi ile bekliyordu ."

Oğul nerden böyle!

Hic ana , sana ve babama bir diyeceğim var

Söyle bakalım neymiş diyeceğin

Ana sınavlara katılıp iyi bir yönetici olacağım

O ne demek Oğul öyle

Yani okula gidip okuyacağım ana

Olmaz baban iyi değil son zamanlarda

Hanım bırak okusun sonrada gelip bizim elimiz öpsün

Tamam ama bir şartla

Nedir ana şartın

Okulunu okuyup geldikten sonra zelale evleneceksin

Olmaz ana zelal

Olacak yoksa senide vuracaklar bu kan davası ancak böyle biter

Ana abim icerde cezasını cekiyo buna gerek yok

Mehmet ! Ya dediğim olur yada sen bilirsin

Tamam ana okul biter bitmez evlencem

" Ayşe bunu nasıl diyecem en iyisi okullu kazanana kadar söylemek , belki bakarsın anam isteğinden vazgeçer, o zamana kadar abim çıkar da o evlenir zelale "

Ertesi gün Ayşe haber vermek için tekrardan pazar gittim . Pazarda oturmuş elinde defter ve kalemiyle hem çalışıp hem okumaya çalışıyordu. Öğrendiğime göre anasida cok hastaymış babasına zalim zavallı kız okul hayali korumaktan bile vazgeçmiyordu. Onu böyle azimle görmek içimdeki okuma isteğini artıyordu.

Pazar yerine tekrar geldiğimde, Ayşe'nin çalışma azmi beni daha da etkiledi. Her gün sabırla okumaya, yazmaya devam ediyordu. Annesinin hastalığı, babasının durumu ve evdeki sorumlulukları arasında böyle bir motivasyonu korumak gerçekten zordu. Ama Ayşe, tüm zorluklara rağmen eğitimine odaklanmıştı.Bir gün, pazarda Ayşe'yi çalışırken gördüğümde, yanına gidip, "Ayşe, senin bu azmin ve çalışkanlığın gerçekten etkileyici. Öğrenmek ve hayallerini gerçekleştirmek için gösterdiğin çaba beni de motive ediyor," dedim.Ayşe, gülümseyerek, "Teşekkür ederim. Senin desteğin ve Mehmet’in yardımları olmadan bu kadar ilerleyemezdim. Hep birlikte daha iyi bir geleceğe ulaşabileceğimize inanıyorum," dedi.O gün pazardan ayrıldıktan sonra, eve dönerken aklımda sadece okul düşüncesi vardı. Annemin verdiği şartları kabul etmek zorundaydım. Eğitimimi tamamladıktan sonra evlenecektim, ama bu işin nasıl sonuçlanacağını bilmiyordum. Üstelik abimin cezaevinde olması, evlilik konusunda bana biraz rahatlık sağlamıştı. Belki annem bu süre zarfında fikrinden vazgeçerdi, ya da abim cezaevinden çıkar, bu sorun ortadan kalkardı.Evde, anneme okula gitme kararımı tekrar söyledim. Annem başta biraz karşı çıktı ama babam, "Hanım, bırak okusun, sonra gelip bizim elimiz öpsün. Bu çocuk bir şeyler başarmak istiyor," dedi. Annem de bu kararı kabul etmek zorunda kaldı.Artık her gün daha büyük bir heyecan ve umutla okula gidiyor, Ayşe’nin tavsiyelerine göre çalışıyordum. Ayşe’nin azmi ve desteği, benim hayallerimi gerçekleştirme yolunda önemli bir adım olmuştu. Onun yanında geçirdiğim zaman ve öğrendiklerim, bana sadece akademik değil, aynı zamanda kişisel bir güç kazandırmıştı.Her geçen gün, eğitimime olan bağlılığım artıyor, gelecekteki hedeflerim için daha çok çalışıyordum. Ayşe’nin cesareti, bana hayatımda ne kadar önemli bir değişim yaratabileceğini gösterdi ve bu süreç, benim için büyük bir anlam taşıyordu . Annesi son günlerde iyi olduğunu söylediğinde cok sevinmiştim. Sonunda biraz olsun mutlu olabilirdi .

Mehmet annemin iyi olması içindeki umutu koruklemisti sanki her şeyi başarabilirim gibi geliyordu .

Sakin ol Ayşe inan bana anne iyi olacak yeniden sağlıklı bir insan olacak , sen sadece dersler odaklan bak çok ilerleme kaydettin okuma yazmayi öğrenmekle kalmadın babandan gizli diploma bile aldın şimdi tek yapmamız gereken üniversite için hazırlanmak

Sessiz ol Mehmet babam duyarsa canıma okur . Şimdi eve gitmeliyim yarın görüşürüz yine

Görüşürüz Ayşe

Eve geldiğimde annem dışarıda oturmuş elinde bir kağıtla kaşları çatık bir şekilde bana bakıyordu. İlk önce ne oldugunu anlayamadım . Elindeki kağıdı yüzüme doğru fırlatınca , kağıt yüzüme çarpıp yere düştü . Düşen kağıdı yerden alıp baktığımda diplomam olduğunu görünce korkulu ve üzgün gözlerle anneme baktım o an kelimeler boğazımda düğüm olmuştu sanki sadece sessizce bana vereceği cezayı beklemeye başladım.

Ne bu Ayşe ! Sen bizim durumumuz bile bile nasıl okuma hayali kurarsın nasıl! Onu geçtim babanda da mı korkmuyorsun ?

Ana babama bir şey deme ! Bak az kaldı lisede bitirdim. Sayılır bu son sinavlarida verdim mi bitiyo bir şey deme babama söz gece gündüz çalışırım eve para getiririm size yük olmam

Tek derdim para mı kızım babanı biliyorsun öğrenirse senide yaşatmaz benide

Yeter ! Safiye bırak kız okusun bizi okunmadı babalarımız bırak o okusun okumus zaten gizlice bırak gidebildiğin yere kadar gitsin eğer Kemal bir şey dersen karşında beni bulursun ona göre bu üçümüz arasında şimdi git odana ilaçlarını iç uyu

Tamam ana !

Nenem aslan nenem

Merak etme kızım ben olduğum sürece kimse sana bir şey diyemez artık yeti babanda onu zamanında dövmedim ama bu sefer sabrımı taştı onun için hadi git baban gelmeden onları sakla sonrada gel akşam için yemek hazırlayalım

Tamam nene

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.