13 yaşında annesiyle babasının boşanmasına ve annesinin bu ağır hastalığının gittikçe artışına şahit olan Alien'ın hikayesi...
Zaman su gibi akıyordu. Annesi ile babasının boşanmasının üzerinden 6 ay geçmişti. Ama hâlâ bir şeyleri oturtmakta sorun yaşıyordu genç oğlan.
Babası her an gelip evden çıkmalarını isteseydi ne olacaktı..? Ya da okulu ne olacaktı...peki ya olmayan arkadaş çevresi veya olmayan akrabalık ilişkileri... ömürlerinin sonuna kadar yalnız kalacaklardı. Kendisi ve annesiyle...
Koskoca dertlerinin arasında bir de okuldaki zorbalar vardı. Onunla dalga geçiyorlardı..her konuda ..olur olmadık... aklına gelecek gelmeyecek tüm konularda...neden sanki tüm dünyayı sırtlamış gibi hissediyordu. Belki de öyleydi...
Siz bu olanları okurken o sabahın köründen kalkmış okula hazırlanıyordu. Annesini kontrol edip ona kahvaltı hazırlamıştı. Son kez bakınıp çantasıyla dışarı çıktı. Tabi ki karda, kışta, yağmurda, yakan güneşte... farketmiyordu. Her zaman okula yürüyerek gidiyordu. Okul sabahın köründen çıkıp yola koyulacak kadar uzaklıktaydı. Ama bu bir sorun değildi onun için. Kapalı ve yağışlı havalara bayılıyordu. Kaç kere ıpıslak bir şekilde okula gitti...bu halini gördükçe daha çok zorbalık yapıyorlardı ona.
...
Az sonra okula varmıştı. Tahtada ne varsa kağıda geçiriyordu. Pek dinleyemiyordu dersi. Aklında uzun zamandır bir ses ...'Resim yap!Resim yap!' diyordu ona. Ama boş zaman bulamıyordu. Bu sesler artık son damlayı doldurup taşırmıştı suyu. Eve gidince bugün bir şekilde yapacaktı. Ve birden bir ses... öğretmeni ona sesleniyordu.
'Alien'
'Alien'
.
.
.
Hocası ona yaklaşırken sesleniyordu. Kafasını kağıttan kaldırıp hocasına baktı.
🗣️:Baban...baban seni aşağıda bekliyor. Geçmiş olsun evlat. Annen hastaneye kaldırılmış.
Gözleri büyümüştü. Kafası gittikçe normal pozisyona gelirken ..
Yaptığı kahvaltıdandı kesin. Onun yüzünden olmalıydı...
~