Kayınvalidemin hayatıma bir gölge gibi çökmesi uzun sürmedi. , arkamdan fısıldanan batıl inançlar, büyü dedikleri o karanlık enerjiler ve ruhumu daraltan o ağır manipülasyonlar... Bedenim bu nefreti daha fazla taşıyamadı. Ve ilk bebeğimi, o kirli atmosferin tam ortasında, daha kokusunu bile içime çekemeden toprağa verdim. Hayatımın en büyük yıkımı, en derin sessizliğiydi.
Sonra, mucize mi yoksa yeni bir sınav mı olduğunu bilemediğim o haber geldi: