İlk kez bu uygulamayı demiyorum. Umarım başarabilirim. İyi okumalar 🤍🌸
02.02.2008
Aydın.
Açelya yerinde duramıyordu, doğum günüydü. Babasını bekliyordu yine operasyondaydı. Her zaman ki gibi pencereden babasını bekliyordu. Dedesi konuşmaya başladı.
"Kızım haberler başlayacak gel hadi anlat bakalım."
Açelya koşarak koltuğa oturdu. Doğduğu günden beri bi hayali vardı. Muhabir olmaktı. Her sabah, akşam, gece haberlerini kaçırmazdı. Dedesine, ninesine anlattırdı.
Televizyondaki adam konuşmaya başladı, aşırı mutlu oldu Açelya. Adam konuşmasını tamamlayamadan elektirikler gitmişti. Mahhale deki herkes panik içindeydi, Açelya babası ona süpriz yaptı diye düşünüyordu.
Elektirikler geri gelmişti, alta kıpkırmızı bir şey geçiyordu. Dedesi ve ninesi okumaya çalışıyordu haberi. Açelya okumayı becermişti.
"Aydın Merkez'de el bombası attıldı, polis ve askerlerin olduğu gruba attıldı. Ölüler var."
Dedesi ve ninesi telefonlarına koştu, Oğluları için korkmuşlardı. Ninesi bağırmaya başladı.
"Açmıyor telefonu."
Açelya hemen konuşmaya başladı.
"Arkadaşların yanına gitmiştir, hastanedir. Sakin ol Ninem." Ninesi ağlamaya başlamıştı oğlunu kaç kere kaybetme korkusu ile yüzleşmişti.
Ve kapı zilli çalmaya başladı, Açelya mahalleye baktı. Polisler ve askerlerle doluydu. Açelya'da korkmaya başlamıştı.
"Mahhale polis ve asker dolu..." Açelya'da hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştı. Kapı daha fazla çalmaya başladı. Yavaş adımlarla yürümeye başladılar, kapıyı yavaşça açtılar.
Kapıyı açtıklarında bir polis ve asker Türk bayrağı ile bize bakıyordu. Açelya sayıklamaya başladı.
"Hayır, hayır, hayır."
Ninesi çığlık attıp tutanacak yer aradı. Dedesi Türk bayrağını alıp öptü ve alnına dokundurdu.
Komşular konuşmaya başlamıştı arkalarından.
"Kıza nolcak şimdi? Annesi de şiddet uyguluyordu."
"Her yerleri dağılmış, kan gölü olmuş."
"Duru Teyze'yi hastaneye kaldırmışlar."
Açelya duymamış gibi yapıyordu, kulaklarını kapattıp evde oturuyordu. Kadınlar, yaşlılar, çocuklar dua okuyordu çoğu da dedikodu yapmak için gelmişlerdi...
Açelya gözlerini açarak odasına baktı. Her odasında babası vardı. Her şeyini o almıştı, odasını beraber yapmışlardı. Yatağının yanında bir defter buldu. Ve açıp okumaya başladı.
Bugün günlerden 02.02.2008 canım kızımın doğum günü. Tek kızım, tek çocuğum. 8 yaşına girdin. Ben operasyonda olabilrim kutlayamayabilirim. Fakat bu defteri okuyarak kutlayacağım:) Annem gibi beni sevmiyorsun demi dersin hep. Ben annen gibi değilim olmayacağım kızım. Bana artık güven nolur. Benim de bi canım var, sende üzülmez misin? Neyse kızım seni çok sevdiğimi unuttma olur mu? Doğum günün kutlu olsun. Nice bizli yıllara.
- Canın Baban İsmail.
Açelya hüngür hüngür ağlayarak okudu. Defteri kalbine bastırdı ve konuşmaya başladı.
"Baba çok korktum yemin ederim, annem senin gibi yaptı. Güven verdi bana, sonra içti içti beni dövmeye başladı. Baba çok korktum, seninle sarılıp uyumak istiyorum şaka yaptım gel de nolur baba. Çok seviyorum baba."
Kapıdan pat küt sesler gelmeye başladı, korkmaya başladı Açelya. Kapıya baktığında Annesini gördü. Kadınlar konuşmaya başladı.
"Nerdesin Sena sen?"
Sena bağırarak konuşmaya başladı, yine içmişti.
"Sanane Esin? Noluyor burda!"
"Kocan şehit oldu!" Kısık sesle konuşmaya devam etti. "Siktir git şurdan, hiç utanman yok demi?"
"Kocam değil, boşandık." Hala sakindi, Esin yüzünü ekşiseterek konuşmaya başladı.
"Hiç utanman yok demi, sizin çocuğunuz var Açelya. Onu bile düşünmüyorsun yazıklar olsun sana. Bundan sonra ablam falan değilsin sen. İsmail enişte doğru söylüyormuş!"
Sena sinirle konuşmaya başladı.
"Açelya nerde ve artık kızım değil. Yurda götüreceğim."
Esin sinirle gülmeye başladı.
"Yurda bırakmıyorsun, ben onun ailesi olurum. Siktir git şurdan pis pis kokuyorsun."
Sena 'hay hay' der gibi bakış attıp kapıya döndü. Döndükten sonra kapı hızla çalmaya başladı.
Kapıyı açtıklarında küçük bir çocukla karşılaştılar. Korkuyla ve hızla konuşmaya başladı.
"Açelya nerde?" Esin Açelya'nın odasını gösterdi. Çocuk hemen ayakkabıkarını çıkardı ve Açelya'nın odasına koştu.
Açelya yatakta oturmuş ağlıyordu.
"Çiçek..." Açelya, Alperen'nin sesini duyduğunda daha fazla ağlamaya başlamıştı.
"Zürafa Alperen..." Zorla konuşmaya başlamıştı Açelya.
Alperen hemen ona sımsıkı sarıldı, yanında olması lazımdı. İsmail Amcasına söz vermişti.
"Alperen oğlum. Eğer ben şehit olursam... Onun yanında ol tamam mı?"
Alperen, Açelya'nın hıçkırıklarını dinliyordu. Dayanmadı konuşmaya başladı.
"Çiçek ağlama artık, kıpkırmızı olmuşsun."
"Çiçek deme artık bana..."
"Çiçeksin, her zaman çiçek olacaksın."
"Yanlız bir çiçeğim artık, babam şehit oldu benim. Doğum günüm bugün... Onunla konuşacaktım bugün, sımsıkı sarılacaktım, öpecektim."
Alperen'de hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştı. Açelya ile dans ederken babası çok kıskanıyordu. Açelya'ya gülünce evi ayağa kaldırıyordu İsmail Amcası. Artık oyunlar oynanmaz, çizgi filmler izlenmez, danslar edilmezdi bu evde. Artık ağlanır, dualar edilirdi.
"Annem beni yurda götürecekmiş." Alperen sinirle Açelya baktı.
"Neyyy, Esin Abla izin vermez buna."
Açelya ağlamaktan uykusu gelmişti fakat uyumak istemiyordu.
Alperen Açelya'ya sımsıkı sarılmaya başladı. Aile gibi. Alperen Açelya'nın boynuna gömdü kafasını. Çiçek gibi kokuyordu, babasını bekliyordu. Şehit haberi ile değil, oyunlar oynayarak, hediyeleri bakarak, pastaları üfleyerek bekledi.
"Alperen sende beni bırakmazsın demi? Yine oyunlar oynarız, dans ederiz demi?" Alperen yumruğunu sıktı. Gülümseyerek konuşmaya başladı.
"Tabii ki çiçek, tabii ki. Danslar edeceğiz, oyunlar oynayacağız." Açelya'nın uykusu gelmeye başlamıştı. Alperen onu yanına çekti ve kafası omzuna düştü. Sırtını okşamaya başladı.
"Gitmicen demi? Korkuyorum." Alperen gözlerini kaparak ağlamasını durdurmaya çalıştı.
"Sabaha kadar burdayım, sonra gideceksin. Törene gideceksiniz. Ben burda seni bekleyeceğim." Açelya gülümseyerek Alperen'e biraz daha sokuldu. Alperen'de Açelya'nın boynuna sokuldu. Eğer Açelya yanlız kalırsa onun yanında olacağına söz vermişti. Sözünü tuttacaktı.
🌸🤍
