Selam canlar nasılsınız yep yeni bir bölümle geldim sizlere
TikTok hesabımı takip ederseniz çık sevinirim mia942828
___________________________
Gözlerimi yavaşça açmaya başladım yumuşak bir şeyin üzerindeydim ellerimle puslu gören gözlerimi ovuşturdum.
Etrafa bakındım odam da yatağımdaydım "anne"diye bağırdım gördüklerimin bir rüya olmasını dileyerek ancak ses yoktu.
Yatağımdan inerek odanın kapısına ilerledim saraydan hiç ses gelmiyordu bu sessizlik normal değildi mutlaka sarayda az da olda hep ses olurdu.
İçime bir sıkıntı yer etmiş bir şekilde merdivenlerden aşağıya inip salona doğru ilerledim.
Saray da kimseler yok gibiydi,
"Anne"diye seslendim tekrar ama ses yoktu gerçek miydi gördüklerim diye geçirmeye başladım içimden.
Salondan çıkarak dış kapıya doğru ilerledim.
Dış kapının açık olduğunu fark ettim askerlerde yoktu kapıda,dış kapıya vardığımda gördüğüm şeyle duraksadım.Çok kalabalıktı sarayda ki herkes ve bir çok akrabalarımız buradaydı.
Yoksa dedim içimden bu kalabalık annem için miydi?
Yavaşça insanların arasında ilerleyerek herkesin baktığı tarafa doğru ilerledim.
Ön tarafa geçmeyi başarınca gördüğüm şeyle ayaklarım yere çivelendi.
Annemin tabutu gözlerimin önünde duruyordu.Tabutun rengi beyazdı tıpkı teni gibi önünde de annemin resmî vardı.
Hayır diyerek kafamı iki yana salladım olamazdı ölmüş olamazdı bu bir rüyaydı öyle olmalıydı.
Ayakalarımı zar zor hareket ettirerek tabuta doğru ilerlemeye başladım.Arkamda kalan insanlar Açelya diye bağırıyor ancak ben onları duymuyordum artık sesler gitmişti sadece annemin tabutuyle ben kalmıştım.
Tabutun yanına varınca gözyaşları içinde sım sıkı sarıldım "anne"dedim.
Beni duyduğuna inanarak.
"Sen beni bırakmadın değil mi?
Beni bu acıya mahkum bırakmadın değil mi?
dedim gözyaşlarım daha çok artarak.Sabırla cevap vermesini bekledim bekledim ve bekledim ancak ses yoktu konuşmuyordu benimle.
Bırakmadım demiyordu..
Bu acıya Mahkum bırakmadım demiyordu..
Boğazımda bir yumru oluşmuştu nefes alamıyordum.
Annem ölmüştü.
Arkamdan birinin beni çekmeye çalışıymasıyla ona döndüm.
Babamdı gözleri kızarmış ağlamış gibi gözüküyordu.Yalandı ağlaması bir yalandı öyle gözükmeye çalışmıştı.
Ağlaması için bir sebeb yoktu annemi kendisi öldürmüştü.Ağlamaya hakkı yoktu.İçimdeki öfleyle nefes zoraki bir nefes alarak "dokunma bana"diye bağırdım son ses.
Babam bir an affalamış gibi oldu belkide beklemiyordu bu tepkiyi.
Tekrardan beni tabuttan ayırmaya çalışacaktı ki ellerini tüm gücünle ittim.
Babam"yapma kızım böyle gel hadi"dedi.
İçimdeki öfke ve nefret daha çok şiddetlenmişti duyduğum sözlerle.
"Bana kızım deme"dedim bağırarak herkes bizi izliyor ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Babam duyduğu sözlerle yavaştan sinirlenmeye başlamıştı ona herkesin içinde bağırmam zoruna gitmişti.
Hafif sinirli bir tınıyla"hangi cüretle bağırırsın sen babana"dedi.
Biliyordum işte ağlaması üzülmesi hepsi yalandı dediğim cümleye değil ına bağırmama takılmıştı.
Sesimi alçaltmayın daha çok bağırarak
"Sen benim babam değilsin hiç olmadın da"dedim bir hışımla.
Herkes şok olmuştu bu dediklerimle babam bile şok olmuştu.Ne bekliyordu ki benden ona baba dememi mi.
Ben sadece kendim kandırıyordum bunca zamandır beni üzüyor,kırıyordu ama ben onun çocuğuyum neden sevmesin ki sadece sevdiğini göstermiyordur diye düşünüp hep kendimi kandırmış geçiştirmiştim.
Arkamdan teyzem"Açelya"diyerek yanıma gelmeye çalışıyordu.Nihayetinde yanıma gelince"hadi güzel kızım gel bak annen böyle yaptığını görseydi çok üzülürdü hem o çok güzel bir yerde"dedi.Teyzeme gözyaşları içinde bakarak bizi görüyormu? dedim.Teyzem"evet hadi gel de götürsünler anneni"dedi kollarını açarak.Tabuta bakarak yavaşça ayrıldım teyzeme dönerek bana açmış olduğu kollarına sarıldım teyzemde sarılıp kucağına aldı.
Askerler kralın emriyle gelip tabutu omuzlayıp arabaya doğru ilerlediler cenaze katılanlarda arabalarına bindiler bende teyzemin arabasına bindim sonra yola koyulduk annemi gömücekleri yer ülkenin sınırında yer alıyordu.Nedenini bilmediğim bir şekilde bütün atalarımız orada gömülüydü.Yol yaklaşık 1 saat sürdü nihayetinde varabilmiştik.
Arabadan teyzemle birlikte indik askerler annemin tabutunun olduğu arabanın yanına gidip tabutu omzuna alıp mezarlığa doğru ilerlediler.Mezarlık çok büyüktü etrafında gümüşten duvarlar vardı mezarlığa girince annem için ayrılmış olan yere tabutu koydular.
Gözyaşlarım daha çok hiddetlenmişti yüreğim yanıyordu bu görüntüleri izledikçe teyzemin yanından ayrılıp son gücümle annemin mezarının yanına gittim daha toprağı örtmemişlerdi üzerine,son kez tabutuna sarıldım babam"hadi yeter bu kadar"dedi.Tabuttan ayrılmadan önce "andim olsun ki intikamını alacağım annem"dedim kimsenin duyamayacağı bir sesle.
Tabuttan ayrılıp teyzemin yanına gittim askerler taprakla tabutun üstünü örtmüşlerdi.Babam elindeki çiçeği mezarın üstüne koyup kalabalığa yüzünü dönerek konuşmaya başladı.
Sevgili misafirlerim beni bu acılı günümde yalnız bırakmadığınız için hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim sevgili eşim Sofia onu her zaman çok severdim onun yokluğunu nasıl atlatacığımı bilmiyorum rabbimden dilerim ki mekanı cennet olsun daha fazla konuşamayacağım üzgünüm"diyerek gözyaşları içinde çıkışa doğru ilerledi.Babamdan sonra herkes çiçek koyup gitti en son teyzemle ben kaldım birlikte mezarlığa doğru ilerledik elimdeki pembe laleleri mezarlığın üstüne koydum annemin en sevdiği çiçek pembe lalelerdi.
Teyzemde elinde ki kırmızı gülleri koyduktan sonra elimden tutarak arabaya doğru ilerledik.
Arabanın yanına vardığımızda son kez arkamı dönerek mezarlığa baktım ve arabaya bindim şöför saraya doğru yol aldı.Teyzeme dönerek"Hemen dönmiyeceksin sarayına değil mi?”dedim.Teyzem bir an duraksadı bunu düşünmemiş gibiydi bir müddet bekledikten
sonra"yok gitmeyeceğim senin yanında kalacağım sen daha iyi hissedene kadar"dedi gülümseyerek bende rahatlamış bir şekilde başımı olumlu anlamda salladım.
Oysa ben kendimi hiç bir zaman iyi hissedemeyecektim.
Araba sarayın içine girerek durdu teyzemle birlikte arabadan indik saraya doğru ilerlemeye başladık büyük kapıdan içeri girip salona gittik babam da salonda oturuyordu teyzemi görünce bir an garipseyerek baktı.Teyzem "bir müddet kadar Açelyayla birlikte kalmak istiyorum biliyorsunuz zor bir dönemdeyiz tek bırakmak istemiyorum"dedi.Babamda "tek değil ben varım"dedi teyzemin sözlerinden rahatsız olarak.Teyzemde"haklısınız ama Açelyanın bana ihtiyacı var dediğim gibi bir müddet kalacağım"dedi.Babamda ne dese ısrar edeceğini anladığı için "tamam"diyerek yanımızdan dışarı doğru ilerledi.
Teyzeme dönerek "ben odama çıkacağım biraz yalnız kalmam gerek"diyerek merdivenlere yöneldim teyzemin cevap vermesine fırsat bırakmayarak.