Ona vurmak istemiyordum. Belki gerçektir. Ona seslemek tek aklıma gelen şey oldu. "A-abla, burda ne yapıyorsun, iş görüșmesinde olman gerekmez mi?" Ablam arkasını döndü elini göstermiyordu belki elinde bir bıçak taşıyordu. Suratına baktım ve yüzündeki ben yoktu. Hiç konuşmuyor bana bakịyordu. Bende çaktırmamak için ona "neyse ben uyumaya gidiyorum." Diyebildim.
Hemen telefonumdan tek ve en iyi arkadaşım Mert'i aradım ama açmadı. Aklıma uyuduğu hiç gelmedi.Sonra polisi aradım ama bunu şaka olduğu sanıp kapadılar. Bi anda elektrikler gitti. Bir anda bir basamaktan gıcırtı sesi geldi ve sonra bir tane daha sonra tekrar ve tekrar, ama sesler gittikçe yaklaşıyordu. Ben ise elimdeki baseball sopası ile camı kırıp aşağa atladım. Burda insanlar bana mal diyebilir ama düşünün. Ablanız evde değil ve ona benzeyen biri ve o ablanız değil, size geliyor ve onun canavar olup olmadığını bilmiyorsun. Neyse bir çöp kutusuna düşdüm. koştum odama bakınca elinde bir bıcakla bana bakan biri sonra aşağı atladı ve çöp kutusunun yanına düştü ve hiç bişey olmamış gibi kalktı ve bana doğru koşmaya başladı. Ama normal koşmuyordu bir köpek şeklinde koşuyor en son gördümden daha uzun ve en az bir metre kolu uzamıştı.