sabah Büyük bir baş ağrısıyla uyandım yatakta doğrulup biraz hayatı sorguladıktan sonra kalkıp banyoya girdim işlerimi hallettikten sonra giyinme odasına girdim üstüme siyah bir crop altıma siyah bir eşofman giydim.
odadan çıkıp asansöre bindim alt kata indiğimde evdeki hizmetli” günaydın kızım gel seni yemek odasına götüreyim “ başımı sallayıp onu takip etmeye başladım odaya girdiğimizde herkesin gözleri bizi buldu.
” günaydın kızım,rahat uyuyabildinmi”dedi sevgi hanım.başımı sallayıp onu onayladım” günaydın efendim rahat uyudum ve özür dilerim sizi beklettiğim için” dedim mahçup bir ifadeyle.” Özür dilemene gerek yok geç otur” dedi atlas bey.
kafamı sallayıp onayladım onu gidip Kaan ve sevgi hanımın arasına oturdum.atlas beyin onayıyla hepimiz kahvaltıya başkadık.omletime tuz atmak için uzandığımda benimle beraber Kaan da uzandı ondan önce davranıp tuzlusu aldım ve kendiminkine ektim kafamı kaldırıp Kaan’a baktığımda üzgün bir şekilde bakıyordu uzanıp onun onletinede ektim kafasını kaldırıp bana şaşkın bir şekilde baktı onun bu haline dayanamayıp gülmeye başladım “ afiyet olsun “ geri çekildim.
kaana baktığımda yüzünde ki sırıtışla omlete bakıyordu “ ne sırıtıyon lan alt üstü tuz ekti sanarsın atom parçaladı” hemen yüzüm düştü.” Şey ben özür dilerim yanlış bişey yaptığıysam sadece tuz ekmek istemiştim “ dedim titrek bir sesle kafamı eğip “ abi bunda kızacak bişey yok kız sadece tuz ekti hem siz kızın üstüne çok gidiyorsunuz yanlış birşeyini görmeden yargılıyorsunuz “ dedi kann şokla beraber kaana baktığımda bana döndü gülümseyip göz kırptıktan sonra kahvaltısına geri döndü.
başım aşırı derecede ağrımaya başladı “ sevgi hanım ve atlas bey izlizne kalkabilirmiyim “ “ tabi kızım ama ne oldu söyleyebilirsin” “ önemli bişi değil sadece başım ağrıyor biraz da ondan dolayı dedim “ sevgi hanım başını sallayıp beni onayladı. Sandalyeden kalkıp yürümeye başladım tam kapının yanına gelince gözüm kararmaya başla daha fazla dayanamayıp yere düştüm en son hatırladığım kafamı sert bir şeye çarpıp bayılmamdı.
> kaanın ağzından <
Kahvaltı yaparken liya annemden ve babamdan izin alıp kalktı aslında liya ya alışmıştım ama onun beni istemeyeceğinden korkup söylemedim salonda şiddetli bir ses yankılandı kafamı çevirip baktığımda liyanın yerde baygın yattığını gördüm koşarak yanına gittim kafasını ellerimle kaldırdığımda bembeyaz mermerin kıpkırmızı olduğunu gördüm direk bağırdım “ annne , baba, abi koşun!!!!! “ diyerek bağırdım “ kızım noldu uyan hadi kızım “ diyerek bağırıyordu annem “ anne tamam sakin ol gel otur uyanır birazdan rol yapıyordur “ dedi mert abim “ lan salakmısınız kızın kafası kanıyor şu an bakın kan gölüne döndü ortalık rol diyo bide” diyerek bağırdım
” abicim getir liyayı arabayı hazırlıyorum “ dedi poyraz abim. Liyayı kucağıma alıp arabaya doğru koştum arabaya binip liya nın kafasını kucağıma aldım ama kanama durmuyordu üstümdeki tişörtü çıkarıp kafasına bastırmaya başladım tişört beyaz olduğu için kan rengi gözüküyordu işin kötü yanı beyaz tişört kanla kaplanmaya başladı “ abi hadi hızlı sür lütfen, bişi olmaz demi ona abi nolur bişi olmasın ben daha ona ikizim dicektim abi nolur bişey olmasın” diyerek ağlamaya başladım.
” abicim sakin ol hiç birşey olmayacak tamam mı sakin ol azkaldı hem aramızda kalsın ama bende liyanın bana abi demesini çok istiyorum bende ona miniğim,kardeşim, güzelim demeyi çok istiyorum ama korkuyorum beni istemez diye “ dedi abim o an şaşırdım çünkü bana abim liyayı pek sevmemiş gibi gelmişti “ ben o uyanır uyanmaz direk ikizim dicem onun ne dediği umrumda değil ister beni istesin ister istemesin ama ben ona ikizim dicem” dedim hüzünle “ bende, bende o uyanır uyanmaz güzelim dicem o istesin istemesin ama ben dicem “ dedi abim araba hastanenin önünde durunca arabadan hızlıca liyayla beraber indim heşrireler sedye getirince ona koydum liyayı durumu anlattıktan sonra bize ameliyata alıcaklarını söylediler abimle beraber beklemeye başladık annem gilde hastaneye geldi durumu anlattıktan sonra hepimiz beklemeye başladık
>1 saat sonra <
doktor ameliyat heneden çıktıktan sonra direk yanına gidip durumu sorduk “ beyin kanaması geçirmiş onu durduk ama hayati tehlikeyi daha atlatamadığı için yoğun bakımda tutucağız” “ peki ne zaman uyanır yada yanına girebilirmiyiz” diye sordu annem “ orasını bilemem belki 1 gün bilki1 hafta belki 1 ay bakarsınız 1 yıl bile sürebilir ama orası hastaya bağlı yanınada sırayla sadece 5 dakika girebilirsiniz” dedi doktor sonra geçmiş olsun diyip geçti
> poyrazın ağzından <
liyanın durumu herkesi çok üzmüştü en çok ta kaanı arabada gelirken söylediklerini unutamadım aslında liyaya alıştım sadece ilk başlarda fazla korkmuştum niyeti farklı diye ama değil okız gibi değildi liya tanıdık bir hemşire arkadaşım yanıma geldi “ seninle biraz konuşabilirmiyiz” diye sordu başımla onaylayıp peşinden girdim “ sorun ne liyaya bileyim oldu “ diye sordum “ bilmiyorum orasını ama liyanın vücudunda çok fazla morluk,kızarık,kabuk bağlamış yaralar, bıçak kesikleri, kemer izleri birde fazla sayıda 2. derece yanık izleri gördüm üstünü değiştirirken dedi.o an dünyam başıma yıkıldı ne yani liya ailesinden şiddetmi görüyordu ama bizden niye sakladı neden bize anlatmadı.