boktan bir işin içindeyim şuan. bir tarafımda üvey ailem diğer tarafımda yeni öğrendiğim biyolojik ailem. şuanda ikisinin ortasında durmuş öylece doktorun dediklerini sindirmeye çalışıyordum.
Bundan 16 yıl önce yapılmış bir hata uğruna hayatımın alt üst olduğunu sakince bana söylemişti. Ne kadar anlayışlı bir kadın değil mi? Ben bunu doktor yapanı...
"Ortada bebek karışma olayı yok, cidden burda nasıl bir şey dönüyor bana açıklar mısınız?" Dedim sessimi sakın tutmaya çalışarak.
"Öz aileniz sizi doğum sırasında öldüğünüzü söylemişler ve sizin üvey ailenizin çocuğu olmadığı için hastaneden para karşılığı hemşire tutup seni almışlar."
kafamı sağ tarafıma çevirip üvey aileme baktım.
"demek beni para karşılığı satın alıp, bu yaşıma kadar psikolojik şiddet göstererek büyüttünüz. madem bana bu pis hayatı yaşatacaktınız ne diye satın aldınız beni?"
bu cümleleri kurarken her ikisinden de iğrenmiştim.
sözümü bitirir bittirmez adını daha bilmediğim biyolojik babam söze atıldı.
"Sana şiddet mi uyguladılar?"
"ever ama artık bunlar geride kaldı" dolan gözlerime hakkim olmaya çalıştım.
"evimize gidelim mi güzel kızım?" sessin geldiği yöne doğru baktım. Biyolojik annemdi, baştan aşağıya inceledim. aslında ne kadar çok birbirimize benziyorduk.
Başka gidecek yerim olmadığı için olumlu anlamda kafamı salladım. Beraber dışarıya çıkmıştık. güzel lüks bir arabanın yanına geldik. biyolojik annem kolumdan tutarak beni durdurdu.
"kızım..." dedi dolu dolu bakan gözlerle o gözlerin arkasında büyük bir özlem saklanıyordu, bu çok belli oluyordu her ikisinde de ama bana birazcık olsa zaman verip anlayışla karşılıyacaklarını biliyordum.
Daha doğrusu hissediyordum.
"efendim." gülümseyen çalışarak cevap verdim.
"senden çok özür dilerim."dedi ve kollarını bana sardı bende ona karşılık vererek sarıldım.
" hadi bakalım eve gidince doyasıya sarılır özledim gideririz. "dedi hala daha adını bilmediğim Biyolojik annem.
Araba bindik, yarım saat geçen araba yolculuğundan sonra eve varabilmiştik eski evimden biraz daha büyüktü.
Adının Alparslan olduğunu öğrendiğim biyolojik babam kapıyı çaldı kapıyı 50 yaşlarında sevimli tonton bir teyze açmıştı. Beni görünce gözlerinde bir ışık belirdi.
"hoşgeldiniz" dedi.
Baş selamı verip içeriye geçtik.
"kızım seni abilerinle tanıştırıcam eğer sana kötü bir söz söylerlerse altta kalma kendini savun."dedi biyolojik annem
'acaba o çocuklardan önce adını mı söylesen' dedim içimden.
" bu arada ben sana adımı söylemedim değil mi kızım ben derin Kandemir. "
Ananın anı la kadın bildiğin aklımı okudu yoksa ben süper güçlerle dolu bir yere mi düştüm, beni denek olarak kullanmak için yalan atmış olabilirler miydi?
'ne diyorsun mira salak mısın sen?'
Acaba sevgili iç sesim bir salsanda az polemik yaşasak.
'tamam be'
"kızım...iyi misin? Daldın gittin" dedi derin hanım
"İyiyim" demekle yetindim hemen anne diyemezdim çünkü klişe bu azcık dramatik yaşayacağım.
Yani arkadaşlar DOKANMAYIN BAĞA ÇOK FENAYAM.
Derin hanım ile kapıdan içeri girdik karşımda gördüğüm manzara ile bir destur çektim.
Bu ne lan böyle bildiğin kadın taş sıçmış.
Onlara küçük bir baş selamı verip derin hanımın yanına oturdum.
Ne mi oldu içlerinden sadece bir kişi bana bakarak gülümsedi.
Of acaba dışını taştan yaptım diyip beyin yerine taş mı koydun allahım?
Evet şuan çarpıldım bakın yamuldu şuan.
-
