Sabah yine Arifin sesiyle uyanmiştim yine başimda ötüyordu annem öldüğünden beri bana kötü davranıyordu hatta daha fazlası"kalksana oruspu"diye bağirdi cevap vermedim burnunun dikine giidyordum
Yüzümü yıkayıp işlerimi hallettim üstüme tulum ve beyaz bir swet giymiştim.Çantami alıp odadan çiktim. Masadan birkaç salatalık alıp,kapıya yöneldim "Okuldan sonra Özar Hastanesi'ne gel işimiz var" ne işimiz olabilirdi ki "tamam" dedim.çiktim ve okula doğru yürümeye başladim bakalım bugün bizi neler bekliyordu...
🛑🛑🛑🛑🛑
Okul bitmişti çok şükür seviyordum ama sevmiyordum da karişikti.Sonunda Özal hastanesi ne gelmiştim çok şükür.
İçeri giridm ve Arifi aradım "Polat Beyin odasindayiz gel" deyip suratıma kapadı aptal ben sanki sana çok merakliydim. Randevu olmadan alıyorlardı İnşallah "Polat Beyin odası nerede ?" Sordum" 2. Katta en soldaki odada efendim"dedi.
Astım olduğum için asansöre giidyoruz tabiki. Zorluklar işte
Kapıyı tıklatıp içeri girdim ve arifin yanına oturdum sarı doktor "artık diğer kızımız da geldiğine göre kan alabiliriz." Dedi
Anlamamiştim. "niye alıyorsunuz ki?"diye sordum Arif "karişmiş olabilirsiniz" dedi. Bana o kadar şey yapmişti 16 senem boşa miydi gerçekten tepki vermedim donup kalmiştim.Cidden bu kadar kolay mıydı bırakmak.
İkimizden de kan almislardi ve birkaç saattir koridorda yere çökmüş oturuyordum.Kizin annesi yanıma dolu gözlerle gelip,
"Hasta olursun kalk yerden kızım" dedi. İlk defa annem dişinda birinden kızım sözünü duyuyordum uzun zaman olmuştu başimi hayır anlamında sallayıp önüme döndüm. O sirada kapı acilmişti. Doktor hepimizi içeri çağirdi ve konuşmaya başladı,"Esin AKÜZ %99 Polat ÇAĞLAR'la kan uyumu vardır." Dedi ve odadan çikti.
Gerçekten 16 yılım boşuna heba olmuştu çok ağir şeyler yaşamiştim artık bir erkeğe yaklaşamiyordum bile dokununca kriz geçirebiliyordum. Annem öldüğünde o adamın bana yaptıkları yüzünden...
Arif"herkes kendi kızını alsın da gidelim"dedi. Sonrada kızını alıp odadan çikti. Polat bey "bizimle geliyorsun değilmi?"diye sordu."başka gidiceğim yer olmadiğina göre" dedim.biraz yüzü düşmüştü ama onu tanimiyordum. O kadarda samimi olamazdım. Adının Sema olduğunu öğrendiğim kadın yanıma gelip bana sarıldı karşilik vermeden ağlayacak gibi duruyordu. Bu yüzdne bende ona sarıldım.
Yürümeye başladik çikişta siyah bir jip vardı. Polat bey kapıyı açip sırtıma dokundu beni geç demek istercesine. Üzulecekti ama refleks olarak kendimi geri çekmiştim. Kriz geçirmek istemiyordum.
Bindik , yol neredeyse yarım saat sürmüştü. Hizmetçi kıyafetleri olan kadın bize kapıyı açti. Polat bey ve sema hanımın ceketlerini aldı. Bana yaklaşip " ceketinizi alayım efendim" dedi.
Bende çıkartıp veridm.salina geçmiştik içerden zaten sesler geliyordu.
2 erkek ellerinde telefonla gülüyorlardi. Sema hanım çocuklar diye seslenince bize döndüler. Diğerine göre daha büyük olan" anne bu kızda onun gibi yine ailemizi dağitacak . Demedi deme!"diye sinirle konuştu.Sema hanım birşey diyecekken,Sema hanım bana kalacağil yeri gösterir misiniz?"
"Biraz dinlenicem de." Dedim. "Tabii kızım gel göstereyim" dedi.
Merdivenlere geldiğimizde "şey asansör varmı?" Sordum."evet kızım hangisini istersen onu kullan" dedi. İyi biri gibi dursada yinede güvenemiyordum işte hastaliğimi söyleyemezdim.Asansöre bindik. Asansör 2. Katta durdu.
Odama gelince "teşekkürler" dedim."birşey değil kızım sen dinlen ben seni yemeğe çağiririm." Dedi. Başimi sallayip onu onayladım.
Odamın karşısında bir oda vardı onun dışında oda yoktu bu katta zaten. İçeri girip kendimi yatağa attım.sonrada gezebilirdim. Yeterince yorulmuştum.
Aşağidan bır zaman sonra sesler gelsede gözlerim kapanıyordu dayanamayıp kendimi uykunun kollarına bıraktım.
🛑🛑🛑🛑🛑
Merabaa bu benim ilk bölümüm her hafta 2 bölüm atmaya çalişicağim çünkü okul var. Kendinize iyi bakinn
