"Off anne eşofmanım nerede"
Cs mom(cho sook mom):"kızım ne bileyim bak dolabına oradadır mutlaka"
"Anne yok işte yok"
Cs mom:"Bak bulursam ama o eşofmanı bu gün yürüyerek okula gidersin"
"Kabul hadi bul"
Cs mom"al sana eşofman"
"Sen yine de beni okula bırakacaksın ama degil mi omma"
Cs mom:"hayır bırakmayacağım tatlım"
"Offff anne"
Annem Koreye geldiğimizden beri ehliyet almıştı beni okula o bırakıp alıyordu bazı günlerse ben kendim gidiyordum, okulum eve uzak değildi ama yürüyünce sıkılıyorum işte ne yapayım, babam sabah erkenden işe gittiği için beni götüremiyordu gerçi kendisi de otobüs ile gidiyordu.
Cs mom:"kızım hadi kahvaltı hazır, ama biraz daha geç kalırsan ırmak ile deniz omleti bitirecek"
D:"abla omlet bitiyor."
"Deniz omlet biterse omlet yerine seni yerim"
D:"denoz omlit beterse omlit yerune sani yarim"
"Beni taklit etme"
D:"boni taklot atme"
"Denizz!!"
D:"Tamam sustum be"
I:"ablaaa omlet bitiyorrrr"
"Irmakkkk"
I:"ismimi mi ezberliyon asko"
Irmak konuşurken arkadan Annemin özenerek yaptığı topuzuna vurdum.
I:"anneee kızın saçımı bozuyo aaa abla vurma"
Cs mom:"ırmak,Nehir durun artık"
"Tamam canım sustuk"
Annemle şakalaşırken bir yandan da ırmağa bulaşıyordum. Benim okulum 08:20'de ırmak'ın da aynı saatte başlıyordu, kahvaltım bittiği gibi kalktım okula yetişemezsem matemetik hocası beni rezil ederdi Off şu hocaya hiç alışamıyorum çok gıcık ya.
"Ben çıktım anne, ayrıca görüşürüz Deniz ve ırmoş"
I:"Gıcıksın"
"Biliyorum şekerim"
Evden çıkar çıkmaz bizim gelmek bilmeyen otobüsü gördüm,çoğu zaman ben gittikten sonra gelirdi bende binemezdim o yüzden de annem bırakırdı. Otobüsü gördüğüm gibi koşup bindim.(cho sook yani Asi ailesi hariç herkesle korece konuşuyor kimi zaman ailesi ile bile korece konuşuyor aksanı ve korecesi çok iyi çünkü 5.sınıfdan beri korede kalıyor, zaten gelmeden önce bile biraz biliyordu, deniz ve Irmaka gelecek olursak onlarda sular seller gibi korece biliyorlar çünkü ikisi de çok küçüktüler geldiklerinde. O halde devam edelim♥)
"Ajeossi neden bu kadar geç geliyorsun"
Ajeossi:"vakit bu ben ne yapayım"
"Assi tamam bi şey demedim say "
Şoför ile aramda geçen kısa konuşmanın ardından gözlerim boş bir yer aramaya başladı en son gözüm bizim okulun formasını giymiş olan burada daha önce hiç rastlamadığım çocuğa takıldı açıkçası değişik bir tipti, gözlerini oldukça iyi kapatan bir şapka takıyordu, yüzünü görmek imkansıza yakındı.
"Oturabilirmiyim buraya"
Jk:"oh tabi buyurun"
"Teşekkür ederim"
Jk:"Rica ederim"
Bu çocuk da kimdi bizim okulun formasını giyiyordi, ah acaba yine kim gelmişti.
Devam Edecek...