"Neden bekleyeyim..Ha bu arada neden beni araştırdınız bilmiyorum ama bir daha sakın bana yaklaşmayın.Arkadaşlarıma da.Ayrıca...Siz kimsiniz ki?"
Dediğimde İkiside birbirine bakıp yüzlerini eğdiler bunu şeye benzetmedim değil.
Hani çocuklar bir hata yaparda ebeveynleri kızınca halıya bakarlar ya işte aynısıydı."Ne diyeceğinizi bilmiyorsanız konuşmamalısınız"diyerek onları uyarıcı bir ses tonuyla uyardım.
Odanın sonunda ki kapıdan çıktığımda büyük bir evde olduğumuzu anladım.
Oflayarak"ben nereye geldim ya"dedim.Evin içini araştıran teyzeler gibi evi inceliyordum.Amacım kesinlikle bu değildi...
"DUR ORADA SEN DE KİMSİN?"arkamdan bir Bağırma sesi gelince arkama baktım.
Arkamda benim yaşlarımda bir çocuk gördüm.Şuan ciddi kalmakta zorluk çekiyordum ama bir yandan da korkuyordum...! korkmalı mıydım ki?
Çoçuk;
Elinde silah tutuyor....
En önemlisi;
kafasında da kızıl renkli bir peruk takılıydı.
Peruğa o kadar çok bakmıştım ki çocuk"Neye bakıyosun sen ya" deyip arkasına baktı.
Tam o anda ben de çocukla bereber fark ettim ki...
Uzay Çocuğun arkasındaydı.Sinirle konuşmaya başladı."O silahı indir Yoksa o silahı alır bir yerine...Tövbe estağfurullah"diyerek Çocuğun kafasına vurdu.
Her neyse ben bunlara niye bu kadar alıştım ki...
Arkamı dönüp gidecekken "NE!"diye bağırdı yine peruklu çocuk."O MU?"dedi.
Burada tek tanımadıkları ben olduğuma göre başka kimseyi kastetmiyordu.
Onlara bakıp"Burası neresi ya beni evime götürün"diye bağırdım.
Uzay gülerek"Konuşmamız gerek Lara salona geç"dedi.
Gözlerimi kısarak ona baktım."Adım Alara bir kere...Ayrıca ya beni bağlayıp öldürürseniz,sonra..Ya beni keserseniz..Oha ben böyle düşünmezdim"diyerek bağırıp ağzımı kapattım.Uzay yanıma gelip Salon gibi olan ya da salon...Büyük -Baya büyük- bir oturma odasına götürüp oturttu.
"Omzumdaki kemikleri çıkarttın be"diye bağırdım.Kapıdan Giren Kutay"Sus artık"diyerek bağırdı."Çok konuşuyorum sanki"diyerek kollarımı birbirine bağlayıp yanımda oturan Uzay'a baktım.Sanırım aralarında en iyi anlaşacağım Buydu..
Sert bir şekilde Kutay'a bakıyordu.
"Bir daha sakın Ona bağırıp beni deli etme,Ona Karşı nazik ol,Karşında çocuk durmuyor Gerizekalı."diyerek Kutay'a doğru ilerledi.
Tam yumruk atmak için Elini yumruk yapıp vuracakken Peruklu çocuk gelip ikisinin arasına girdi."Sakin olun Beyler.."Diyerek sakince konuştu fakat İkiside umursamadı."Sana demedim mi Lan Ben Gerizekalı değilim diye"diyerek Kutay da Uzay'a doğru yürümeye kalkışınca peruklu çocuk sesini kalınlaştırıp bağırdı."Yeter lan Kız var Sonra edin Kavganızı"
Uzay kendine gelmiş gibi Kutay'a yaklaşıp kulağına bir şey söyledi ve tam gidecekken kafasına vurdu.Kutay Uzay'ın Arkasından bakıp"Tövbe de lan"dedi.
Ben sadece izliyordum.Ne yapacağımı aynı o gün ki gibi bilmiyordum.O gün de böyle olmuştu.Sadece insanların Mutlu olup eğlenmesini izlemiştim.Zaten En mutlu günümde de Adam ölmüştü.
Adam aklıma gelmişken ben evde bunu araştıracaktım.Polislere ifade bile vermemiştik oysa.Kim işledi bu cinayeti?
"Lara anlatacaklarımı iyi dinle sana iki seçenek sunacağız,Tamam mı?" Dediğinde ona bakarak
"Evime gidebilcek miyim"dedim.Ani sormamla birlikte"cevap verirsen neden olmasın"Dedi.
"Pekala sor"dedim.
Bana tebessüm edip sakince konuştu."Lara senin için tuhaf kaçabilir ama...her neyse Lara seni öldürmek isteyen birileri var..."demesiyle birlikte ne yapacağımı şaşırdım.
Ne...?
"Nasıl yani"dedim.Konuya girmesi için Dikkatle dinliyordum.Kızıl Kutay'a bakarak"sen devam et"dedi.
Kutay'a baktım.
Kutay bana bakarak"Lara sana tabii ki hiç bir şey olmayacak biz buna izin vermeyiz ama artık burada yaşarsan bu senin için daha iyi olabilir.Yani şöyle olacak....Şimdi nasıl anlatsam-"
cümlesinin devamını getiremeden peruklu çocuk konuştu"kısaca Sen öleceksin yani bizim sayemizde ölmeyeceksin ama...Kısaca işte bizimle çalış bizimle ajan ol diyorlar yaa ..."
diyerek bir bana birde Uzay'la Kutay'a baktı."Ne var sizin bir saatte anlatamadığınız şeyin özetini çıkarttım."
"Pekala..."konuşan Kızıldı."Bizimle kalıp savaşacak mısın yoksa dışarı çıkıp ölecek misin?"dedi.
🥀Bölüm sonu...
