Bugün çok güzel bir gündü....
"Tamam o zaman planladığımız gibi merkezin orada buluşalım."dediğimde Eliz çok geçmeden cevap verdi"Ya Ayza da bir saat hazırlanacak...her neyse tamam merkezde buluşuruz zaten bir ayda ölüm çıkacaktı o Ofisten,valla hi çok güzel olacak."heyecanla konuştuğu kelimelerle aradan çok geçmeden"neyse neyse hadi kapatıyorum"dedikten sonra bir çığlık atıp"bugün benim,ay pardon bizim günümüz"dedi.Çığlına karşı gülmeden edemedim.Bu kız tam bir deliydi.
***
Merkeze geldiğimden beri etrafıma bakarak Eliz'i ve Ayza'yı arıyordum.Etrafımda tanımadığım kişilerin olduğunu görerek telefonumu çıkarttım.Eliz böyle günlerde asla geç kalmazdı Bugün bizim günümüzdü.Gülerek Telefon'u açtığımda Ayza ismine tıklayıp aramayı başlattım."Aradığınız kişiye şuanda ulaşılamıyor Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz..."sesini duyunca oflayarak Telefonu kapattım.Kapattığım an gelen ani bir aramayla telofonu açtım"A-alo"Ayza'nın sesini duyunca "Alo,Ayza! "Aradan saniyeler geçmesine rağmen cevap gelmeyince"Ayza kızım cevap versene?Nerdesiniz?"Sözlerimi bitirdiğimde cevap olarak söz beklerken hıçkırık sesi duydum.Ardından Eliz'in"Lara...Çabuk buraya gel.Ofisteyiz!"Telefon kapandı ve ben koşmaya başladım.Normalde Ayza ve Eliz her telefon görüşmemizde bir açıklama yaparlardı.Açıklama yapmadılar.
'Ofisteyiz'
***
Ofise girdiğimde Siyah saçlı,mavi gözlü tatlı yanakları olan Melek abla'nın yanına gidip"Eliz ve Ayza'yı gördün mü Melek abla"dedim.35 yaşında olmasına rağmen çok tatlı görünüyordu.Ona kalırsa ben de 21 yaşında olmama rağmen üstümdeki bu yüklerden kurtulmaya çalışıyordum.Bana gülümseyerek parmağıyla Asansörü işaret etti."Gördüm.havaları baya yerlerindeydi."dedi.Başımı aşağı yukarı sallayarak asansöre doğru yürüdüm.Asansöre bindiğimde benimle birlikte bir adam daha bindi.Başıyla selam verip "7.kat mı?"diye sorduğunda başımı sallayıp"evet"dedim.Asansör yukarı çıkarken içimde kötü bir his vardı.Asansör durduğunda kapılar açıldığı gibi hızlı adımlarla dümdüz karşımdaki odaya ilerledim.Arkama baktığımda Asansördeki adamın asansörden inip benim gireceğim odaya doğru baktığını gördüm.Kötü bir his önüme dönüp odanın kapısını çaldığım an kapı resmen beni bekler gibi anında açıldı.Eliz telaşla dolu gözleriyle "Lara"diyerek bana sarılıp ağlamaya başladı.Ben de bu sırada Kapıyı kapatmıştım.Tabi Kapıyı kapatmadan önce bakışlarından artık rahatsız olduğum O adamla göz göze gelmiştim.Kahretsin! O adamda kesin bir şeyler var.
Hissediyorum...Eliz bana gözüyle yerde yatan adamı işaret et-"Ne"diye bağırdım.Koşarak Adamın nabzına baktığımda tüm umutlarım sönmüştü Nabzı yoktu...
Adamı kim öldürdü?Neden?Eliz mi?,Ayza mı?olmaz...Olamaz.Neden öldürsünler ki?"Neler oluyor siz ne yaptınız"diyerek Ayza'ya baktım.
Devam edecek....
