Bölüm 2

Herşey gerçektende bitmemişti. Biz hayla konusamamış sadece bakışan iki çocuktuk ne onun cesareti nede benim cesaretim vardı birbirimizle konuşmaya ,tanışmaya belkide gözü kayıyordur diyip es geçtim zaten 1 hafta kalmıştı okul bitiyordu. Aklımda sadece "aynı ilk okula düşmeyiz buse salaklaşma" fikri vardı dediğim gibi herşey bitmemişti. Karne günüydü halis'i sonkez görüşüm dü tabi ben öyle sanıyordum son kez sınıftan çıkarken gördüm ve sonra herşey silindi ama halis biturlu aklımdan çıkmıyor sürekli rüyalarıma giriyordu ama benim aklımda bidaha görüşemeyeceğimiz geliyordu sonuçta aynı okula düşemezdik "hı hı aynen buse öyle san şans yüzüne gülücek kızım" . Okul başladı artık ilk okulduk tabi hala çocuktuk ama ben hala o duyguları atamamıştım. Merdivenlerden çıkarken tanıdık bir ses vardı tam yanımda döndüğüm de halis işte halis ordaydı heyecanlandım ve biraz yavaş gitmeye karar verdim yani onların hızında işte hem aynı okulda olduğumuz için heyecanlanıyorum hemde aynı sınıfta olabilme ihtimalimiz var ve üstüne üstlük tam yanımda ama hiç bana bakmamıştı belkide fark etmedi.