Donuyordum ne bir montum vardı , ne de bir kazağım . Yalnız tişörtümle yürüyordum .Buz gibi esen rüzgar bir tokat gibi çarpıyordu yüzüme sanki donuyordum ama içimde bir sıcaklıkta hissediyordum. Bir yandan da "Babam beni niye sokağa attı? "diye soruyordum kendi kendime. Gözlerim kapanıyordu , donarak ölücektim . Ben Pelin donarak ölmenin hikayesi .
Tam bayılmak üzreyken bir şey fark ettim .Ben artık üşümüyordum .Nasıl olurdu ki böyle birşey !
Bir Otobüs durağına gittim. Oturdum , bir süre sonrada uyudum .Sabah kalktığım da baş ucumda üç kişi vardı.Bana tuhaf ve sırıtarak bakıyorlardı . Yerimden doğruldum, en ödeki kız ,
"Senin adın ne ?" diye sordu "Pelin" dedim .Arkasındaki "Biz sana Seve diyelim "dedi . "Olur"dedim "Beni terk eden insanların koyduğu isimle yaşayamam " dedim sinirli bir şekilde .
