Merhaba ben lucy 1 psikoloğum güzel bir hayatım olduğu söylenemez tek yaşıyorum okumak için Amerika'dan Fransa'ya taşındım işinde iyi olmadığım için kovuldum ben de Amerika'ya ailemin yanına geri taşındım eve gittiğimde annem ve babam oturuyorlardı annem bana baktı ve ayağa kalktı kızım deyip sarıldı gerçekten özlemiştim babama da sarıldım birlikte akşam yemeği yedik gerçekten çok güzeldi Sabah uyandım ve bir iş bulmak için hazırlandım ve yola çıktım nasıl bir işte çalışabilirim psikoloji okuduğum için kafe falan çalışamam gidebileceğim bir yer yoktu yıllardır okumamın karşılığında az para kazanacağım ve mutlu olmayacağım bir yerde çalışamam başka seçeneğim yoktu kafeleri marketleri ve özel öğretmenlik için başvurular yaptım kabul edilmiyorum ümidimi yitirip eve döndüm kendimden nefret ediyordum beceriksizin tekiydim güçsüz ve zayıftım ama sonsuza kadar burada kalamazdım aklıma bir şey gelmiyordu ben de en yakın arkadaşım aradım tek ümidim oydu telefonu açtı;
Lucy-Alo...
Lili-Alo
Lili-lucy ne oldu?
Lusi-..(alama sesi)
Lili-lusi neden alıyorsun?
Lucy-lili nolur bana yardım et
Lili-konum at geliyorum
Lusi-annemlerdeyim
Lili-tamam geliyorum
Yatağa uzandım battaniyeye sarıldım ve sessizce ağlayarak lili'nin gelmesini bekledim tek teselli oydu ailemin yanındayım ama onları yıllardır görmüyorum Bir nevi çok eski akraba gibiyiz aynı evde yabancıyız yıllardır görüşmemizin sebebi benim iş hayatım değil onların iş hayatı...