Yine telefon çalıyordu yine yine ah adım üstüme yemin ederim ki soygundur telefona uzandı elim ve elimi çeneme götürüp konuşmaya başladım.
“Buyrun”
Telefondaki kadın ağlayarak konuşmaya çalışıyordur ama anlaşılmıyordu içimden sabır çektim dayanamıcak bir sesti onun yüzüne telefonu kapatmak isterdim ama kurallar aptal kurallar saçma kurallar sanki toplumu dört duvar arasına alan saçma söylentiler ve bu kuralları belirleyen kişilerde insan insan insana bunu yapar mı ya bu düşüncelerle boğuşurken kadın konuştu
“Altın bileziklerim gitti”
Hemen not aldım kafamı sanki dinliyormuş gibi salladım ve defterimin diğer sayfalarına baktım 15 ev daha var ve adam ortada yok şüpheli yok kanıt yok DNA yok YOK YOK HİÇ BİRŞEY YOK sadece çalınan şeyler ihbar eden insanlar bu kadar
“Anladım hanımefendi”
Kadın salya sümük ağlıyordu artık ona uzatabilecek peçete yoktu hepsini rimeli ile boyamıştı resmen daha dün aldım oysa neyse zaten insanlar hep altınlarını kaybediyorlar bi zahmet ağlasınlar ama dışarda ve peçeteyi bitirmeden
“Biz size sonra haber veririz”
Vermicez aslında çünkü elimizde hiç birşey yok ama arama ekibini yine göndermem lazım ah ne kadar saçma ya o hırsızı bulursam kesinlikle ona peçete aldırcam zaten geçen markete zam yapmışlar şu fiyatlarında sanki götünde kurt var bi yerinde dur ne bu ay ay yıl yıl zam param yetmicek ayol benim daha dior listem var param ancak yetiyo o kadar can kaybı kadar risk alıyorum insanlar nankör be