Günlerden pazardı. Gece arkadaşlarının evine gitmişti. Orada biraz film izlediler. Yani onlar öyle düşünüyordu. Saat 23.56yı gösteriyordu. Annesi ona en geç 11 gibi gel demişti. Film izledikleri için telefonlarıda sessize almışlardı. Annesinin uyumuş olduğunu ve gidince uyudukları için kızamayacağını düşünüp geri aramadı. Apar topar eşyalarını toplayıp çıktı. Durağa gelene kadar saat 00.13 olmuştu. Biraz telefona baktı. Ve sonunda bir otobüs göründü otobüsün içindeki yoğun loş ışıklar gözüne takıldı. Hatırladı bu her gün evinin önünden geçen otobüstü. Her geçtiğinde otobüsün içindeki ışıkların neden bu kadar fazla olduğunu düşünüyordu. Ama otobüsün tabelasında sadece "00.17" yazıyordu. Bir an düşündü belkide farklı bi otobüstür. Otobüs önüne geldi ve kapı yavaşça açıldı.
İçeride sadece 4 kişi vardı,hepsi camdan dışarı bakıyordu ve çok tanıdıklardı
Gece'nin uykulu gözleri bir anda açıldı.
Bu dört kişi...
Onları tanıyordu.
Her gün evinin önünden geçen o otobüsün camından aynı yüzleri görüyordu.
Ama bu mümkün değildi.
Bu insanlar her gün aynı otobüste miydi?
Hayır hayır neden öyle bişey olsun ki belkide işleri bu saatte bitiyordur ve biniyorlardır dedi içinden.
Şoför gözlerini geceye dikti ve bilmiyor musun? Dedi.
Gece nolduğunu anlamadı. İçeride fazlaca yoğun ışık olmasına rağmen şoförün yüzüne karanlık hakimdi. Yüzü görünmüyordu adamdan biraz tırsdı
(Gece-G Şoför-Ş)
G-Acaba bu otobüs nereye gidiyor?
Ş-Senin durağına
Gecenin kaşları ister istemez çatıldı
G-benim durağımı nerden biliyorsunuz?
Şoför gülümsedi
Ben bütün durakları bilirim dedi
Gece yeterince korkmuştu tam geri çekilecekken bir koltuğun üstünde annesinin kaybettiği ve çok üzüldüğü parfümü gördü. Birden ayağı otobüse doğru bastı kapı kapanmıştı artık burdan dönüş yoktu.
