Ders başlayalı neredeyse 15 dk olmuştu. Şimdiden sıkılıp resim çizmeye başlamıştım. Aslında genelde konuları ders de öğrenip evde sadece soru çözerdim ama şu Türkçe hocasını bir türlü sevemedim. Çok sinirli ve yaşlı bir hocaydı. Hani her okulda saçının ortası kel olan yaşlı bir hoca vardır ya işte tam o. Çizimimi bitirince yanımda oturan BACIM Yaren'e gösterdim.
Yaren sırıttarak "Türkiye'de harcanıyon. " Der.
"Nerede harcanmam ki? "
"Tayland"
"Ne? "
"Ne kadar iyi boy love senaryosu yazdığını biliyorum. "
"Şapşik🤭."
"GENÇLER! " Diye bağran Hikmet hocaya baktık. Sinirli bir şekilde duvar kenarındaki sıralardan ortadakine yani bizim sıramıza doğru geliyordu. "Kağıdı verin! " Diye bağırdı. Hikmet hocanın çizimi görürse daha çok azarlayacağını biliyordum,ondan kağıt olmadığını söyledik ama inanmadı. Hikmet hoca aniden gelen sinir patlamasıyla bizi dersten kovdu.Bizde o daha fazla sinirlenmeden sınıftan çıktık .Tabiki gizlice telefon kutusuna atmadığım telefonumu gizlice cebime atmayı ihmal etmedim.
Yaren sinirli bir şekilde "Şu üsten basık hocayı hiç bir zaman sevmemiştim zaten...! " Diye söyleniyordu. Aslında biz çok kötü bir şey yapmamıştık sadece bize patlamıştı. 11.sınıfa geçeli 1,2 ay olmuştu. Hikmet hoca 11.sınıfın başında gelmişti.
Koridora yaslanıp telefonumu açtım. İnstagram da reels kaydırırken bir video gördüm.Video bizim okulun resmi kanalındaydı,bir yurt dışı gezisinden bahsediyordu fakat pek bilgi vermeden videoyu bitirmişlerdi.
"Yaren şu yurt dışı gezisi hakkında ne biliyon?"
"Pek bir şey bilmiyorum ama galiba yabancı dili iyi olan öğrencileri İtalya, Fransa yada Tayland a götürüceklermiş. "
"Diğer ülkeleri anlarım da Tayland ne alaka? "
"Aa niye böyle tepki veridin? normalde sen Taylandı çok seversin! "
"Bayılırım 🤭."
Kendi kendime telefona bakmaya devam ettim.Bizim sınıfa nöbetçi öğrencinin girdiğini gördüm. Yani müstakbel kocam EFE. Cidden iyi değilim çoçuk benim sadece adımı biliyor. Aniden Efe sınıftan çıkıp yanıma gelir. Yaren, Efenin arkasında bizi sırıttarak izliyordu. Efe'ye aşık olduğumu bilen nadir kişilerdendi.Ben Efe ye aşık aşık bakıyordum. Efe bana biraz daha yaklaştı.
"Duru,Müdür seni çağırıyor. "
"NE? "
SALAK DURU CİDDEN O ÇOÇUĞUN SANA AŞKINI İTİRAF EDECEĞİNİ Mİ SANIYORSUN. Yaren gülmemek için ağzını iki eliyle kapatmıştı.
"Efe."
"Duru? "
"Efe bir şey söylemem lazım. "
"Evet söyle. "
"Yada boş ver önemli bir şey değil. "
"Gidiyorum o zaman. "
"Git git"
"Emin misin? "
"Git diyom ya! "
"Iııı tamam o zaman görüşürüz. "
"Görüşürüz."
Efe tamamen uzaklaşınca birden bir kahkaha sesi geldi. Sese baktığımda Yaren'in anırdığını gördüm.
"Duru sen malsın paıahhahahahahah! Neyse hadi git müdür bekliyo. "
"OF tamam gidiyorum ama az önce olanları hafızandan sil🫵."
"Pek mümkün değil. "
Müdürün odasının önüne geldim. Kapıyı çaldım ve "Girebilirsin." Sesini duyunca kapıyı açtım.
