(Yazarın ağzından)
Saat 20:48
Karan Spor salonundan çıkmış arabasına doğru ilerliyordu o sırada telefonu çaldı (arayan annesiydi)
Telefonu açtı:efendim anne
(Arayan annesi değildi doktordu...)
Doktor:merhaba ben doktor Selin anneniz ve babanız tarafik kazası geçirdi şuan amilyata alındılar
Karan:n-ne hangi hastane hemen söyleyin!
Doktor:***** hastaneside
Karan telefonu hemen yüzüne kapattı ve arabayı hemen çalıştırdı bir yandan ayazı aradı
Ayaz: efendim abi
Karan:Ayaz sana bişey söyliyeceğim ama teleşlanma!
Ayaz:sesin hiç iyi gelmiyor nolduu!
Diye bağırdı
Karan:annemle babam trafik kazası geçirmiş şuan amilyattalar acil kayrayı da al ve ***** Hastanesi'ne gelin acil!
Ayaz:n-nee tamam Kayra hemen hazırlan çıkı-
Karan yüzüne kapatmıştı 5 dk sonra hastaneye vardı
Hemen amiliyat odasını sordu yerini öğrendi ve hemen oraya koştu o sırada içerden bir doktor çıktı "açelya sarıkaya burada mı??" Diye sordu karan, çıkan doktor:evet içerde siz neyi oluyorsunuz .
Dedi karan:oğluyum
Dedi o sırada Kayra ve Ayaz da hastaneye varmıstı karanı görünce hemen yanına gittiler:onların durumu nasıll diye sordular doktor: bilnçleri yerinde değil uyanıp uyanamıyacaklarınandair tam bir belirti yok size o yüzden tam birşey söliyemiyorum . Dedi ve gitti arkasından hepsi dayanamayıp ağlamaya başladılar
*1 saat sonra*
İçerden bir doktor çıktı: açelya sarıkaya ve duman sarıkaya'nın yakınları siz misiniz
Karan hemen ayaklandı ve: evet biz çocuklarıyız dedi
Doktor :başınız sağolsun çok çabaladık ama kurtaramadık çok üzgünüz...
Karan o an ayaklarının üstüne yıkıldı Ayaz ve kayra yere karanın yanına oturup ona sarıldı ağlamaya başladılar
*Ertesi gün*
Cenaze arabasının arkasından giderken hepsinin gözleri kıpkırmızıydı ve şişmişti cenaze yerine vardıklarında anneleri ve babaları gömüldüğünde mezalsrın yanında yere oturup hiç ses çıkarmadan sadece mezarlara odaklanmış bir şekilde gözlerinden süzülüyordu göz yaşları cenaze bittiğinde herkes dağılmıstı ama onlar yarım saat daha mezarın başında beklediler sonra eve gittiler hiç biri kendine gelememişti hala göz yaşları süzülürken hepsi uyuya kalmıştı sabah olduğunda annelerini ve babalarının 'eğer bir gün bize birşey olurda hayatımızı kaybedersek bu sandığı açın ve içindeki vasiyeti okuyun" dedikleri sandığı açtılar açtıklarında olur da bir gün parasız kalırlarsa buradan harcıyabilsinler diye epey para ve altın bırakmışlardı ve asıl önemli o vasiyeti okumaya geldi sıra
"Sevgili oğullarım karan Ayaz ve kayra hepinizi çok seviyorum ve hepinizin kalbimde ayrı yeri var artık sizinde bunu bilmeye hakkınız var bizim tek çocuklarımız siz değilsiniz bizim bir kızımızda var yani sizin kız kardeşiniz, kız kardeşiniz hastanede doğumda kaçırılmış ve bizede ö*düğü söylenmişti biz de bunu yeni yeni öğrendik bunu sizden bu kadar süre sakladığımız için özür dileriz kardeşiniz şuan Tuna sertkartal ismindeki iş adamında adam *** şirketinde çalışıyor onu o adamdan alın ve lütfen ona çok güzel bir hayat verin sizi çok seviyoruz"
Bunu okuduktan sonra bir sessizlik oluştu ardından Ayaz ayağa kalktı ve "bu Tuna denen ş*refsiz kim" diye çıkıştı karan ve kayra kafsını bilmiyoruz anlamında salladı sonra kayra hemen adamın çalıştığı şirketi ve adamı araştırdı ve ardından bağırdı "buldumm" karan ve Ayaz yanına koştu adamı gördükten sonra hemen yola çıktılar şirkete gittiler şanslarına o gün cumartesi olduğu için kız kardeşleri Lara babasının iş yerine gitmişti tunanın odasına girdikten sonra larayı gördüler karan:merhaba küçük hanım dedi karada gülümseyerek :merhaba siz kimsiniz dedi Ayaz : birazdan öğrenirsin dedi ve Tunaya döndü sert bir bakış attı ardından Kayra sesini gükselterek elini masaya vurdu: kızın nerde... Pardon gerçi o senin kızın değil kaçırmıştın degil mi? Dedi tuna o an buz kesildi:s-sen bunu nerden biliyorsun o sırada Lara ayağa kalktı: kaçırmış derken kızı benim noldu
Ayaz gülümsedi:evet kaçırdı sen onun kızı değilsin BİZİM KARDEŞİMİZSİN dedi, Lara bu an dondu kaldı ne olduğunu anlamaya çalıştı ve birden:neee diye çığılık attı
Tuna laraya döndü:hayır kızım öyle bişey yok senin baban benim dedi
Lara göz devirdi ve: o zaman niye başta sen bunu nerden biliyorsun diye afalladın babaa cevap verr
Karan güldü:en azından kızın pardon üvey kızın sana çekmemiş çok zeki dedi sonra laraya döndü:bizimle geleceksin dimi abicim
Dedi
Lara:tabikide sizinle gelicem bu adam zaten tutsak gibi beni dışarı çıkartmıyo üvey olduğum belliydi dedi ve telefonunu alıp abileriyle dışarı çıktı şirketten çıktıklarında Lara abilerine döndü:peki benim gerçek annem babam kim
Dedi o sırada Ayazla Kayra karana baktı karanda onlara bakıp: ne var olm sanki sadece benim annem babam tövbe bişeyide siz açıklayın dedi onlar konuşmayınca
Karan laranın saçını kulağının arkasına sıkıştırdıktan sonra: düneyin hayatlarını kaybettiler ve vasiyet olarakta seni bulup sana çok güzel bir hayat vermemizi istediler bizde kardeşimiz olduğunu öğrenince tabi peşine düstük
Dedi o sırada Lara:başımız sağolsun ben onları hiç görmedim ama onlar benimde annem babam dedi sonra larayı da alıp eve götürdüler Lara arabadan indikten sonra :vay bee kocaman ev var 3 tane yakışıklı abim var bütün şansımı doğduğum gün kullanmışım herhalde dedi
Hepsi güldü
~Devamı djğer bölümde canımm bu kadar yeter 756 kelime olmuş😝🌷💗~
