Nathan'ın gözleri yavaşça kapanmaya başlıyordu.
Sadece biraz uyku ona iyi gelebilirdi. Umarını uykudan uyanabilirdi. Kapısı tekrar açıldı kapıyı çalmadan içeri giren onu terk etmeyen tek eşi Kraliçe Iness'di. Kapıdan içeri giren Iness yatakta gözleri kapalı bir şekilde duran Nathan'ı görünce kalbi hızlı bir şeklide atmaya başladı. Ölmüş olabilir mi diye düşünmeye başlayan zihni belkide yanılmıyordu. Yavaş ve korkak adımlarla Nathan'a yaklaştı.
İki parmağını burnunun önüne getirdi.
Parmaklarına değen kısık
nefesler onu rahatlatmıştı.
Ölmemişti sadece uyuyordu.
"Ölümün yakın ama uyu sevgilim sadece uyu belki de uyuman en iyisi"
Iness Kral Nathan'ın ilk eşiydi.
Nathan'ın kazandığı krallıklardan biri onun babasınındı. Iness'in babası kötü ve zalim bir kraldı.
Halk onun baskınlarından
kurtulamıyordu. Nathan geldi ve krallığı almayı başardı.
Onun için bu zor değildi.
Iness Nathan'ı ilk gördüğünde
hayran kalmıştı.
Gerçekten hayran kadar yakışıklı,zeki, gözü pek biriydi. Iness ona sevgisinden bahsetti Kral Nathan onunla evlenmek istedigini söyledi. Kısa bir süre içinde yapılan düğün ihtişamlı ve en iyi düğünlerden biriydi.
Artık prenses değil bir kraliçeydi.
Hayat onun için mutluluklarla doluydu.
Çocuğu olmuş.Kızının adını Rosalie koymustu. Herşey Rosalie bir yaşına gelene kadar harika ilerliyordu.
Taki bir gece Iness aldatıldığını öğrenene kadar..
Nathan'ın böyle birşey
yapabileceğine
inanmamıştı. Gözleriyle herşeye şahit olmasına rağmen hala ondan vazgeçemiyordu. Aldatıldığını bile bile herşeyi kabullendi.
Bir gün Nathan şatoya geldi.
"Iness sana önemli bir şey söylemek istiyorum"
"Önce bir şeyler ye, François'e söyliyimde sana birşeyler hazırlasın uzun zamandır ilk defa evine geri geldin"
"Iness beni dinle"
"Umarım yeni krallıklar
güzeldir.
Avrupa da aldığın krallıkları görmek istiyorum birde-"
"Iness benim bir çocuğum var"
"Çok şakacısın Nathan, Rosalie benim kızım onu tanıyorum"
"Senden değil başka bir kadından"
Iness darmadağın bir halde duyduklarını idrak etmeye çalışıyordu.
"B-bukadar ileri gitmiş olamasın değil mi Nathan?Bana bunun şaka olduğunu söyle"
"Üzgünüm kendimi engellemeye çalıştım çok direndim. İnan bana"
"Şaka de bana Nathan bunlar bi şaka de ve yolumuza devam edelim"
"Üzgünüm Iness gerçekten"
Iness dizlerinin üstüne düştü. İhaneti biliyordu ancak kalbi yinede bunları onun ağzından duymaya dayanamıyordu.
"B-bukadar ileri gitmiş olamasın değil mi Nathan?Bana bunun şaka olduğunu söyle"
"Şaka de bana Nathan bunlar bi şaka de ve yolumuza devam edelim"
"Üzgünüm Iness gerçekten"
Mırıldanmaya başladı. Başkasından bir çocuğu olması onu delirtiyordu.
"Şaka olduğunu söyle!"
"Şaka olduğunu söyle!"
"Bu bir şaka değil mi Nathan?"
"Iness böyle yapma"
Tüm gücüyle haykırmaya başladı.
"Bunu bana nasıl yaparsın Lanet
Herif beni aldatığını biliyordum.
Sana yetemediğimi düşündüm böyle bişey için bile kendimi suçladığıma inana biliyor musun?
Belki de yanlış anladığımı düşündüm kalbim hep seni haklı çıkardı. Şimdi karşıma geçmiş birde çocuğun olduğunu söylüyorsun beni delirtmek mi istiyorsun?"
Bağırıyor ağlıyordu kalbi ağrıyordu. Nathan ona yaklaştı önünde eğildi ve kollarını yavaşça ağlayan eşinin beline koydu. Iness titriyordu. Hemen onu itti ve onadan uzaklaştı.
"Dokunma bana!"
"Özür dilerim"
"Sen bi daha bana dokunma anladın
mı beni?!!!"
Nefes nefese ağlayışları olduğu yere bayılmasına neden olmuştu.
Nathan eşinin bu halini gördükçe dahada pişman olmuştu.Onu
kollarının arasına aldı ve odasına çıkardı.
Iness bu olayın üstünden tam bir gün sonra yorgun bir şekilde uyandı. Nathan onun yanına geldi ve elleriyle saçlarını okşamaya başladı.
"Üzgünüm sevgilim"
"Niçin?"
"Niçin mi?Iness neler yaşadığımızı hatırlamıyor musun?"
"Gerçekten başım çok ağrıyor.
Hiç bir şey hatırlamıyorum ve sen, sen gelmişsin sevgilim"
Nathan şaşkındı gerçekten Iness hiçbirşey hatırlamıyordu.
Odadan hızlıca çıktı.
Bir doktor çağırdı.
Doktor Iness'i kontrol ettikten sonra dışarda bekleyen Nathan'ın yanına gitti.
"Doktor kraliçenin nesi var?"
"Yaşadığı olaylardan sonra beyni bu olanları kaldıramamış ve yaşadığı kötü olaylar hafızasından silinmiş"
"Bu kalıcı mı?"
"Bunu bilemeyiz hatırlamak istemediği bir şeyse kalıcı olarak beyninden silinmiş olabilir."
Nathan üzgündü bi yandan da en azından hiçbir şeyi hatırlamamasına seviniyordu.
Iness bu olanları hatırlamıyordu. Bu yüzden hala Nathan'ın yanındaydı.
Belki unutmasaydı, herşeyi hatırlıyor olsaydı onu kendi elleriyle öldürürdü.
Iness yataktanan kalktı ve sessizce odadan çıktı.
Yazarken Iness'e çok üzüldüm.Nathan bu konularda oldukça şerefsiz.
Diğer bölümlerden daha uzun oldu.
Okurken bu şarkıyı dinleyebilirsiniz.
*Another Love × Memories
Görüşürüz.🍷🍷🍷