Kurtar Beni (Part 2)
ZeynepAdamclk çok istemiştin ve sonunda yazdım. Umarım seversin!
"Ağlama Y/N ,
ben artık buradayım..."
🕯️
Hıçkırıklarını durduramadın.
Yüzünü Loki'nin göğüsüne basmaya devam ettin. O ise ellerini narince saçlarında gezdiriyordu.
"İyi ki geldin..."
Hâlâ az da olsa korkuyordun. Ama onun varlığı sana güven veriyordu. Karanlık ve minik odacığın ortasında, yere çökmüş birbirinizi resmen sarmalamıştınız. Ekip ise sizi öylece izliyordu. Kimse, sen o odadan çıktıktan sonra ne diyeceğini düşünmemişti. Seslere karşı ise Natasha ve Banner gelmişti. Her ikisi de endişeyle bakıyordu size. Kimse konuşamıyordu.
Sen ise yüzünü kaldırıp ellerini Loki'nin yanaklarına koydun. Sabah olan olaylardan sonra vücudunda minik yaralar ve yanıklar vardı. Loki yüzünü hafifçe çevirip yaralı avucuna bir öpücük kondurdu.
"Geçti..."
Onun ağladığını fark ettiğinde gözyaşlarını parmakların ile sildin
"Seni hak edecek ne yaptım?"
Loki gülümsedi
"Sevdin ... "
Yüzünü ona yaslayıp nefes aldın.
"Lütfen beni bırakma"
Loki gözlerini kapadı
"Asla ..."
Bir kaç saniye daha öylece bekledin. Daha sonra yavaşça ayağa kalktın. Kan çanağına dönen gözlerini, ışıkta duran ekibe yönlendirdin. Yavaşça odadan dışarı çıktın.
"Y/N..." Natasha sana yürüyüp sarılacağı sırada geri çekildin. "Bana yaklaşma" Natasha yüzüne kırgınlıkla baktı. Sinirle güldün. "Ne yani ben sürünürken odanda olman seni bana karşı merhametli mi yapar!"
Nat hüzünle gözlerini yumdu.
"Üzgünüm-" Ama sen daha da üzgündün. "Hayır, sakın... Sakın Nat! Siz...Sizden iğreniyorum!" Natasha'nın yanından geçip diğerlerine baktın.
"Ne yaptığınızın farkında mısınız? Ben... Ben size değer verdim, lanet olsun!" Histerik bir kahkaha attın."Lanet olsun"
Gözlerini kaçırdın ve elinle ağzını kapadın.
"Siz ailemdiniz..." Arkandaki Loki'yi fark etsen de dönmedin.
"Neden?" Dedin yüzünü Thor'a kaldırıp "Neden bunu yaptın?"
"Y/N ben... Cidden üzgünüm"
Aranızdaki mesafeyi olabildiğince aza indirdin.
"Ben de Thor... Ben de."
Birden arkanı dönüp sinirle bağırdın.
"Size inandım! Beni sevdiğinize, sahip çıkacağınıza inandım!" Gözyaşların durmaksızın akıyordu ve sen ise tüm nefesinle bağırıyordun.
"Sizi her şeyden çok sevdim!" Üzeri bardak dolu sehpayı tekmeledin. Bardaklar dağılıp parçalandı. "Güvendim size !"
Bu seferki hedefin yan duvarındaki çerçeveler oldu. Kolunu savurup hepsini yerle bir ettin.
"Bana yaratık gibi davranmayacağınız konusunda emindim!"
Yüzünü Steve'e çevirdiğinde gözlerinden akan damlaları fark ettin.
"Ne acınasıyım değil mi yüzbaşı?" Bir şey söylemek için dudaklarını aralasa bile onu dinlemek istemedin ve Tony'e döndün.
"Annem ve babam öldürüldüğünde ne dediğini hatırlıyor musun?" Odadaki herkes yüzünü kaldırdı. Bu konuyu açman onları daha da yaralamıştı. Bu senin en büyük yarandı çünkü.
Canavar olduğun kulaktan kulağa dolanırken bir grup adam gelip Anneni ve babanı gözünün önünde kurşun yağmuruna tutmuştu. Kan her yerdeyken ilk defa içindeki kini o kadar net hissetmiştin...
"Bana beni anladığını söylemiştin, gerekirse..." duraksayıp biraz daha yaklaştın. "Beni sonsuza kadar koruyacağını söylemiştin..." Herhangi bir iç çekiş veya hıçkırık olmadan bir damla daha salındı gözlerinden.
"Ailem olabilceğinizi söylemiştin..."
dedin kısık bir tonda.
"Ne aile ama!"
Onu itip uzaklaştın ve son bir defa hepsine göz devirdin. "Aile... Aile bu mu?" Bacakların tekrar tökezledi va başın parçalanacakmış gibi ağrımaya başladı. Ellerin başına gittiğinde gözlerinde resmen bir alev patladı.
Dışarıdan belki havalı ama halk arasında "Şeytanın Sembolüydü"
Dişlerini sıkarken dudaklarının arasından kan akıp gitti.
"Hey, hey, hey..."
Loki omuzundan yakaladı ve seni kendine çevirdi.
"Neyin var ?"
"Bilmiyorum..."
Nefesin resmen kesilir gibi oldu.
"Korkma buradayım." vücudun salındı ve bilincin gün içerisinde üçüncü kez tekrar kapanırken Loki'nin kollarına yığıldın...
🕯️
Gözlerini açacak kuvveti kendinde bulamadın. Başın hâlâ çatlayacak gibiydi. Sadece çınlayarak kulağına gelen hafif sesler vardı.
"İçindeki güç..."Sesin sahibini yakalayamadın.
"Sadece... Bi...zi... değil... "
Duymakta zorlanıyordun. Sadece başka bir cümle daha yakaladın.
"Kendisini... Öldürüyor Loki..."
Onun ismini duyunca gözlerini açmak için zorladın ve dudaklarını araladın. Ama gözlerini açacak kuvvetin yoktu. Kesik bir nefes aldın "
Y/N resmen kendisini öldürüyor"
🕯️
"Midem..."
Gözlerini açar açmaz söylediğin kelime ile yataktan fırlayıp banyoya gittin. Klozete eğilip kusmaya başladığında kustuğun şey sadece midendeki suydu. Biraz daha zorladığında kan öbeğini dışarı saldın.
Ellerini klozet kapağına bastırırken nefes nefese kaldın. Burası senin dairendi. Normalde Yenilmezler binasında kalıyordun. Onlar senin Ailen olduğundan, bu daireye girme ihtiyacında da bulunmamıştın.
"Y/N!"
Duyduğun endişeli ses Loki'nin ta kendisine aitti. Yanına koşup saçlarını çekip toparladı. "Bu... Kan..." dedin zar zor. Tekrar tükürüp, bandajlı olduğunu yeni fark ettiğin elinle ağızını sildin.
"Gel hadi ..."
Seni omuzlarından tuttu ve kalkmana yardım etti. Lavaboya uzanıp ellerini yıkadın. O da yüzünü yıkamana yardım etti. Derin nefesler alırken aynadaki görüntünüze baktın. Tam arkanda sana bakıyordu.
"İyisin değil mi?"
Kafanı "Evet" anlamında salladın.
Konuşacak kuvvetin yoktu. Yavaşça ona dönüp sırtını lavaboya dayadın. O ise tam önünde kaldı.
"Seni öperdim ama iğrenç olur" dedin alayla Sadece güldü ve burnuna bir öpücük kondurdu. Islak yüzüne gelen saçları kulağının arkasına aldı.
"Bunu daha sonraya da saklayabiliriz sevgilim" Gülümsedin ve burnunu Loki'nin burnuna sürttün.
"Umarım üstüne kusmam..."
🕯️
Oturduğun koltukta arkanı dönüp mutfaktaki Loki'ye baktın.
"Tanrılar'a çorba yapmasını öğretiyorlar mı?"
Loki bu soru ile güldü.
"Ben her şeyi bilirim"
Gülerek koltuktan kalktın ve yanına gidip arkasından sarıldın. Onun yanında biraz minik ve kısa kalıyordun. Yüzünü sırtına yasladın ve gözlerini kapadın. "Yemeği bilmem... Ama hepiniz böyle kokuyorsanız harika..."
Bir Tanrıya değil de en azından Bu adama nasıl konuşacağını biliyordun. O yüzden sana bayılıyordu ve Loki'nin gözünde dünyanın en tatlı insanıydın.
"Çorba yapmaya odaklanamıyorum. Hile yapma"
Kıkırdadın ve arkanı döndün.
"Peki tamam ben koltuğa geri dön-" Kolundan yakalayıp seni yanına çektiğinde küçük bir çocuk gibi gözlerini büyülttün. "Sarılmak dikkat dağıtsa bile yanımda olman moral veriyor" O genişçe gülümserken sen domates gibi olduğunun farkında değildin. Yüzünü biraz daha yaklaştırdı."Oo, hadi ama... Yaklaşık 2 yıldır birlikteyiz ve sen utanıyor musun?"
Gülümsedi
"Çok tatlı"
Dilin resmen kilitlenmişti. Bu adam seni sarhoş ediyord.
"Şey... Üstüne kusabilirim... Ani haraketler anlarsın ya!"
🕯️
Nihayet çorban olduğunda koltukta bağdaş kurmuş ona dönük oturuyordun. Minik bir sehpa çekip üstüne çorbayı koydu. Bir kaşık alıp yavaşça üflemeye başladı.Sen ise onu izledin. O senin cidden her şeyindi...
"Hadi Aç ağzını"
kaşığı sana uzattığında gülerek ağzını açtın. "Mm-Oh, Loki ağzım!"
Dilini dışarı sarkıtıp elinle hava yaptığında kaşığı hızlıca koyup üflemeye başladı. "Üzgünüm, üzgünüm!"
O endişe ile üflerken kaşlarını çattın ve dilini çekip gülümsedin.
"Sakin ol ben iyiyim... Bu kadar endişelenme."
"Canını yakmaktan korktum"
Güldün
"Çorba ile mi?"
"Çok garip değil mi ?"
Anlamayarak sana baktığında devam ettin. "Bir Tanrı ile sevgiliyim ve şuan evimde bana çorba içirip ağzım yandığından hava üflüyor." Sanki bu lüksü hak etmiyormuşsun gibi kurduğun cümle ile Loki başını eğerek sana baktı. "Tanrı olmamı bir kenara mı Bıraksak artık? Ben de senin gibiyim. Tamam mı?" Gülümsedin. Daha sonra kaşığı alıp çorba aldın ve üfleyerek Loki'ye uzattın.
"Aç ağzını İnsan Loki"
Gülerek ağzını açtı ve çorbayı içti.
"Hey cidden sıcakmış!" Minik bir kahkaha attın ve sen de üfledin .
"Aslında... Başka bir şekilde yardım edebilirsin Sevgilim." Bu cümle ile gözlerin yine büyüdü. O kesinlikle çok çapkındı.
"Midem biraz fazla bulanıyor banyoya mı gitsem?"
"İyileşene kadar bunu kullanacaksın değil mi ?"
🕯️
Gün içerisinde seni asla yalnız bırakmamıştı. Her dakika yanındaydı ve o olmasaydı ne yapardın asla bilmiyordun...
Kusup duruyordun, garip olan sadece kan kusuyordun ve sürekli terliyordun. Arasıra bayılacak gibi oluyordun.
İyi geleceğini umarak birlikte dışarı çıkmıtınız. Loki daha iyi hissetmeni umarak seni bir banka oturttu ve önüne çöktü. "Banner bunun olacağını söylemişti" Şişeyi dudaklarından uzaklaştırırken sordun. "Neden?" Loki iç çekerek boşta kalan elini tuttu. "Bayıldığın esnada sana ilaç vermek zorunda kaldı. Güçlerini bastırıyor..."
Dediklerini duymuştun. İçindeki güç seni yok ediyordu ve belki de ilaç zorunluluktu. Suçlayamazdın. Konuştukları şeyi duyduğunu dile getirmek de istemedin.
"Geçmesini istiyorum"
Elini avuşturdu
"Biliyorum "
Olduğunuz park çok dolu değildi. Ama yine de insanların seni tanıma olasılığından dolayı eve geri döndünüz. Yorgun hissediyordun.
"Hadi biraz uyu" dedi Loki üstündeki hırkayı çıkarmana yardım ederken.
"Gitmeyeceksin değil mi?" dedin Hırkanı asarken. Gülümseyerek sana döndü. Çeneni tuttu ve yüzünü yüzüne yaklaştırdı.
"Yanına gelmemi istersen ayrı" Seni öpmek için hamle yaptığında güldün ve elini kavrayıp Yatak odana çekmeye başladın
"Hadi uyuyalım"
"Y/N !"
🕯️
Yatakta göğüsüne yaslanırken o da saçlarınla oynuyordu. Sessizlik seni düşüncelere doğru itmişti ve istemsizce bunları dışarı saldın.
"Neden böyle yaptılar? " Loki kaşlarını çatarken, saçlarındaki eli yavaşladı.
"Herkes... Bana canavarmışım gibi davranıyor... Beni odaya kilitlediler."
O anlar tekrar aklına geldi. Onlara yalvardığın her an. Her bağıışın.
"Onlar ailemdi... Lanet olası ailemlerdi Loki"
"Hey..."
Yavaşça dikleşirken seni de kaldırdı
"Onları seviyordum... Her şeyden çok." Hayatın boyunca herkes nefret etmişti senden. Sen sevgiyi onlardan öğrenmiştin, Ailenden...
Sonra Loki ile tanışmıştın tabi. O ise sana nefes olmuştu. Nefretten başka duygular besleyebilmiştin. Aşık olmuştun. Ellerinden tutmuştu ve her düştüğünde kaldırmıştı seni. Daha önce de söylediği gibi Herkes gitse de o buradaydı.
"Y/N... Onları sikleme bile. Onlar senin saç telin bile olamaz tamam mı? Sen hayatımda gördüğüm en harika insansın. Hem zekisin, ateşlisin ve çok tatlısın..." Ellerini sıkıca kavradı. "Anlayışlısın Y/N. Kimse inanmadığında bana inanan da sendin ve şuan olduğum kişiyi sana borçluyum.
Y/N Y/S/N sen benim hayatımdaki en güzel şeysin. Sen beni kurtardın. Sana aşığım ve bu hayatımın pişman olmadığım tek noktası. Sen şeytan değilsin ve biliyor musun? ..."
Durdu ve burnunu sana sürttü.Gözlerini yumdu.
"Sen benim meleğimsin Y/N"
Gözyaşları içinde gülümsedin. Dudaklarınız birbirine yaklaştığında Loki tek elini yanağına koydu ve saç telini kulağının arkasına aldı.
"Bu sefer kusmak yok Prenses" Minik bir kahkaha atıp burun çektin.
"Asla..."
İki elini de çekip Loki'nin yanaklarına koydun ve sonunda istediği o zarif öpücüğü ona verdin. Seni kendine daha da bastırdığında yukarı doğru hafifçe yükseldin. Ellerin hâlâ yanaklarındayken dudaklarını dudaklarından ayırıp yanağına bir öpücük kondurdun. Hâlâ akmakta olan yaşların yanağını ıslattı. Yanağına ve çevresine milyonlarca minik öpücük bırakıp sevgiline sıkıca sarıldın.
Bütün yaşantınızın Minnettarlığı ile, hiç bırakmayacak gibi sarıldın ona. Rüya kadar güzel bu anın bitmesini istemiyormuş gibi gözlerini sıkıca yumdun.
"Seni Seviyorum Loki..."
"Seni seviyorum, Y/N..."
🕯️
Devam Edecek
Umarım sevmişsinizdir. Bu kadar ısrarcı olununca çok mutlu oldum. Yazarken de baya mutluydum :) Eğer sevdiyeniz ve isterseniz neden başka bir partta daha görüşmeyelim ki Moronlar!