Susmak bazen bağırmaktan daha çok acıtır boğazımızı. Ölüm ve yaşam arasında kalmış gibiydim. Ölmek istiyordum. Etraf kararıyordu, sesler azalıyordu. En son bedenimde hissettiğim ağrıdan başka bir şey değildi.
Bilincim yerine geldiğinde ilk duyduğum ses çok tanıdıktı. Bana sesleniyordu
-Feride kızım, hadi uyan
Yavaş yavaş gözlerimi açtım.
Hastanedeydim.
Vücudumda morlukları vardı.
Çok canım yanıyordu.
4 yıl sonra...
Feride'nin anlatımıyla...
Kan ter içerisinde uyandım. Yine aynı kabusu gördüm. Geçmişde yaşanan bu olayın rüyalarımı karıştırmasından sıkılıyorum artık. Aradan 4 yıl geçmişti. Hala atlatamamıştım. Sesler, kafamın bir köşesinde yankılanıyordu. O andan kesitler geliyordu gözümün önüne. Bu bile tiksinmeme sebeb oluyordu. Nefesim kesiliyordu. Yine aynı şey. Yerimden kalkıp çekmeceden ilacımı alıp içtim. Beni düşündüğü hale bak.
Yarım saat sonra hazırlanıp işe gitdim. Odama geçip bazı dosyaları imzaladım. Bir kaç reklam filmi fikirlerini inceledim.
Tam işlerimi halledip arkama yaslanıp dinle ni çektim ki, kapı çaldı ve Babam içeri girdi
"Merhaba. Nasılsın kızım" dedi kapıyı kapatarak
"Merhaba. İyiyim baba sen nasılsın" dedim ayağa kalkarak
"İyiyim kızım. Bakıyorum bu masaya benden daha çok yakışıyorsun. " dedi gülerek
"Teşekkürler baba" dedim gülerek
"Kızım seninle konuşmam gereken bir kaç konu var. Ciddi" dedi babam masamın karşısında olan koltukta oturarak. Bende masama geçtim
"Evet baba seni dinliyorum"
"Bak kızım. 4 yıl önce.. Şerefsiz hapise girmişti. Bu gün çıktı hapisten"dedi babam bakışlarını yere çevirerek
" Ne? "Diye bildim sadece
"Bak güzel kızım, benim bir arkadaşım var . Onun oğlu artık hep seni yanında olacak. Koruman gibi düşün" dedi bana bakarak"Merak etme herşey düzelicek"dedi ve odadan çıktı.
Nasıl yani? O adam hapisten nasıl çıktı? Aklım almıyor. He birde başıma koruma çıktı. Allah'ım sen bana yardım et.
🖤
Ahmet'in anlatımıyla....
Depodaydım. Babam istedi diye iki adam getirmiştiler.Borclarını ödememişler.
"Ee beyler ne zaman ödenicek bu borçlar? " dedim başlarını üzerinde durarak
"Abi bak vallaha ödiycekdik" dedi biri.
"Bana bakın ben babam gibi insafsız değilim. Şimdi gidin ama bir sonraki sefere acımam ona göre" dedim
"Allah razı olsun abi. Söz ödeyeceğiz. " dediler. Adamlara işaret yaptım onlarda götürdüler.
Bende yukarı ofise çıktım. İşlerimle üğraşırken kapı çaldı. Ünal abi içeri girdi.
"Ooo Ünal abi, hoşgeldin. Buyur geç otur. "Dedim .Ünal abi babamın bir arkadaşı. Bana abilik yapıyor. Bir derdim olursa yardım eder.
" Hoşbuldum aslanım "dedi masamın önündeki koltuğa oturarak.
"Ne içersin abi çay kahve" dediğimde
"Yok sağ ol. Bir konuda konuşmaya geldim." Dedi ciddi bir şekilde
"Tamam abi, bir sorun yok değil mi? " dediğimde sıkıntılı bir nefes verdi.
"Oğlum biliyorsun, ben sana çok güvenirim. Benim 2.kızım Feride'ye koruma lazım. Sen anladın sebebini. Ben de senden kızımım korumalığını yaparmısın diyecektim" dedi parmaklarını bir-birine kenetleyip masaya koyarak. Ne diyeceğimi bilmiyordum. Zaten Feride'yle bir-birimizi tanıyorduk. Ama bir-birimizden haz etdiğimiz döylenemezdi. Ünal abinize böyle bir zamanda yanlız bırakamazdım . Tek seçenek kabul etmekti.
"Tamam anladım abi anlamasına ama biz hiç anlaşamıyoruz bilirsin. Onu ne yapacağız? " dedim.
" Feride inatçıdır ana özünde iyi bir kız"dedi.
"Tamam abi, kabul" dedim.
"Aslanım benim" diyerek bana sarıldı.
"O zaman Allah'a emanet akşama yemek ayarlıyorum " dedi
"Tamam abi kendine dikkat et. " dedim ve işimin başıma döndüm.
🖤
Akşam..
Feride'nin anlatımıyla...
Babam korumanın kim olacağını söylemedi. Şu an tanımadığım biriyle yemeğe çıkacağım için hazırlanıyordum. Siyah bir takım gitdim. Takının üstünün göğüs dekoltesi vardı. Ayakkabı olarak siyah botlarımı tercih etdim. Çanta olarak siyah küçük bir çanta seçtim.Saçımı at kuruğu yakıp önden 2 tutam ayırdım. Parfüm sıktım. Aynadan son kez kendime bakıp aşağıya indim.
Babam beni yanına çağırdı.
"Efendim baba" dedim soğuk bir sesle. Babama karşı biraz soğuktum. O her ne kadar bana sıcak davransa da o sıcaklık içimde ona karşı olan buz dağını eritmiyordu. Zamanında yaptığı yanlışları düzeltmeye çalışsada olmuyordu , unutamıyordum. Ne demişler, Sonraki pişmanlık fayda etmez. Bana en garip gelen ne biliyormusunuz? Bunca olaydan sonra annemin onu affetmesi. Az çok anlamışsinizdır,babam bir zamanlar annemi aldattı. O zamanlarda annemin yanında en çok duran bendim. Göz yaşmarını silen, ona umut veren. Ama benim göz yaşlarımı kim sildi? Bana kim umut verdi? Kimse. İnsanlar beni dışardan mutlu sanarlar. Mutlu aile tablosu. Ama o işler öyle olmuyor malesef.
Neyse konumuza dönelim.
"Kızım bak, koruman geldi kapıda"dediğinde onaylıyarak kapıya yöneldim.
" Ben çıkıyorum"dedim ve evden çıktım. Evin önceden bir araba vardı ve arabaya yaşlanmış bir çocuk. Çocuğun yaşı 20-25 arasıydı. Ve çok tanıdıktı. Ona doğru bir adım daha atdığımda kim olduğunu anladım.
"Ahmet? " dedim sistemsizce
"He sonunda geldin be kızım. " dedi yaslandığı yerden çekilerek .
"Ben anlamadım şimdi benim korumam sen misin? " dedim
"Ta kendisiyim." dedi kendisini göstererek.
"E hadi geç arabaya" dediğinde arabaya geçtim.
Bölümün sonu
_____________________________________
Nasıl olmuş?
Yorumlarınızı bekliyorum.
Bu arada ben bölümü yazdığım gece rüyamda olmayan sevgilim tarafından aldatılıyordum.
Ciddiyim.
Garip
Neyse
Hadi öptüm sizi💋
Bayy. 👋🏻
