Hiroshi gözlerini açtığında park bomboştu. Erken kalktığını fark eden Hiroshi, bu fırsatı değerlendirmeye karar verdi ve kiralamak için bir daire bakmaya gitmeye karar verdi. Durumu pek iyi olmadığı için kötü bir yerde oturmayı sorun etmiyordu. Sabah olduğu için henüz karanlık olan sokakta, elini cebine soktu ve etrafına bakınmaya başladı. Birden gözüne kiralık bir ev ilanı çarptı ve hızla yıpranmış not defterine numarayı yazdı. Ardından telefon kulübesini aramak için yola koyuldu.
Yolun sonunda eskimiş bir telefon kulübesi gören Hiroshi, hızlı adımlarla yaklaştı ve cebindeki bozuk paraları kullanarak aramaya başladı. Uzun sürmeden telefon açıldı ve Hiroshi heyecanla, ancak kısık bir sesle konuşmaya başladı. "Merhaba, ilan için aramıştım," dedi. Heyecanla cevap bekliyordu.
Telefondaki adam, "Tabii, görüşelim," dedi. Hiroshi, adamın yaşlı olduğunu sesinden anlamıştı. Biraz daha konuştuktan sonra Hiroshi, ev sahibiyle buluşmak için tekrar ilanın olduğu yere döndü ve ev sahibini beklemeye başladı. Uzun sürmeden ev sahibi geldi ve çıkardığı anahtarla kapıyı açtı. Hiroshi, durumunu anlattı ve en geç ne zaman kirasını ödeyebileceğini açıkladı. Adam pek memnun görünmese de kabul etti ve Hiroshi'ye anahtarı verdi. Hiroshi, teşekkür etti ve dar odalı evde tek başına kalmaya başladı.
Karnı acıkmıştı, ancak tedbirli davranarak yanına biriktirdiği paraları alıp markete gitmeye karar verdi. Hiroshi, tahta kapıyı açtı, anahtarla kapıyı kilitleyip hızlıca markete gitti. Yaklaşık bir saat boyunca etrafta dolaştıktan sonra sonunda parlayan bir tabela görüp hızla içeri girdi. Ucuz hazır yemeklerden alarak tekrar eve döndü. Yavaşça poşeti yere bıraktı; şimdilik yemek yemeyecekti, daha önemli işleri vardı. Daha fazla açlık hissettiğinde yemek yiyecekti. Kapıyı kapatmadan önce bir kez daha dışarı çıktı. Bu sefer iş bulmak için daha uzun bir yürüyüş yapacaktı.
Hiroshi, daha fazla mağazanın olduğu yerlere doğru ilerlemeye karar verdi. İşte orada kendine uygun bir iş bulabileceğini umuyordu. Ancak gittiği yerde beklentileriyle karşılaşamadı; iş ilanları pek çekici değildi ve biraz daha araştırma yapmaya ve daha uzağa gitmeye karar verdi.
Yol boyunca ilerlerken gözleri, araba tamirciliği yapan bir dükkana takıldı. Hiroshi, yetimhanede okuduğu birkaç kitap sayesinde araba tamirciliği konusunda biraz bilgi sahibi olmuştu. Merakla içeri adım attı ve içeride yüzünde birçok kir bulunan bir adamın ağır hasarlı bir aracı tamir ettiğini gördü. İşi bitene kadar beklemeye karar verdi, çünkü bu adamla konuşarak iş hakkında bilgi alabileceğini düşündü.
Hiroshi, etrafı gözlemleyerek beklerken adamın onu fark ettiğini anladı. Tam konuşmaya hazırlanırken, adam önce konuştu: "Neden buraya geldiniz?" Aceleyle yanıt veren Hiroshi, "İşçi alıyor musunuz?" diye sordu. Adam tekrar kafasını çevirerek cevap verir, "İşim bitince bu konuyu konuşabiliriz." Bu cevap, Hiroshi'nin heyecanını artırdı ve biraz daha uzaklaşarak beklemeye d
evam etti.