^14 yıl önce^
Jisung her zamanki gibi yurdun bahçesinde arkadaşı Niki ile oyun oynuyordu. Bir anda, çok hızlı koştuğu için ayağı takılıp yere düşmüştü. Niki, hızlıca arkadaşının yanına geldi ve onu yerden kaldırdı. Jisung`un gözleri dolmuştu. Niki arkadaşına iyi olup olmadığını sorarken Jisung, gözleri dalmış önüne bakıyordu.
N: " İyi misin jisungie?"
N:" Jisung konuşsana dizin çok mu acıyor revirdeki ablayı çağırayım mı?"
Jisung bir kaç yıl öncesine dalmıştı. Mahallesinde, arkadaşları ile saklambaç oynarken de düşmüştü. Küçükken ailesi ile birlikte yaşadığı mahallede birden çok türün yaşadığı mahalleydi. Bu yüzden arkadaşları ondan farklıydı. Saklambaç oynadığı arkadaşlarından biri yanına gelmişti. Bu çocuğu tanımıyordu. Yeni taşınan biridir diye düşünmüştü .Jisung çocuğa iyi olduğunu söyleyip ayağa kalkmıştı. Birlikte birkaç tur daha oynadıktan sonra yanlarına bir aile geldi. Arkadaşının ailesiydi gelen. Hamile bir kadın, orta yaşların biraz üstünde bir erkek ve ellerini tuttukları bir bebek vardı. Jisung arkadaşının ailesini görünce biraz üzülmüştü. Çünkü kendi ailesi böyle değildi. Ama belki olabilirlerdi. Annesi hamileydi Jisung`un. Kız kardeşi olacaktı ve doğuma az kalmıştı. Babası ise... Uyuşturucu bağımlısının tekiydi. Eve arada bir uğrar annesine bağırıp geri giderdi. Jisung bu duruma alışmıştı. Annesinin de pek iyi olduğu söylenemezdi zaten. Ama o kardeşi için mutluydu. Ailesi ondan ne kadar nefret ediyor olsa bile...
^İki hafta sonra....^
Jisung ailesi ile birlikte kardeşini görmeye gidiyordu. Arka koltukta oturmuş sakince yolu izlerken bir anda ani frenle öne doğru sallandı fakat oradan sonrası karanlık...
Kısa bir süre sonra uyandığında boş bir odadaydı. Kafasını yana çevirdiğinde serumu ayarlayan hemşireyi gördü. Hemşireyi görünce çok şaşırmıştı. En son arabada ailesi ile kardeşini görmeye gidiyorlardı. Ne ara hastaneye gelmişlerdi? Niye yatakta kolu sarılı bir şekilde yatıyordu?
H: "Günaydın Jisung."
Jisung titrek bir sesle cevap verdi.
J:" G-günaydın mı? Ben nerdeyim ? Annem, babam nerde?"
Hemşire ona üzgün bakışlar atmıştı. Ailesinin durumunu ona söylemeye korkuyordu.
H:" Jisung... Bunu sana dediğim için üzgünüm ama..."
Jisung`un gözleri dolmuştu.
J:" A-ama ne ? Bişe mi oldu onlara?"
H:" Jisun anneni ve kardeşini kaybettik...Baban seni görmek istemediğini söyledi."
Jisung ilk cümleli duyduğu anda ağlamaya başlamıştı. Annesi ve kardeşi onu bırakıp gitmişti. Hemşire Jisung`u sakinleştirmeye çalışırken doktor odaya girdi. Jisung`a sakinleştirici verdi ve odadan çıktı. Jisung kız kardeşi olucak diye çok mutlu olmuştu. Ama o mutluluğu da hissetmeden sönmüştü.
Jisung babası ile arabadaydı. Bir kaç hafta önce hastaneden çıkmıştı. Şimdi ise babası ona seni bir yere götüreceğim dediği için sessizce arabada oturuyordu. Annesinin ölümüne alışamamıştı hala. Araba durduğu zaman kapıyı açıp dışarı çıktı. Babası ona bakıp gülüyordu. Jisung şaşırmıştı.
J: " Ne oldu baba, nereye geldik?"
JB:" Jisung bunu sana yaptığım için pişman değilim. Her sana baktığımda aklıma annen geliyor ve daha çok sinirleniyorum. Böylesi ikimiz için de daha iyi olacak."
..................................................
Burada kesiuom
oy verin yorum yapın plss
küçük bir spoi veriyim
Jisung`un kardeşi ölmedi aslında babası onu saklıyor....