-İlahi bakış açışı-
Ormana avlanmaya çıkmıştı Minho. Yanında Hyunjin ve Changbin vardı. Her zamanki gibi kurt formundaydılar. Ağaçların arasında bir hareketlenme hissettiler, sanki bir hayvan vardı orada. Üçü tetiğe geçti ve hareketlenmeyi izlemeye başladılar, bir geyik yada tavşan olabilirdi. Fakat akıllarına gelemeyecek bişe çıkmıştı. Bir polis köpeği ve polis ekipleri .Hemen uzaklaşıp insan formlarına döndüler , böylece polislere ne aradıklarını, yardım edip edemeyeceklerini söyleyeceklerdi. Hyunjin hızla Minho'nun yanına geldi.
H:"Uzun zamandır ormana polisler gelmiyor, ciddi bişey olmalı."
M:" Evet, ciddi bişeye benziyor. Köpekler dolaşmazdı buralarda daha önce."
CB :"Gidip soralım, nasıl olsa bu ormanı onlardan iyi tanıyoruz."
M:" Changbin haklı bu ormanı bizden daha iyi bilen çıkmadı şu zamana kadar."
Yavaşça polislere doğru yürümeye başladılar. Polislerin yanlarına geldiklerinde, sorgulayıcı bakışlar ile karşılaştılar.
P:" Bu ormanın içinde ne işiniz var?"
M:"Biz bu ormanın ilerisindeki arazide yaşıyoruz. Ormanda gezinmeye çıkmıştık. Sizi görünce yardımımız dokunur diye düşündük."
P:"Aslında yakın saatlerde kaçırılan genç bir omegayı arıyoruz."
M:" Kim bu genç omega belki tanıyoruzdur yada karşılaşmışızdır?"
P:" İsmi Han Jisung, 27 yaşında. Görürseniz bize haber verin."
Minho, Hyunjin ve Changbin Jisung'un ismini duyunca şok olmuşlardı. Daha yanlarından Felix ile ayrılalı bir kaç saat olmasına rağmen neden kaçırılmıştı? Güvenli bir şekilde evlerine gittiklerinden emindi Minho.Polise dönüp onaylar anlamda kafasını sallayıp geri dönmüş, diğerlerine onu takip etmelerini söylemişti. Okula gidip bunu diğerlerine söylemeleri gerekiyordu.
..................
Minho, Hyunjin ve Changbin okula varmışlardı. Kaldıkları sınıflara (bir nevi daire gibi düşünebilirsiniz) geçmişlerdi.
^^Changbin's room^^
Changbin uyuyan eşine ve beşiğinde kendi kendine oynayan oğlunu görünce hafifce gülmüştü. Anlaşılan yine eşi oğlunu değil de oğlu eşini uyutmuştu. Beşiğe yaklaşıp oğlunu kucağına aldı. Jaeya hayatlarına bir kar tanesi gibi düşmüştü; eşsiz ve parlak. Jeongin ile normal bir tanışmaları olmamıştı. Jeongin'i gördüğünde neredeyse ölüm ile burun buruna olan birini görmüştü. Eğer Changbin onu kurtarmasaydı ölebilirdi.
^^GEÇMİŞ^^
Jeongin bir omega olduğu için ailesi onu bir alfa ile evlendirmişti. İkisi evlendikleri günden beri hiç anlaşamazlardı . Sürekli ona tecavüz etmeye çalışırdı o alfa. Bir gün tekrar Jeongin'e tecavüz etmeye kalkışmıştı ama Jeongin ona karşı çıktığı için onu öldüresiye dövmüştü. Jeongin onu istemiyordu çünkü hem zorla evlendirilmişti hem de o alfa alkol bağımlısının tekiydi. Hem omegaya şiddet uygulamış hem de evden atmıştı güzel omegayı. Jeongin kan kaybediyordu, ayakta duracak hali kalmamıştı. Korkuyordu, çünkü o adamdan hamile kalmıştı ve bebeğe bişe olmamasını istiyordu. Alfa ona zorla sahip olurken bunun olacağını hiç düşünmemişti. Nasıl olsa korunmuştur diye düşünüp geçirirdi sürekli. Zaten hamile olduğunu bir kaç saat önce öğrenmişti. Evden gitmeyi düşünüyordu zaten ama böyle gideceğini hiç düşünmemişti. Ormanın ortasında tek başına kalmıştı, yaşadığını umduğu bebeği ile. Tam o esnada çalıların arkasından bir kurt çıkmıştı. Jeongin korkuyordu.
IN:" L-lütfen tardım et." Eli karnındaydı.
IN:" Bebeğimin yaşadığını bilmek istiyorum."
Kurt insana dönüştüğünde ayakta zar zor duran Jeongin'in yanına geldi.
CB:" Adım Changbin. Ne oldu anlatır mısınız lütfen? Çok kan kaybetmişsin, seni yaşadığım yere götürüp tedavi etmem lazım. Bebeğinin durumuna da o zaman bakarız tamam mı?"
Jeongin kafasını onaylar anlamda salladı. Gözlerini kapamadan önce sadece beline sarılan kolları ve havaya kalkan bedenini hissetti. Uyandığında yatak gibi bir yerde yatıyordu, kolunda serum vardı ve anladığı kadarıyla yarası dikilmiş, sargıya alınmıştı. Bebeğinin durumu iyimi bilmiyordu. O adamın kendini tedavi ettiğini anlamıştı. Bir süre sonra o adam gelmişti. Omeganın meraklı bakışlarıyla karşılaştı. Ama Changbin mutsuzdu, ona bu acı haberi vereceği için.
IN:"Bebeğim iyi mi? Yaşıyor mu, bişe olmamıştır değil mi?"
CB:" Bunu sana söylemek istemezdim ama..."
Omeganın gözleri dolmuştu. Anlamıştı ne olduğunu, anlamıştı alfanın ne diyeceğini. Hıçkırarak ağlamaya başlamıştı, Changbin yanına gitti hızlıca omeganın.
CB:" Üzülme adını bilmediğim güzel Omega, üzülme..."
^^ Changbin's room^^
Gözüne dolan anıyla kocaman gülümsemişti Changbin. Omegası zor günler atlatmıştı, ama artık o günlerdeki gibi değildi; daha güçlü ve sağlıklıydı. Artık ne olursa olsun yanından asla ayırmayacağı eşi ve bebeği vardı. Alfa kucağındaki bebekle Omegasının yanına gitti, yavaşça yanına uzandı ve alnına küçük bir buse dokundurdu.
CB:" Seni canım pahasına koruyacağım güzel Omegam. Bunu asla unutma."
devam edecek.......
---------------------------------------------------------
Özür dilerim jeong...
Diğer üyelere de böyle hikayeler yazcam bir kaç bölüm
Diğer bölümlerde görüşürüzzzzzz