🌀•Elçinin anlatımıyla
•Elimdeki topu tavana atıp geri elime düşmesini izliyordum. Bu buradaki sayılı aktivitelerimden sadece biriydi.Bazen aktivite odasında takılıyor ara sıra deney yapan doktorları ve profesörleri izliyordum. İnsanlarla gerekmedikçe sohbete girmiyordum zaten buna sohbette denemezdi sadece doktorum Ersin Bey'in dediklerini dinliyor ara sıra yorum yapmaktan başka hiç birşey yapamıyordum.Zaten bir kaç senedir yaşıtlarım arasına veya bir çocuğun karşısına hiç çıkmamış ve sosyalleşememiştim. Dışarısıyla iletişimim 3 sene önce kesilmişti ve yarın tam buradaki 4.senemdi.Heralde birazdan doktorum Ersin Bey gelicekti ve günlük rutini mi başlatacaktı. Yarın daha iyi bir gün olmasını dileyerek yatağımdan kalktım.Ersin Bey gelmeden üstümü değiştirmeliydim oyüzden beyaz renkle kaplı dolabımın iki farklı yandaki kulpunu tuttum ve kendime çekerek iki yana doğru açtım ve içinden nirvana t-shirt'ümü çıkardım. Sonra dolabımın alt tarafındaki pantolon bölümünü açarak siyah jorts'umu çıkardım. Buradaki en sevdiğim şey sadece giyimime karşılmamasıydı onun dışında herşeyime karışılıyordu yediğim yemeklere,gittiğim yerlere,bugün ne yapacağıma veya yönelimime...Aslında şuana kadar öyle bir olay yaşamamıştım ama yaşayan birisini görmüştüm.Müdür Megan gay bir çalışanını ilk işten çıkarmış sonrada hiçbir işte çalışmamasını sağlayarak onu ölüme terk etmişti.Ona sonra ne olduğunu kimse öğrenememişti neredeyse herkes bunun haksızlık olduğunu biliyordu ama kimse sesini dahi çıkaramıyordu sesini çıkaramayanlardan biriside doktorum Ersin Beydi olayı öğrendiğinde çok korkmuş gibiydi.Ama zaten Ersin Bey heteroseksüel'idi ve korkmasını gerektirecek birşey yoktu.. Öyle değil mi?
Üstümü giyindiğimde artık hazırdım sadece Ersin Bey'i bekliyordum ve içimden saymaya başladım.1 dakika, 2dakika, 4,7,9,12.. Hala gelmemişti endişelenmem mi gerekiyordu emin değildim .Yoksa belkide bugün o iğrenç rutine başlamam diyerekten rahatça yatağıma gerimi dönmeliydim ondan da emin değildim.Ama aynı zamanda beni bu odadan çıkarabilecek tek kişi oydu çünkü şifreyi içerden gidemiyordunuz ve odama uğrayan tek kişide doktorum Ersin Beydi.Artık endişelenmeye başlamıştım ya bir 3 senede burada kalırsam. Ya beni unuttularsa zaten neden unutmasınlarki ben onların sadece deney faresiydinden başka birşeyleri değildim. Veya beni burada ölüme terk etmişlerdi sonsuza dek birdaha buradan hiç çıkamamış dünyayı görememiş olarak kalıcaktım.Kapımın şifre girilme sesini duyunca nezaman tuttuğumu hatırlamadığım nefesimi verdim.Ersin Bey beni unutmamıştı.Tanrım Ersin Bey'e beni hatırlattığın için teşekkür ederim.Ersin bey kapıyı açtığında beni iki elimi birleştirmiş Tanrıya teşekkür ederken buldu.Ersin Bey'in üzerinde gözlerinin rengini ortaya çıkaran ve gözlerinin renginde açık mavi gömleği ve altındada beyaz keten pantolonu vardı üzerinde de buradaki herkeste olan beyaz laboratuvar önlüğü vardı. Ersin Bey odaya girdiğinde arkasından kapıyı kapattı. "Günaydın Elçin,bugünkü rutinimizde ilk olarak kahvaltı görüyorum hemen sonrasında da sırtındaki yaraya bakacağız, ha buarada saçından çıkan yaprak nasıl anormal bir tarafı varmı? " Sondaki sorusunu gerçekten merak ettiği için değil de sanki sadece bilgisi lazımmışçasına gibi sorması içten içe beni üzmüştü sadece birisinin beni gerçekten merak etmesini ve benim için endişelenmesini istiyordum ama burada kaldığım günler boyunca bu zaten imkansızdı çünkü hem yaşıtlarım yoktu hemde yönelimin hakkında çok kararsızdım ama yinede birisinin brni düşünmesi hoşuma giderdi.kırmızı saçlarımın arasından adeta firar eder gibi çıkan yaprak filizi ne gelirsekte onun benim süper gücüm olduğunu biliyordum.Süper güç gelince aklınıza görünmez olmak veya uçmak geliyorsa yanılıyorsunuz çünkü bende öyle şeyler yok benim gibilere burada mutasyon derler aslında bizi daha anne karnına düşmeden DNA larımıza koydukları farklı bir madde sayesinde bu hale getirmişlerdi.Kızıl saçlarımı yana atıp doktorum Ersin Bey'in görebilmesi için yer açtım ve dürüstçe sorusunu yanıtladım."Anormal bir tarafını görmedim ama sanki orada daha fazla güçleniyor gibi sanki benden güç alıyormuş gibi. " Dedim çünkü gerçektende öyleydi ama benim neyinden güç aldığını tam olarak bilmiyordum. Ersin Bey kaşlarını çatarak aklımdaki soruları cevapladı. "Duygularından ama hangi duygundan olabilirki?".Hangi duygumdan olduğunu açıkçası bende merak ediyordum ama dışarıdan beni görseniz umursamaz olduğumu düşünebilirdiniz çünkü ben genellikle duygularımı içime atar, iğrenç günlük rutinim bitince ve yatağıma döndüğümde de yatağımda ağlardım bazen haykırırdım zaten beni duyamıyorlardı ama odamda kamera olduğuna emindim.Umarım beni her gece o kameradan izleyecek kadar sapıtmamışlardır diyerek umut ettim içimden."Her neyse bunu başka bir zaman detaylıca tartışırız şuan günlük rutine başlamalıyız çoktan geç kaldık bile."Ersin Bey'e kafa sallayarak karşılık verdim ve oradan ilk çıkan ben oldum.Ersin Bey odayı geri kilitlemek için aynı şifreyi girdi, bu sefer şifreyi görebilmiştim '5198' belkide bir gün lazım olucaktı, oyüzden şifremi öğrenmekte fayda vardı
.
