⭐•GİRİŞ•🌀•
Eli onun kalbine doğrulttuğum silahın namlusunun üzerindeydi.Belki inanmıyordu ona bunu yapabileceğime yada buna inanmak istemiyordu. Tek bildiğim ve gerçek olan şey bunu yapabileceğimdi ama beni ikna edebilirdi hep öyle yapıyordu zaten o yeşilin en güzel tonu olan o güzel gözleri,duru ve doğal olan güzelliğiyle beni kandırmayı hep beceriyordu.Zaten bende ona kanmaya çok müsaittim ama bu sefer işler belkide tamamen değişecekti çünkü bunun dönüşü yoktu ve ben bu dönüşü olmayan yolda tek varlığım olan yıldızımı acımasızca sanki şuan gözlerimin içine benim ona onun bana aşk dolu gözlerle bakmıyormuş gibi onu birde kalbinden vurucaktım.En sonunda o güzel pamuk kadar yumuşak olan dudaklarını oynatarak konuştu "Sana inanıyorum..her dediğine, her düşündüğüne, her ne yapabileceğine ve herşeyinle sana inanıyorum Elçin " Bunu bilerek mi yapıyordu bilmiyordum.Kahretsin!.Ona inanmak istiyordum ama aynı zamanda onu korumalıydım belki o şuan onu kalbinden vurarak nasıl koruyacağımı bilmiyordu ama bana güvenmeliydi. Keşke aklımı okuyabilseydi ama bu imkansızdı en fazla 1 gücümüz vardı ve 2 gücümüzün olması kötüye işaretti yani en azından Müdür Megan öyle demişti evet Müdür Megan genellikle yalan söyler ve bizimle oyun oynardı fakat bunun gerçek olduğuna inanıyordum çünkü şu ana kadar ben bile hiç 2 güce sahip birisini görememiştim. Asisin o güzel gözlerinin içine bakarken ağlamamak için kendimi zor tutuyordum içim kan ağlıyordu ama dışarıdan öyle görünmemeliydim çünkü en ufak bir zayıflık belirtisi Asisin bana inanmamasını sağlayabilirdi.
