(yılbaşı özel düzyazı yazdımm)
Bilmem kaçıncı sigarasını yakarken arkadaşı hızla ona döndü.
"Geliyor!"
Heyecanlı bir şekilde ellerini birbirine vurup tuvaletin sonundaki kabine girdi, kapısını sonuna kadar örttü ancak tamamen kapatmadı. Arkadaşının çıktığını kapı sesinden anladı ve saniyeler sonra beklediği kişi geldi.
"Bu ne koku amına koyayım? Kaç kere diyoruz lan içmeyin tuvalette sigara!"
"Sana ne." diye fısıldar bir tonda cevapladı sinirli çocuğu.
"Ne dedin?" diyerek tuvaletin kapılarını çarpmaya başladı diğeri.
"Nerdesin lan?" sonunda son kabini ittirdiğinde göz göze geldiler.
"Selam."
"Ulan ibne, yine mi sen!"
"Yine ben, çok mu özledin?"
"Bak ağzını yüzünü kırmadan siktir git şuradan. Bir daha da sigara içme tuvalette. Yasak."
Şaşırmış gibi ağzını açtı.
"Sen yasakları umursuyor musun? Okulda adam dövmek yasak değil mi? Bir de 10 kişiyle birlikte."
Karşısındaki ona bir adım yaklaştı.
"Adam dövmek yasak. Sen adam olmadığına göre burada illegal bir şey göremiyorum."
Duvara yaslanmış sigarasını tüttüren genç sinirle bir kahkaha attı ve ondan birkaç santim uzun olan çocuğa doğru yaklaştı.
"Rehacım, sana hiç yakışmıyor böyle kabadayı halleri."
"Sana da karı gibi davranmak yakışmıyor Anıl."
Yüzünü buruşturdu. "Adımı ağzına alma, sana hiç yakışmıyor. Sen en iyisi bana şey demeye devam et,"
"İbne mi?" sözünü böldü Reha.
Sinirle sırıttı ve bir adım daha yaklaştı Anıl.
"Aynen, ibne." diyerek elindeki izmariti karşısındaki çocuğun eline bastırdı.
"LAN! ANANI SİKERİM SENİN OROSPU ÇOCUĞU!"
Hızla geri çekilip elini suyun altına tutarken küfretmeye devam etti Reha.
"Anamı bulursan sikersin tabii, mutlu yıllar Rehacım." diyerek tuvaletten hızla çıktı. Elini suyun altından çekip onu yakalamak maksadıyla dışarıya çıkan Reha ise elindeki yanık iziyle koridorda bir başındaydı.
