(...)
13/11/1959
“ Buraya yazdıklarımı belkide kimse anlayamayacak. Fakat inanıyorum, bu askeri üsse öyle biri gelecek ki benim her şeyimi anlayacak. Bana duygularımı geri kazandıracak, bana tekrardan aile kavramını anlatacak...
...: 6 yıl 11 ay 20 gün tam olarak; Duygularımı ve ailemi kaybettiğim o gün. Bu basit bir ölüm olabilir, ancak kimse sevdiği bir bedenin buz gibi soğuyup onun toprağa gömüldüğüne şahit olmadan anlayamaz. İşte bana tam olarak bunu yaşattılar. ”
‘ İmza: İceberg Man and Soldier. ’
General Kim Taehyung, artık 35 yaşındaydı. On sekiz yaşında iken, gönüllü olarak askere gitmişti. Savaşta yaşadığı travmalardan dolaylı olarak, 6 yıl boyunca daha fazla antrenman yapmış, kendini geliştirmişti.
Artık vücudundaki izler, yaşanmışlıkları taşıyordu. Bir daha kimsenin yaşamak istemeyeceği, görmekten nefret edeceği yaşanmışlıklar.
Günlüğünü düzenlerken bir kapı tıklama sesi geldi.
“ Gel. ”
İçeri giren 18 yaşındaki bir çocuktu. Çelimsiz bir şeye benziyordu, ancak General Kim Taehyung yine ona sordu.
“ Bedelli mi ? ”
“ Vatanım için kanımdan ve canımdan her türlü bir bedel vermeye hazırım komutanım. ”
Belgeleri önüne koydu. Elinde kalem ile durmuş onun kendini tanıtmasını dinliyordu.
“ Tanıt kendini bakalım. ”
“ Ben Jeon Jungkook, 18 yaşındayım. Aslında böyle çelimsiz olduğuma bakmayın, teke tek dövüşlerde düşmanları rahatlıkla etkisiz hale getirebilirim. Askerlik için yıllarca vücut geliştirme sporunu yaptım, aynı zamanda askeri bir okuldan mezunum.”
Pür dikkat gözlerinin içine bakıyordu. Gözlerinin ışıksız oluşundan tahmin etmişti, hiçte güzel şeylerin yaşanamayacağını.
“ Jeon Jungkook, sağlık kontrollerinden geçtiniz mi? Küçüklükte geçirilen bir kaza sonucu körlük, sağırlık, kulakların kısmi veya tam duymaması, veyahut beyinde herhangi bir problem yani herhangi bir travmanız var mıdır? ”
“ Gönüllü başvuru yapmadan önce her türlü kontrolden geçtim, evraklarım burada. ”
“ Güzel. ”
Sağlık kontrol belgesi dahil tüm belgeleri kontrol etti, elindeki belgeleri bırakıp ona döndü.
“ Liseyi okuduktan sonra gelmişsin hemen, doğru mu? ”
“ Evet, vatanımı savunmayı öğrenebilmek için gecikmenin pek anlamı olmadığını düşündüm. ”
“ Gönüllü asker olman ve vatanını savunman güzel bir duygu, ancak çelimsizsin. Bu şekilde seni alamayız. ”
Jungkook'un başı eğildi, vücuduna bakıp duruyordu.
“ Neden ? Ben neden vatanımı savunamıyorum? ”
Başı eğik bir şekilde duran oğlanı izliyordu. Hevesi kırılmış bir çocuk gibi onaylanmayı bekliyordu komutan tarafından.
“ Madem bu kadar cok asker olmayı istiyorsun...
Gözlerindeki 5 metre öteden bile görülebiliyordu. Heyecanla General Kim Taehyung'un onayını bekledi.
... Tebrikler. Alınmayı başardın. ”