İçeriğe geç

"Gece'ni aydınlatan Ateş ben olacağım."

Bölüm 2 · 2 dk okuma

"Gece'ni aydınlatan Ateş ben olacağım."

Bölüm 2

1. Bölüm

Gece, beyaz tüylü örtüsünü örtmüş, sandalyesinde oturuyordu. 5. Kere başlamıştı bu kitaba... Üzerinde siyah bir kazak vardı. Kazağın yakası boynunu örtüyor bu kış ayında onu ısıtmaya yetiyordu. Hemen üşüyebilen bir kızdı. Annesi onu çok narin yetiştirmişti.

Sadece annesi ve abisi ile yaşıyordu. Annesi ile babası boşanmıştı. Babası hep alkol alıyor ve bu aileye şiddet gösteriyordu.

"Gece! Yemek hazır kızım hadi gel!"

Gece kitaba o kadar odaklanmıştı ki annesinin sesiyle irkildi. Kaldığı sayfanın arasına ayraç koyup kitabı kapattı ve kapağındaki Ateş (erkek karakter)'e bakarak , "Keşke gerçek olsan" diye iç geçirdi. Kitabı özenle yanındaki beyaz sehpaya koydu.

Ancak ayağa kalkacağı anda arkasından ensesine doğru soğuk bir rüzgar esti. Ancak cam kapalıydı ve kapı da kapalıydı. Aniden arkasında döndü ancak duvardaki poster dışında hiçbir şey yoktu.

Odadan çıkıp aşağı indi ve masaya oturdu. Ancak iştahı hiç yoktu. Abisi karşısına oturup "Gece noldu güzelim? Tenin bembeyaz olmuş." Dedi. Masadan kaldırdığı gözlerini abisinin yeşil gözleriyle birleştirdi ve "Hiiiç, iştahım yok benim" dedi ve masadan kalktı. Annesi Zehra ile abisi Uraz bir süre birbirlerine baktılar ancak Gece'nin bu haline anlam veremeyip yemeğe döndüler.

Gece merdivenlerden çıkarken kırılan cam sesleriyle arkasına döndü. Karşısındaki bahçeye açılan cam kapı kırılıp yere düşmüş tuzla buz olmuştu. İçeriye soğuk hava girer girmez Gece kollarını kendine sardı ve üşümemeye çalıştı ancak başarılı olamadı.

Uraz ayağa kalkıp bir yere bir de Gece'ye baktı ve "Abicim sen odana çık burayı ben hallederim" dedi ve merdivenin altındaki boşluktan süpürgeyi aldı. Gece odasına çıkıp camdan bahçeye baktı ama kimseyi göremedi.

Bir kitaba bir de yatağına baktı ancak kitabı es geçip yatağına uzandı ve uykuya daldı. Ama uykuya daldığına pişman olacaktı çünkü her şey bu gece başlıyordu.

Gece kapı çarpma sesleriyle uyandı. Penceresi açıktı ve içeri soğuk hava doluyordu. Kalkıp kapısını kapattı ancak kapı sertçe açıldı. Gece refleksen geri adım atıp bu darbeden kurtuldu.

Şimdi ise karşısında karanlık ve uzun bir koridor vardı ve sesler aşağıdan geliyordu....

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.