“~VEDA~” için sonuçlar
Arama sonuçları
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
VEDA
Veronika
İstenmeyen, Azrail'in bile unuttuğu bir kadın. Bu kadına aşık bir adam. Onların mutlu sonları değil onların sonları yok.
~VEDA~
Myra(•—•)
Ben buraların en ekşi böğürtleni Myra çoğunuzu tanıyorum ve de çok seviyorum ama artık gitmem lazım , bitti diye üzülmeyin beni tanıdığınız için sevinin , ben sizi asla unutmayacağım sizde beni unutmayın , boşluğumu kapamanız dileğiyle ~ buraların en ekşi böğürtleni Myra ~ Hep ekşi kalacağım 💓💖💕💗💝💘💞
karanlik veda
Gökçe naz yildiz
küçük bir kızın ilk aşkı, daha hayata yeni adımlarını atmış hiç bir şeyden habersiz. kendinde ne kadar bağlı olsada onu kendinden, her şeyinden koparacak biri vardı artık! ve hayatı artık korkunç bir vedaya gidiyordu..
Uçurumda Veda
Herkestengizliyazar
"Uçurumda veda, Sevgilim." Dedim. "Bu gerçek bir veda mı?" Dedim. "Seni seviyorum." Dedim. Ayağa kalktım. Uzaklaştım.
Yaz'a Veda
Sudenaz
Üç, iki, bir.. Kayıt! "Evet Güneş Zali. Sizle başlıyoruz geleneksel yaz tatili videomuza neler demek istersiniz?" diye başladı kayıta yine benim kaçık arkadaşım Selin Keniz. "İlkse nasıl geleneksel olabilir?" dedim gülerken. Gözlerini devirirken bıkmadan usanmadan cevabını bildiği soruları dikmeye başladı. "Duyduğumuza göre adınız okulun yakışıklı çocuğu Yağız ile anılıyor. Demek istediğiniz bir şey var mı?" ilk sorudan darlanmaya başladım bile "Selin! Hadi kapat şu kamerayı!" elimi kameranın önüne koydum ama kaçtı ve uzaktan çekmeye devam etti. "Yoksa iddialar doğru mu? Güneş Zali, Yağız Çelik ile mi sevgili?" bilerek üzerime gelmeye devam ediyor "Böyle bir şey mümkün mü? Sen benim birine aşık olabileceğime inanıyor musun?" diyerek soruyu ona yönelttim. Bir hamlede kamerayı elinden alıp onu çekmeye başladım. "Evet Selin Keniz?" dediğimde şaşkınlıkla yüzüme bakıyordu. "Ama bu hile!" dediğinde güldüm ve çekmeye devam ettim. "Tabi ki inanmıyorum! Sen daha At-" kamerayı indirip "Sus! Duymak istemiyorum adını!" dedim ve kamerayı tekrar ona yönelttim "Mert Çakal'la ilişkiniz iki ayı geçmiş dillerdesiniz maşallah." dedim ve konuyu tamamen ona çektim. Yüzü az önceki tepkiden dolayı asılmıştı ama Mert ismini duyunca hemen gülümsedi. "Evet çok tatlı biri." Ben arkadaşlarımın saflığına katlanamıyorum. "Kızım! Çocuğun soy adında hayır yok. Nasıl eriyebiliyorsun?" dedim sertçe. "Öff bilmiyorsun sanki beni! Takılıyorum işte." dedi gülümseyerek. Arkamdaki arabaya dayanıp "Üniversite sınavından hiçbir beklentim yok." dedim. Omzunu indirip kaldırdı ve "Benimde" dedi. İç çekip gökyüzüne bakmak istediğimde bulutlarla değil benzinliğin tavanıyla karşılaştım. Gözlerimi tekrar Selin'e çevirip "Nerede kaldı bunlar ya? Bir tuvalete gideceğiz dediler on dakikadır yoklar." dedim artık baya sıkılmıştım gideceğimiz yere daha iki buçuk saat vardı ve çok da yorulmuştuk. Yaren ve Yağmur söylenmemin üzerinden iki dakika geçmişken yanımıza doğru geldiler. "Kızlar! Biz akşama kadar beklerdik dursaydınız daha." dedim imayla. "Geldik işte" dedi Yaren hemen cevap olarak. "İyi o zaman arabayı artık sen sürersin benden sonra ehliyeti olan arabada bir tek sen varsın." deyip arka koltuğa yerleştim yanıma da Selin oturdu önü tabi ki Yağmur'a kaptırdığı için söyleniyordu. Akşam dokuz buçukta eve vardığımızda yerleştik ve odalara dağıldık. Gece üç buçukta kapımın çalmasıyla uyandım. "Gel!" diye seslendim. Kapı açılınca gelenin Yaren olduğunu gördüm. "Güneş! Selin yok!" dediğinde ne dediğini anlayamadım. Selin bizsiz bir yere gidemezdi.
Yaz'a Veda
Sudenaz
Üç, iki, bir.. Kayıt! "Evet Güneş Zali. Sizle başlıyoruz geleneksel yaz tatili videomuza neler demek istersiniz?" diye başladı kayıta yine benim kaçık arkadaşım Selin Keniz. "İlkse nasıl geleneksel olabilir?" dedim gülerken. Gözlerini devirirken bıkmadan usanmadan cevabını bildiği soruları dikmeye başladı. "Duyduğumuza göre adınız okulun yakışıklı çocuğu Yağız ile anılıyor. Demek istediğiniz bir şey var mı?" ilk sorudan darlanmaya başladım bile "Selin! Hadi kapat şu kamerayı!" elimi kameranın önüne koydum ama kaçtı ve uzaktan çekmeye devam etti. "Yoksa iddialar doğru mu? Güneş Zali, Yağız Çelik ile mi sevgili?" bilerek üzerime gelmeye devam ediyor "Böyle bir şey mümkün mü? Sen benim birine aşık olabileceğime inanıyor musun?" diyerek soruyu ona yönelttim. Bir hamlede kamerayı elinden alıp onu çekmeye başladım. "Evet Selin Keniz?" dediğimde şaşkınlıkla yüzüme bakıyordu. "Ama bu hile!" dediğinde güldüm ve çekmeye devam ettim. "Tabi ki inanmıyorum! Sen daha At-" kamerayı indirip "Sus! Duymak istemiyorum adını!" dedim ve kamerayı tekrar ona yönelttim "Mert Çakal'la ilişkiniz iki ayı geçmiş dillerdesiniz maşallah." dedim ve konuyu tamamen ona çektim. Yüzü az önceki tepkiden dolayı asılmıştı ama Mert ismini duyunca hemen gülümsedi. "Evet çok tatlı biri." Ben arkadaşlarımın saflığına katlanamıyorum. "Kızım! Çocuğun soy adında hayır yok. Nasıl eriyebiliyorsun?" dedim sertçe. "Öff bilmiyorsun sanki beni! Takılıyorum işte." dedi gülümseyerek. Arkamdaki arabaya dayanıp "Üniversite sınavından hiçbir beklentim yok." dedim. Omzunu indirip kaldırdı ve "Benimde" dedi. İç çekip gökyüzüne bakmak istediğimde bulutlarla değil benzinliğin tavanıyla karşılaştım. Gözlerimi tekrar Selin'e çevirip "Nerede kaldı bunlar ya? Bir tuvalete gideceğiz dediler on dakikadır yoklar." dedim artık baya sıkılmıştım gideceğimiz yere daha iki buçuk saat vardı ve çok da yorulmuştuk. Yaren ve Yağmur söylenmemin üzerinden iki dakika geçmişken yanımıza doğru geldiler. "Kızlar! Biz akşama kadar beklerdik dursaydınız daha." dedim imayla. "Geldik işte" dedi Yaren hemen cevap olarak. "İyi o zaman arabayı artık sen sürersin benden sonra ehliyeti olan arabada bir tek sen varsın." deyip arka koltuğa yerleştim yanıma da Selin oturdu önü tabi ki Yağmur'a kaptırdığı için söyleniyordu. Akşam dokuz buçukta eve vardığımızda yerleştik ve odalara dağıldık. Gece üç buçukta kapımın çalmasıyla uyandım. "Gel!" diye seslendim. Kapı açılınca gelenin Yaren olduğunu gördüm. "Güneş! Selin yok!" dediğinde ne dediğini anlayamadım. Selin bizsiz bir yere gidemezdi.
Yaz'a Veda
Sudenaz
Üç, iki, bir.. Kayıt! "Evet Güneş Zali. Sizle başlıyoruz geleneksel yaz tatili videomuza neler demek istersiniz?" diye başladı kayıta yine benim kaçık arkadaşım Selin Keniz. "İlkse nasıl geleneksel olabilir?" dedim gülerken. Gözlerini devirirken bıkmadan usanmadan cevabını bildiği soruları dikmeye başladı. "Duyduğumuza göre adınız okulun yakışıklı çocuğu Yağız ile anılıyor. Demek istediğiniz bir şey var mı?" ilk sorudan darlanmaya başladım bile "Selin! Hadi kapat şu kamerayı!" elimi kameranın önüne koydum ama kaçtı ve uzaktan çekmeye devam etti. "Yoksa iddialar doğru mu? Güneş Zali, Yağız Çelik ile mi sevgili?" bilerek üzerime gelmeye devam ediyor "Böyle bir şey mümkün mü? Sen benim birine aşık olabileceğime inanıyor musun?" diyerek soruyu ona yönelttim. Bir hamlede kamerayı elinden alıp onu çekmeye başladım. "Evet Selin Keniz?" dediğimde şaşkınlıkla yüzüme bakıyordu. "Ama bu hile!" dediğinde güldüm ve çekmeye devam ettim. "Tabi ki inanmıyorum! Sen daha At-" kamerayı indirip "Sus! Duymak istemiyorum adını!" dedim ve kamerayı tekrar ona yönelttim "Mert Çakal'la ilişkiniz iki ayı geçmiş dillerdesiniz maşallah." dedim ve konuyu tamamen ona çektim. Yüzü az önceki tepkiden dolayı asılmıştı ama Mert ismini duyunca hemen gülümsedi. "Evet çok tatlı biri." Ben arkadaşlarımın saflığına katlanamıyorum. "Kızım! Çocuğun soy adında hayır yok. Nasıl eriyebiliyorsun?" dedim sertçe. "Öff bilmiyorsun sanki beni! Takılıyorum işte." dedi gülümseyerek. Arkamdaki arabaya dayanıp "Üniversite sınavından hiçbir beklentim yok." dedim. Omzunu indirip kaldırdı ve "Benimde" dedi. İç çekip gökyüzüne bakmak istediğimde bulutlarla değil benzinliğin tavanıyla karşılaştım. Gözlerimi tekrar Selin'e çevirip "Nerede kaldı bunlar ya? Bir tuvalete gideceğiz dediler on dakikadır yoklar." dedim artık baya sıkılmıştım gideceğimiz yere daha iki buçuk saat vardı ve çok da yorulmuştuk. Yaren ve Yağmur söylenmemin üzerinden iki dakika geçmişken yanımıza doğru geldiler. "Kızlar! Biz akşama kadar beklerdik dursaydınız daha." dedim imayla. "Geldik işte" dedi Yaren hemen cevap olarak. "İyi o zaman arabayı artık sen sürersin benden sonra ehliyeti olan arabada bir tek sen varsın." deyip arka koltuğa yerleştim yanıma da Selin oturdu önü tabi ki Yağmur'a kaptırdığı için söyleniyordu. Akşam dokuz buçukta eve vardığımızda yerleştik ve odalara dağıldık. Gece üç buçukta kapımın çalmasıyla uyandım. "Gel!" diye seslendim. Kapı açılınca gelenin Yaren olduğunu gördüm. "Güneş! Selin yok!" dediğinde ne dediğini anlayamadım. Selin bizsiz bir yere gidemezdi.
Yaz'a Veda
Sudenaz
Üç, iki, bir.. Kayıt! "Evet Güneş Zali. Sizle başlıyoruz geleneksel yaz tatili videomuza neler demek istersiniz?" diye başladı kayıta yine benim kaçık arkadaşım Selin Keniz. "İlkse nasıl geleneksel olabilir?" dedim gülerken. Gözlerini devirirken bıkmadan usanmadan cevabını bildiği soruları dikmeye başladı. "Duyduğumuza göre adınız okulun yakışıklı çocuğu Yağız ile anılıyor. Demek istediğiniz bir şey var mı?" ilk sorudan darlanmaya başladım bile "Selin! Hadi kapat şu kamerayı!" elimi kameranın önüne koydum ama kaçtı ve uzaktan çekmeye devam etti. "Yoksa iddialar doğru mu? Güneş Zali, Yağız Çelik ile mi sevgili?" bilerek üzerime gelmeye devam ediyor "Böyle bir şey mümkün mü? Sen benim birine aşık olabileceğime inanıyor musun?" diyerek soruyu ona yönelttim. Bir hamlede kamerayı elinden alıp onu çekmeye başladım. "Evet Selin Keniz?" dediğimde şaşkınlıkla yüzüme bakıyordu. "Ama bu hile!" dediğinde güldüm ve çekmeye devam ettim. "Tabi ki inanmıyorum! Sen daha At-" kamerayı indirip "Sus! Duymak istemiyorum adını!" dedim ve kamerayı tekrar ona yönelttim "Mert Çakal'la ilişkiniz iki ayı geçmiş dillerdesiniz maşallah." dedim ve konuyu tamamen ona çektim. Yüzü az önceki tepkiden dolayı asılmıştı ama Mert ismini duyunca hemen gülümsedi. "Evet çok tatlı biri." Ben arkadaşlarımın saflığına katlanamıyorum. "Kızım! Çocuğun soy adında hayır yok. Nasıl eriyebiliyorsun?" dedim sertçe. "Öff bilmiyorsun sanki beni! Takılıyorum işte." dedi gülümseyerek. Arkamdaki arabaya dayanıp "Üniversite sınavından hiçbir beklentim yok." dedim. Omzunu indirip kaldırdı ve "Benimde" dedi. İç çekip gökyüzüne bakmak istediğimde bulutlarla değil benzinliğin tavanıyla karşılaştım. Gözlerimi tekrar Selin'e çevirip "Nerede kaldı bunlar ya? Bir tuvalete gideceğiz dediler on dakikadır yoklar." dedim artık baya sıkılmıştım gideceğimiz yere daha iki buçuk saat vardı ve çok da yorulmuştuk. Yaren ve Yağmur söylenmemin üzerinden iki dakika geçmişken yanımıza doğru geldiler. "Kızlar! Biz akşama kadar beklerdik dursaydınız daha." dedim imayla. "Geldik işte" dedi Yaren hemen cevap olarak. "İyi o zaman arabayı artık sen sürersin benden sonra ehliyeti olan arabada bir tek sen varsın." deyip arka koltuğa yerleştim yanıma da Selin oturdu önü tabi ki Yağmur'a kaptırdığı için söyleniyordu. Akşam dokuz buçukta eve vardığımızda yerleştik ve odalara dağıldık. Gece üç buçukta kapımın çalmasıyla uyandım. "Gel!" diye seslendim. Kapı açılınca gelenin Yaren olduğunu gördüm. "Güneş! Selin yok!" dediğinde ne dediğini anlayamadım. Selin bizsiz bir yere gidemezdi.
Uçurumda Veda
Herkestengizliyazar
"Uçurumda veda, Sevgilim." Dedim. "Bu gerçek bir veda mı?" Dedim. "Seni seviyorum." Dedim. Ayağa kalktım. Uzaklaştım.
Sessiz Veda
Cimcime
İyi okurlar
VEDA IŞIĞI
Ilgın Sertbaş
Bu kurgu, derinden yaralı bir insanın yaralarını sarmaya yeter mi bilmem ama bence, sizi bu Dünya'dan uzaklaştırabilir. İhanet etmek mi, sadık olmak mı? Sevilmek mi, yoksa karşılıksız sevmek mi? Dostluk mu yoksa düşmanlık mı? Bencil olmak yada bencil diye anılmak mı? Düşünmek mi, düşünülmek mi?
Veda Mektupları
ella
Serena Alin ve Vasil Verona. Serena karşı evlerine taşınan İtalyan çocuk ile arkadaş olmak ister ancak çocuk hastadır ve herkes öleceğinden emindir. Zamanla yakın arkadaş olan ikilinin ileride ilişkileri başka bir yere evrilir ancak Vasil hala hastadır. On yedi yaşında bir anda tüm ailesi ile beraber şehirden kaybolan Vasil, Serena'ya sadece notalarını bırakır. Ancak beş sene sonra geri dönmeye karar verir. 🎶 bıraktığın notalar, aslında veda mektupları. sana kelimeler yetmezdi, bu yüzden bana müziğini bıraktın.
Zorunlu Veda
Şahane Şahin
Bir annenin kalbi ikiye bölünebilir mi? Ya da sevgi, bazen gitmekle mi korunur? O, çocuklarını terk eden bir anne değildi. O, çocuklarını kurtarmak için giden bir anneydi. Şiddetin gölgesinde büyüyen iki küçük yürek… Her gece korkuyla kapanan gözler… Ve çaresizlikle sıkışan bir anne kalbi. Bir gece, en ağır kararı verdi. Onları bırakmadı — onları korumak için kendini ateşe attı. Arkasında gözyaşı, içinde umut bırakarak gitti. Şimdi uzak bir şehirde, sıfırdan bir hayat kuruyor. Her attığı adım, her kazandığı para, her çektiği yalnızlık… Tek bir hayal için: Çocuklarını yeniden güvenle kucaklayacağı gün. Zorunlu Veda, bir annenin suskun çığlığı, şiddete karşı sessiz bir direniş, ve sevginin mesafeyle ölçülemeyeceğinin kanıtı. Çünkü bazen en büyük fedakârlık, gitmek zorunda kalmaktır.
Veda Geceleri
E.Tayga
Gittiği geçmiş yaşam meditasyonundan sonra kendine ait olmayan anılar görmeye başlayan Eslina, bu durumdan oldukça etkilenip sesleri susturmak için eski bir sahaftan aldığı günlükle kafasını dağitmaya çalışır ancak günlük, geçmiş yaşantısındaki sevgilisine aittir. İçinde bulunduğu duruma anlam veremeyen Eslina, günlüğün sahibi ile nedenini bilmeden tanıdık hissettiren Arel'in arasındaki ilişkiyle kendini koca bir bilinmezliğin içinde bulur.
GÖZLER HEP PRANGA VEDALARA
ralenva
Ölüm yok ya sonunda, dediğin yerdeyim şimdi. Güvenin nabzı olan gözlerine ilk defa takılıp, tökezlediğim yerde. Sıfır çizgisi, dediğim zamanı boyadım şimdi; önce beyaz, sonra siyah mürekkeple… Karaladım. Son çizgisi. Ölüm varmış sonunda.
Kazınmış Yaranın Vedası
Eylül
Tüm savunmasızlığım bedenimdeki izlerden, tüm sessizliğim aklımdaki düşüncelerden… Ben Asya Sertel. Ünlü iş adamı Çağrı Serelin en büyük cinayeti. Unutmam lazım aklımda dolaşan düşünceleri, saçlarımın arasındaki parmak izlerini. Kazımam lazım bedenimdeki yara izlerini.
Elveda asker
Deniz Cripto
Diana, dayısıyla yaşayan genç bir fotoğrafçıdır. Sıradan bir hayat sürdüğünü düşünür. Ancak bilmediği bir gerçek vardır: Hayatındaki olayların arkasında yıllardır gizlenen büyük bir sır vardır. Devlet, mafya ve terör bağlantılı gizli bir örgütü araştırmaktadır. Bu operasyon için seçilen askerî ekip, gerçek kimliklerini gizleyerek sahte isimler ve sahte mesleklerle Diana'nın çevresine girer. Ne Diana, ne askerler, gerçeği bilmez. Hele Alp
Bir Veda Kadar Yakın
Hyunjoo
Hatice köyde kardeşiyle yaşayan bir kızdır.Anne ve babası küçük yaşta kaybettiği için kardeşini ve kendisini geçindirmeye çalışır.Onun olduğu köyde maddi durumu iyi olan okutulurdu.O yüzden Aslan'ın okuması için çok çaba sarf eder.Çalışırken aynı zamanda çocukluk aşkı olan Ahmet'e hep sevdiğini söyler ama Ahmet küçüklüğünden beri Hatice'ye yüz vermez...
Son Tebessüm 1 -(İlk Veda)
Rəvanə Quliyeva
Hayat herkesin oynadığı bir oyun… ama kazananı hep baştan bellidir.İyiler umutla yanar, kötüler kinle… ama sonunda her alevi söndüren aynıdır: Ölüm. Kimi doğruyla yürür, kimi yalanla koşar… ama varılacak yer herkes için aynıdır. Bazıları kazanmak için yaşar, bazıları sadece dayanmak için… ama ölüm, herkese eşit davranır.