#okyanusta etiketli eserler
Arama sonuçları
Gecenin Esintisi
Defne
Kimseye ithaf edilecek kadar hak edilemedi.
Batak Liken
Dila Güler
"Batak Liken" bir sahil kasabasında geçen, denizin kurbanlarını elli yılda bir, seçtiği karanlık bir lanetin merkezine sürüklenen genç bir kızın hikâyesini anlatır. Meira Ceidwen, kimsenin hatırlamadığı bir gecede denize çekildikten sonra, duyduğu dalga sesleri, giderek yoğunlaşan kabuslar ve kontrol edemediği bedensel değişimlerle hayatın gerçekliğinden kopmaya başlar. Kasabanın "yas günü" efsaneleri ve suyun çağrısına yenik düşen kurbanların izleri ortaya çıktıkça, Meira için mesele yalnızca hayatta kalmak değil, insan kalabilmektir.
DUBOKO
Betül
Babanızın katillerini bulmaya çok az kalmışken arabanızla denize uçsanız ve gözlerinizi hastanede açsanız ne yapardınız? Emela uyanıyor ama gözlerini bambaşka bir alemde açıyor... Bu sürükleyici fantastik kurguyu ama aynı zamanda da geçmişin izlerini taşıyan bu eseri okumaya hazır mısın?
Atlas Okyanusu
belooss
"Senin okyanusların benim ormanlarım ile buluştuğu vakit, işte o zaman benim ruhum yeniden canlandı." "Okyanus, ben sevmenin de sevilmenin de ne olduğunu sende öğrendim, her şeyim sensin Ruhu Güzel Kadın..." Bu hikâye, Mavili Kız ve Orman Çocuğun hikayesi, önlerine çıkan her engele karşı vazgeçmeyip savaşanların hikâyesi.
Subnautica
Kerem
Uzayda Aurora isimli gemide uzay hakkında araştırma yapan bir genç nedeni bilinmeyen bir sebeple gemisi vurulur, ve genç düştüğü okyanuslarla kaplı gezegende hayatta kalmaya çalışır.
OKYANUS |YARI TEXTING|
Pelilos- GT?
Nerissa: Benimle sabaha kadar deniz kenarında oturup Ay’ın denize yansımasını ve dalga seslerini dinlemeye ne dersin? 🖤: Kimsin? Nerissa: Seni okyanuslar ve denizler kuruyana kadar sevecek bir salağın tekiyim.
Yıldızlar Sönüyor
Eylülll✩
Yıldızlar mutlumuydu gerçekten başımı kaldırarak yıldızlara baktım, yıldızlar neşeyle parlıyordu. Sesizce fısıldadım onlara "Hiç sönmüyorsunuz her zaman mutlulukla parlıyorsunuz, söylesenize nedir bu mutluluğun kaynağı?" Yıldızlar "Biz hiç parlamıyoruz ki" Yüzümü buruşturarak "Nasıl?" Diye sorguladım "Biz Güneş'in ışığını yansıtıyoruz. Hep üzgün ve yorgunuz ama herkes yansıyan ışıkla bizi mutlu sanıyor." Yıldızlar mutsuzdu aslında, onlar hep karanlıktı Güneş'in onlara yansıtığı ışık yüzünden biz onları mutlu sandık Yıldızlarda insanlar gibiydi aslında... Sahte gülümsemeler... Sahte kahkahalar...
Hangi Dünyaya Aittim?
animecizeynep
Nefes almak için denize ihtiyacım var 💙
Yolcular
Beyza Sude Çetin
'Gelecek' sandığımız gelmeyecek bir zamandır, gelecek. Acılar mı büyütürdü insanı, insan mı büyütürdü acılarını? İkilem içerisinde yaşamaya alışmış birkaç bedendi onlar; ya da bu halde yaşamaya zorlandılar. Başka insanların sevdası delerken dağları, onlarınsa yaşadıkları belki de yaşayacakları deler geçerdi dağları, taşları. Yıllar devrilmiş kader denen bu şey çıkarmıştı karşılarına o geleceği. Gözler görmüş gönüllerse dolup taşmıştı. Devrilen bu yılların enkazının altında ise o güzel anılar kalmıştı. Toprağa gömülmüş, kurtarılmayı bekliyorlardı. İçinde çırpınan birçok çocuğun bedeni de yok oluyordu bu enkazın altında. Çırpınıyorlardı. Bağırıyorlardı. Ama seslerini duyan olmuyordu. Kurtarın! Biz hep buradaydık, ama sesimiz bastırıldı! Sessizliğimiz çığlıklarımız oldu şimdi! "Yıllardır buradaydım sen neredeydin? Seni hep bekledim, burada!". "Elma ağacı vitamin olmuyor artık ona!". " Hasret kaldım ben ona; suçlusuysa sendin, sen!". "O uçurumdan ben atlasaydım beni sever miydin?". "Masmavi okyanusunda tek boğulan kişi bendim. Sevginle değil bu sevgiyi göremeyişinle...". "Beyaz, gelinlik mi olacak yoksa kefen mi anne? Bu çeyiz mi yoksa son günlerimin huzuru için serilen birkaç parça eşya mı?" Kim kurtaracak beni? Kim kurtaracak bizi bu kendi çıkarları için kullanılmış, sevgisiz, kimsesiz bedenleri? Yıllar beklendi belki açık yaraya deva olur diye. Kabuk bağlayan yaralar yine darbe aldı. Neden mi? Ne zaman iyi gelmişti ne de tozlanmış anılar. Ne mi gerek? Sen be acımasız adam. Sen ve senin sözlerin. Belki de beni gördüğünde tüttürdüğün dumanın. 🕛 Zihnimin içinde olup bitenler bana saklıdır Bay Asi. Kimse karışamaz içindekilere. Lütfen o ela gözlerini üzerimden ayır." Parlayan hareleri ne etrafı aydınlatıyor ne de karanlık düşüncelerimi. Hala bakmayı sürdürüyordu deniz gözlerime. "Ne o, çok mu beğendin yüzümü, yoksa bu üstünlüğümü mü? Kaleni fethetmeye çalışan hiç olmadı mı?" Film çevriliyordu sanki de herkes izliyordu bizi. Bir film çevrilecekse yönetmeni de tek oyuncusu da bendim. Neden mi? Bu filmin başka yaralara ihtiyacı yoktu. Kendi yeterde artardı bile. Filmimi işgal edecek tek insan ise karşımdaki bedendi. "Çok beğendim canım. Asla küfürlerimle doldurmak istemiyorum o beyaz tenini." Daha da fazla yaklaştı yüzüme. Nefesi suratımda siniri ise ruhuma işliyordu; ya da ben öyle sanıyordum. "Benim kalem, benim krallığım, benim üstünlüğüm, benim piyonlarım... Burada ne görmeyi ya da ne hayal etmeyi düşünüyorsan hepsi bana ait. Kalemi fethetmek isteyen mi var? Yılların deviremediği bu şeyi eğer cesareti varsa devirsin. Devrilsin bu kaleler, boş şişeler. Ben burada olduğum sürece izin vermem; kimse buna cesaret edemez bile." Adımlar yavaştı ancak şu an hızlı olabilecek tek şey adrenalindi. Ardını döndü bana ve ellerini iki yanına açtı, başı ise geriye savruldu. "O cesareti bulana iletin, benim olmayan yatağıma bile ölüp ölüp biten varken, ayağımın tozu bile olamayacağa değil zeytin dalı tek bir gül bile uzatmam." İşaret parmağı havadaki egosunu savurmaya devam ediyor showunu sergiliyordu. "Ha şunu da ekleyeyim. Eğer o kişiyi ben davet ediyorsam krallığıma yanımdan eksik etmeyeceğim bir gülümün olur o zaman. Tabii bu da imkansız da. Ben imkansız severim." Büyük cüssesini tekrar çevirmişti ortaya. Yeniden yüzünü görebiliyordum. O görmek için can attığım yüzü(!) Yıllar etkisiyle büyüyüp gelişmiş bedeni, geniş omuzları, yüzümden eksik etmediği ela gözleri ile karşımdaydı. Ancak bu koca bedenin bilmediği ufak şeyler vardı ama yanımdan eksik olmayan zamanımla ona gösterecektim. " Neyi severseniz sevin ancak ben kendi kurallarına göre yaşayan bir insanım. Kim ne derse desin bu kendini bir şey sana bir asi olsa bile." Bu dediğimle histerik gülüş savurmuş ardından bu gülüşünü daha da büyütmüştü. Kahkahası bu sessizlikle daha da ortaya çıkarmıştı kendini. "Küçük hanım bence siz bu tatsızlık daha fazla büyümeden bu fikirden çıkın. Çünkü bu yol, yol değildir." "Bende kendi yolumu kendim yaparım. Bu zamana kadar kime ihtiyaç duydum. Benimle olan benimle gelir ardımla ilgilenmem." Uzaklaşan adımları yine yakınlaşmıştı bedenime. Dolaşan inat keçileri ikimize de etkisi altına alıyordu. "Fazla heveslenme derim, üzerine ben ve benim olan her şey devrilir, vazgeçersin" "Ben bu davamdan vazgeçmem. Neyden vazgeçtim? Hangi sözümü tutmadım? Bilemezsin." Hırsım ve sinirimle kollarımı bağladım. Emindim. Bu zamana kadar neyden emin olmamıştım ki? Bir yola çıktıysam bu yolu devam ettirir, yarıda bırakamazdım. Kural tanımayana kurallarımı tanıtmakla kalmayacak, baştan yazacaktım. Krallıksa krallık, varlıksa varlık... Kimin umurunda? Gerekirse yoktan var ederdim ama yine de kimseye boyun eğmez, onun piyonu olmazdım. "Göreceğiz küçük hanım. Bu koca zaman sana küçük gelmez umarım." Uzattığı eli kendime olan tüm güvenimle sıktım. "Göreceğiz Bay Asi. İsterse un ufak olsun ben yine de kendi ekmeğimi bir yerden bulur çıkarırım." "O ekmekler kolay yenir mi, kader izin verir mi ki?"
OKYANUSTA MAHSUR KALDIM!
Zeynep Üzüm
Üç arkadaş adalar arasında dehşet karanlıklta mahsur kaldı.. Ethan,cesur koruyucu bir erkek.Liliy korkak çokta cesur değil fedakar yürekli.Sophie korumacı yufka yürekli bir kız,becerikli ve oldukça zeki..
Nertiria: OKYANUSUN SIRRI 🐋 💦
Elara 🐋💦
Çocukluğundan beri okyanusa derin bir ilgisi olan Lyra, Okyanusu daha yakından görmek için balina avcıları ile suya açılmıştır. Kaza sonucu suya düşen Lyra, suyun derinliklerinde fark ettiği iri ve gizemli Balinanın ilerleyen zamanlarda onunla bir bağ kuracağından henüz habersizdir.
ÖLÜMCÜL LANET
Lunasenpai
Yaşayan bir ölü gibiydik, yaşıyor muyuz gerçekten? Hayatta bazı hatalar yapar insanlar. Tortuga adaları ve denizlerin engin kaptanları lanetlerden ölen insanlar, savaşlar olacak. Üç Büyük Kaptan. Ödür acıma... “Bana ruhunu ver Okyanus'um.” “Sen benimsin.” Nefret ve aşk arasında kalan bir seçim. Öldürmek ve yaşamak üzerine kurulmuş bir oyun vardı.
Suyun Armonisi
Hazel
Gözlerimin acısına rağmen açtım. Gördüğüm manzara karşısında tüm acım dinmişti resmen. Suyun altından ayın görünüşünü her zaman sevmişimdir. Tuzlu suyun gözümü yakmasına rağmen. Ben böyleydim, o şey bana acı verse bile sonundaki güzellik için canımın acısını umursamazdım. Bu her şey için geçerliydi. Suyun altına girince sanki beni çağıran bi melodi dolardı kulaklarıma. İstemesemde bu melodiye ayak uydurur o sese giderdim hep. Bunun bana bi zararı olucağını düşünmezdim ta ki kayalıkların orda tuhaf bi varlık görene kadar.
Nthings
Elif
Okyanusa olan merakım beni bu alanda eğitim alıp en sonunda bir araştırma ekibine katılmaya kadar götürdü. Doğduğumdan beri okyanusa olan yakınlığımın sonumu getireceğini bilebilir miydim? Belki bilebilirdim belki bilemezdim ama hissedebilirdim. Hissettiğim an bu yolda yaşadığım her şeyi yazdım ve bulunması için sakladım. Sonrasında yaptığım tek şey Tanrıya aklımı koruması için yalvarmaktı.
denizin kızı açelya
Hatice sevinç Öztürk
Okyanusun kızı olarak anılan Açelya çok güçlü bir kızdı. Kendi ayakları üzerine sağlam basabilen bu kız deniz kenarında sakin bir yaşam sürüyordu. Ta ki Arel ile tanışana kadar. Arel, kız kardeşi ile yaşayan zengin ama hırçın bir yaşam süren tek gayesi kız kardeşini mutlu etmek olan bir ağabeydi. Peki hikayenin devamında başlarına neler geldi?
Kaderin Oyunu: İç Savaş
Carolin
Bazı insanlar şanslı doğar, herkesin imrendiği hayatı zirve noktasında yaşayan insanlardır bunlar. Onlar hayat merdivenlerinin çıkmazlar. Çünkü güçlü anneleri onlar daha doğmadan önce oluşturmuştur o merdivenleri. Çocuğunun hayatı boyunca karşısına çıkabilecek bütün kötülükleri de bir kapının ardına zincirlemiştir. Ama kötülüklerden biri herkese inat o kilitlenen kapıyı kırar ve bütün kötülüklerin dışarı çıkmasına izin verir. O kapıyı kıran kötülük 'kader'dir işte. O imrendiğimiz kızın bütün merdivenleri yıkılır. Artık bulutların üstünde değil dipsiz kuyudadır. Çıkmak ister o dipsiz kuyudan ama hayatı boyunca hiçbir zorlukla karşılaşmadığı için ne yapacağını bilemez, annesi artık yanında olmadığı için kurtulamaz. Sonra hayatına yeni biri girer. Her bir kötülükle baş etmiş, o merdivenlerini tekrar örmeye cesareti olan biri. Artık iki seçeneği vardır: Ya o kişi hayatında yokmuş gibi davranıp eski düzenini yeniden oturtacak ya da ki o kişiyi hayatının ortasına yerleştirip her şeye baştan başlayacaktır. Mantıklı davranıp ilk seçeneği seçer ama gelin görün ki kalp çoktan pis kötülük 'kader'le bağlarını örmüştür bile.
Sonsuzluğa
h6kfv98myrnull
Eflal sadece mutlu olmak isteyen bir kızdır ama kaybolmuştur bir gece anonim bir mesajla bir karar alır. “Yıldızının kaymasına izin verme “
Doğanın Dansı #1 - Dalgaların İzinde
Şergiyye Mahmutlu
Denizin derinliklerinde gizem dolu bir maceraya hazır olun! Elysia, Pasifik Okyanusunda sörf yaparak eşi ve arkadaşlarıyla yaz tatilinin keyfini çıkarırken başına geleceklerden habersizdi. Beklenmedik bir kaza sonucu okyanusun derinliklerine sürüklenen Elysia ölümle yüzleşmek yerine bambaşka bir diyarın kapılarını aralar. Ve artık o tüm dünyanın merak ettiği bir efsaneye dönüşen mistik su krallığındadır. Ama su altı dünyasının sırlarla dolu gizemli dünyası tehlike altındadır. Ailesini ve bu nadir evreni korumak zorunda olan Elysia evrenin kaderini değiştirecek bir mücadeleye girişir. İnsan diyarı ve su altı krallığını onları beklemekte olan korkunç sondan kurtarabilecek mi? Serüven dolu bir maceraya atanıp, gizemli bir diyarı ve doğanın olağanüstü gücünü keşfetmeye hazır mısınız?
CENNETTEN SU - SüsenTozununİçinden
benbetty
Okyanus diyarına ne kadar yakın olduğumuzu biliyor musun? O halde kulağını aç ve dinle. Bunu öğrenmeyi aklından bile geçirme! Bir kez öğrenirsen bu artık yaşamayacağın anlamına gelir. Yaşamak istiyor musun yoksa yine de öğrenmeyi tercih eder misin? 🌊🌊🌊 Bana bak… İçimde sakladığım sırlar var. Ulaşılamayacak yerler, çözülemeyecek gizemlerim... Bana iyi bak. İçimde kopan fırtınaları hissediyor musun? Yeryüzünde beni zehirlemeye çalışan varlıklar var, artık kanıyorum. Kendimi korumak için her şeyi yok etmek üzereyim ve bu benim tabiatımken bana kim hesap sorabilir? Akarsular, yağmurlar, bulutlar tüm su damlacıkları... Hepsinin döneceği yer yine benim. Ya sen bana ne zaman döneceksin? Derinliklerimde saklı olanı bulman için ne kadar bekleyeceğim? Uyan! Senden öte değil, sana yakınım. Uyan ve artık bana gel. Sularım seni sarmak için bekliyor. ------------ - ✨Kitap kapağı çizimi ve tasarımı şahsıma(benbetty) aittir. İzinsiz kullanılamaz, basılamaz.
Deep
Kaan kankılıç
Okyanusun derinliklerinde doğmuş bir kız Kendisine söylenenler doğru mu?
OKYANUSLARIN YANKISI
Sadecelerdenavcı
"ne yaptın sen.." dedi. "Kime" diye sordum. Konuşmuyorduk aslında dudaklarımız hareket etmiyordu gözlerimizle anlaşıyorduk. Kehribarları sordu bana "Yaranın şifası varmıdır" "Yaranın şifası kendini bulduğun kişidedir.." G ımız
Okyanus'a Karşı
Zehirli Kalisa Çiçeği
İşte; elimde yaralı prenses, kafamda geleceğime dair düşünceler. Kocaman, fazlasıyla gösterişli saray kapısının önündeydim. Birazdan olacaklara hala inanamıyordum. O an tek bir şeyi fark ettim: Bu tür oyunlarda ben Okyanus olurdum, fakat bu oyunda Okyanus'a karşıydım...
OKYANUSTA BİR DAMLA
yağmur
Ölüyordum. Ölüm ağzımdaki sıcak kan değildi. Ölüm soğuktu. Sizi buz parçasının içine alıp her bir zerrenizi donduruyordu.Üşüyordum. Kimse yardım etmiyordu. Ölüyordum ve üşüyordum. Ölüm soğuktu. Ama kimse yardım etmiyordu. Çığlık atıyordum ama sadece o duyuyordu. O benim sessiz çığlıklarımı duyuyordu. "Neden ben?" derken ağzıma dolan tuzlu su kan tadıyla karıştı. Midem bulanıyordu. ❝Beni neden sevmedin?❞ . . . Bu kitapta geçen kişi veya kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir. 110524
Ocean Side
Selen
Nora babasını yangında kaybettikten sonra fark etmese de yangınlardan korkmaya başlar. Daha sonra annesi onu doğum gününde "sana pasta almaya gidiyorum" diyerek onu terk eder üstelik kardeşini yanında almıştır. Nora felçli anneannesiyle kalmaya başlar ve bu süreçte en büyük destekçileri çocukluk arkadaşlarıdır.