#Lotus etiketli eserler
Arama sonuçları
Rasin Çemberi
Semra
Her şey o, soğuk ve uzun aralık ayının 422. dolunay zamanı meydana gelmişti. Her şeyin altüst olduğu o gece çevredeki kötü enerji bütün canlılarda hissediliyordu. Etraf karanlık bir sessizliğe bürülü idi . Neler olacağı hakkında bir fikri olmayan bir grup topluluk sakince beklemedeydi. Çok geçmeden gözleri alev mavisi olan siyah pelerinli adam dudaklarını oynattı. Söylediği kelime topluluğun daha da dikkat kesilmesine neden oldu. " İşte şimdi başlıyor " Ve ardından büyük bir inilti duyuldu. Sanki bu acının zirvesindeyken aniden sonlanması gibiydi. Gelen ses, topluluk için önceden duyulmamış ve bilinmemiş bir sesti. O kadar güçlüydü ki herkesi şok etmişti. Gümbürdeyerek çıkan bu ses önlerinde duran kız çocuğun vücudundan geliyordu. Topluluğun şaşkınlıkla gözlemlediği kız çocuğu aniden masmavi ışıldayan toz tanesi misali buharlaşıp yok oldu ve devasa gümbürtü bir anda karanlığa gömüldü. Lotus Ülkesinde her şey o günden sonra normale döndü ya da herkes öyle düşündü? Çünkü; bilinmeyen bir şey vardı. "Hayatta var olamamanın dayanılmaz acısıyla ortaya atılmış bir beden asla yok olmazdı "
Ölüm lotusu
Natelya
Lanetlı kız lotus.
Beyaz Lotus
Solarice
7 yaşında amcası tarafından kaçırılan İz 26 yaşında kendisini neyin beklediğini bilmeden bir göreve doğru emin adımlarla ilerler
MAVİ LOTUS
hayel
Bir bataklıkta yetişen lotusun;her bir yaprağında ayrı bir hikaye vardır.Narin ve çelimsiz vücuduna rağmen,kirli sularda kirlenmeden büyür... Birbirinden farklı fakat bir o kadar da birbirinin aynısı olan bir grup genç. Her defasında karşı karşıya gelen gruplar. Aşk ve dostluk arasında bocalayan minik kalpler. Çocuksu bir kalbi aşkıyla büyütenler. Kirli bir suda temiz kalmaya çalışanlar. Öfkesine mağlup olup kalp kıranlar. Kalp kırıklıklarını kahkahalarının arkasına gizleyenler. Yaralarını soğuk zırhlarla kapatanlar. İçi yanarken üşüyenler. Gitmek isteyip gidemeyenler. Korkularını cesaretlerine düğüm yapıp sonu bekleyenler. Lotus'un yaprakları bir araya geliyor ve yeni bir dönem açılıyor...
Fetih Sanatları:Kanlı Kral
Burak Sabancılar
GİRİŞ Karanlığın dip köşelerinde, hıçkırık sesleri yavaş yavaş artıyordu.Ağlayan küçük bir kız çocuğuydu.Bir kaldırım taşına oturmuş öylece bekliyordu.Saçları gece kadar siyah, teni sanki beyazdan daha da akdı.Yüzünü kapatan siyah saçları ve gözlerinden akan damlaların saçlarından ince ince süzülmesi...Kız yavaş yavaş kafasını kaldırdı.Karşısında gördüğü kişi onu ürkütmüştü.Ona bakan kişi altın kadar sarı, parlak ve uzun saçlara sahip biriydi.Elinde ki meşalesiyle kıza doğru yöneldi.Kız ayağa kalktı, sinirlice… Gözlerinden gelen damlalar küçük yağmur taneleri gibi yere düşerken, kendisine şaşkınlıkla bakan bu adamı inceliyordu.Adam şaşkındı.Son derece mutsuz ve üzgün olan bu kızın yüzünü incelemek için yanına gitmek istediğinde kız elini ‘’dur.’’ diyormuş gibi havaya kaldırdı.Sonra yere bakan gözlerini kendisine odaklanmış adama doğru yöneltti.Adam ürktü.Ürkmemek mümkün değildi zaten.Kız gökyüzünden daha koyu, buzdan daha keskin gözleriyle saçlarının arasından adamı izlemeye başladı.O kadar ağlamıştı ki, gözünün gökyüzü mavisi renginin çevresine kan kadar kırmızı bir ton eklenmişti sanki.Adam yardım etmekle etmemek arasında kaldı.Ne yapabilirdi ki.Meşalesi hala elindeydi.Saçlarında parlayan ateş güzel bir görsel şölen sunuyordu sanki.Kızın dikkatini adamın saçları çekti.Dudaklarında acı bir gülümseme vardı.Kıpkırmızı dudakları, sanki dalga geçermiş gibi gülüyordu.Dik olan kaşları lanetli bir yaratıkmış gibi çatıldı.Birden acı gülümsemesi kayboldu.Saçlarını arka tarafa doğru elleriyle savurdu, sanki adama yüzünü göstermek istiyormuş gibi.Sonra siyah pelerinini savurup kafasına geçirdi, sanki başkalarının onu tanımamasını istermiş gibi. Kafasını iyice dikleştirip gözlerini kapattı, sanki uzaktan gelen bir müzik sesini dinliyormuş gibi.Bu garip davranışlarının hemen ardından ellerini göğsünün üzerinde avuç içleri birbirine bakacak şekilde birleştirdi.Aniden büyük bir rüzgar başladı her tarafta.Karlar savruluyordu.Adam neler olup bittiğini anlayamıyordu.Etrafına bakınmaya başladı, korku dolu gözlerle.Bakıyordu ama her yer o kadar beyazdı ki, sanki ateşi kardan olan bir cehennemmiş gibi.Göz alabildiğince beyaz buzdan bir deniz gibiydi sanki adamın etrafı.Yumuşak bir buz.Şaşkınlığına devam etti, anlam veremeden olan bitenlere.Bu kadar kısa bir sürede nasıl olabilirdi bu?Birileri onunla dalgamı geçiyordu?Yoksa yine o kabuslarından biriyle baş başa mı kalmıştı?Kabus olsaydı şu ana kadar uyanması gerekmez miydi?Belki de bu onun kontrol edemediği rüyalarından biriydi.Düşündüğü onca zamandan sonra kıza döndüğünde onun yine ağladığını fark etmişti fakat bu sefer ki öyle bir ağlama değildi.Göz yaşı yerine kan vardı.Kırmızı dudakları morarmıştı.Gözlerinin gökyüzü mavisi, gecenin kör karanlığı kadar siyahtı.Gözlerinde karanlık gökyüzünün tek bir yıldızının bile parıltısı kalmamıştı artık.Hafif bir hırıltı ve küçük şirin bir kızdan gelemeyecek şekilde olan kalın, kaba ve korkutucu bir sesle, ‘’Sen öldün.’’ dedi.Adam, korku ve panik dolu gözlerle kıza bakmaya devam ederken elindeki meşaleyi kıza doğru fırlattı.Küçük kız, meşale daha havadayken, üstünde yanan ateşi yok etti.Adam koşar adımlarla çocuktan uzaklaşmaya çalışırken, karşısında başka simsiyah gözlere sahip, gençten bir adamla karşılaştı.Aynı yüz ifadesi, aynı gözler, aynı çatık kaşlar…Adam hemen yolunu çevirip bu sefer çaprazdan kaçmaya karar vermişti ki, bu sefer de aynı ifadelere sahip başka bir tanesiyle karşı karşıya geldi.Bu şekilde devam ederken, etrafına bakındığında on farklı siyah gözlere sahip insan üstü yaratığın kendi etrafında çember oluşturduklarını ve onu tuzağa düşürdüklerini anladı.Düşünüyordu.Bunlar kim?Neden ona tuzak kurdular?Gerçekten onlar insan mıydı?İstedikleri neydi? Kafasında bu sorulara cevap ararken dizlerinin arkasından aldığı bir darbe ile yere yığıldı.Bunu yapanın, masum küçük bir kız sandığı lanetli pislikten başkası olmadığını fark etti.Etrafı sarılmıştı, kaçamazdı.Kurtulmanın bir yolu yoktu.Sanki ne kadar kaçmaya yeltense, o kadar çoğalıyorlardı.Gözlerini onlara dikti ve kendisini öldürmemeleri için yalvarmaya başladı.Damla damla yaşlar akıyordu gözlerinden.Sonrasında siyah gözlü, insan görünümüne sahip bu yaratıkların arkalarından, kan kadar kırmızı gözlere sahip, esmer teni ile düz, uzun, siyah saçları olan bir adam çıktı.Acımasız gülümsemesi sanki çok şey anlatmaya yetiyormuş gibi, büyük ve korkutucu bir kahkaha attı.Siyah giysisinin içerisinden gri tonlarında, sivri uçlu, demirden yapılmış uzunca bir cismi çıkardı.Kan kadar kırmızı gözleriyle korku salan bu iblis, sarı saçlı adamı saçlarından tutup yukarı doğru çekti ve elindeki bu cismi adamın kalbine sapladı.Adamın ağzından kanlar geliyor ve gözleri yavaş yavaş kırmızıya dönüyordu.Bir müddet yerde çırpındı, çok büyük acılar çekiyordu.En sonunda bedeni hareketsiz ve kanlar içerisinde cansız bir şekilde yerde yatıyordu.
Cheescake
Sena Eren
"Lotus, küçük bir butik kafede part-time çalışan genç bir üniversite öğrencisidir. Yoğun iş temposu ve beklenmedik karşılaşmalarıyla dolu bir günü sırasında, kendini hem iş hem de duygusal anlamda keşfeder. Lucrezia'nın İtalyan zarafetiyle süslenmiş kafe, sadece müşterilerin değil, Lotus'un da hayatının dönüm noktalarından birine ev sahipliği yapar. Ateş adında gizemli bir müşteriyle yaşadığı çatışmalar ve anlık kıvılcımlar, onu hem kendi iç dünyasıyla hem de dış dünyayla barışmaya yönlendirir."