#kulüp etiketli eserler
Arama sonuçları
𝙇𝙀𝙑𝘼
Nur
On sekizinci yaş günümü kutlamak için arkadaşlarımla bara gitsen en fazla ne olabilir ki? -hiç birinizin haberi yokken bize alıcı çıktı Bir kaç kadehden birşey olmazdı, içsek en fazla ne olabilir ki? -İçkilerin içine uyuşturucu madde katıldı Doğum günümü kutlamadan mekanı basan komiser Alpaslan o kadar güvenlikli barda ne yapılabilir ki? -gerçek yaşımın 21 olduğunu bilerek kimlikte olan 18 kulanarak gece yarısı olmadığı için hepimizi oradan çıkardı Bu gerçeklerin hiçbirini bilmediğim için tüm gece Alparslan'ın evinde kavga ederek kendimi hakli bulmuşmuyumdur? -evet gerçekleri öğrenince de iyi ki oradan çıkarmış dedim Yıllarca aynı mahallede oturtup komşu olsakta ben ona sadece uzaktan aşıktım o mavi adam ise beni kardeşi olarak görüyor mudur bunu bilerek ne yapmışımdır? -numarasını verdiğinde de adıyla kaydedip onun gözüne soktuğunda; "Benim adım Alparslan değil Alparslan abi yaz. " "Sen baran'la aynı yaş değil misin ? Ben onunla mesajlaşıp,arkadaş gibi konuşuyorum.sana neden abi diyorum." * Daha ne olabilir ki dediğim her şey başıma gelmişti. Şimdi sıra asıl konumuz olan Alparslana baktım.gercekten buradaydı,buradan hiç gitmeye niyetine yokmuş gini de bakıyordu Hayatımın her anında olan Alparslan,kendi içimde yaşayıp aşkımı ona yansıtmamaya çalıştığım adam şimdi doğum günümü yapmamam için gece kulübüne gelmişti.
The Club: Red Night
Mahinev
Işılay, kız kardeşinin ölümüne cevap ararken kulaktan kulağa fısıldanan bir isme ulaşır: Red Night. Karanlığın kulübü. İçeri giren herkesin bir şekilde iz bıraktığı, ya da yok olduğu yer. Bir kulüp değil. Bir tuzak. Bir lanet. Orada insanlar iz bırakmaz, kaybolur. Işılay, Hayal’in ölümüne neden olan karanlığın içine sürüklenirken, yolu Vanta adındaki dövme stüdyosuna ve onun buzdan patronu Poyraz Ölmez’e çıkar. Poyraz tehlikelidir. Sessizdir. Cazibesi kadar karanlığı da keskindir. Ve geçmişinde gizlenen sırlar, Işılay’nın aradığı cevaptan çok daha fazlasını taşımaktadır. Ancak Red Night, sadece bir yer değil. Bir aidiyet, bir ağ, bir lanet. Ve her adımda daha da daralan bu örümcek ağının ortasında Kara Kuşlar'ın kanlı izleri vardır. Işılay, hayatta kalmak için sadece düşmanını değil, kendini de tanımak zorunda. İki çete. Tek kural: Önce kanını dök. Sonra adını söyle. Red Night’taysan, uyanmak diye bir şey yok. Sadece düşmeye devam edersin. “Her yırtıcı önce kendi kanını döker.”
Selenophile
Selin2hanim
Başka bir okula gitmek zorunda kalan Algın ortaokuldaki ezeli rakibi ile karşılaştı. Onların arasında aşk mı yoksa düşmanlık mı vardı?
Yaralı Kalpler Kulübü
Adacoqq
Burası yaralarını göstermekten korkmayanların kulübü. Kimsenin kahraman olmaya çalışmadığı, kimsenin düzeltilmek istemediği bir yer. Biz sadece aynı koltukta oturup, birbirimizin sessizliğine alıştık. Rana ne zaman gülse, bir yerlerde eksiliyorduk. Baran konuşmaktan çok susmayı seçiyordu. Aras her şeyi çözmeye çalışıyordu ama en dağınık olan oydu. Maya mı? Maya hâlâ "iyiyim" diyordu. Oysa kimse sormamıştı. Ve bir gün biri şöyle dedi: "O gece gözlerine baktım ve sonunda anladım... Sen de kırılmışsın." Yaralarımızı saklamaktan vazgeçtiğimiz yerdi burası. Çünkü bazen sadece biri bile anladığında, savaş bitiyor. ----------------------------------- Kulüp toplantılarında herkes başlangıçta çekingen ve mesafeli olsa da, zamanla birbirlerinin hikayelerini dinledikçe ve destek verdikçe aralarında güçlü bir bağ oluşur. Maya'nın sanatı, Aras'ın basketbol tutkusu, Rana'nın akademik başarıları ve Baran'ın gizemli doğası, hepsini birbirine yakınlaştırır.